അറിവു പകർന്നവർ

ഹിസ്റ്ററി ക്ലാസ് തകൃതിയായി നടക്കുകയാണ്. രാമചന്ദ്രൻ സാറാണു പഠിപ്പിക്കുന്നത്. എല്ലാവരും ശ്രദ്ധയോടെ ചരിത്രം പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഈയുള്ളവൻ അറിയാതെ ഒന്നുറങ്ങി. ടെന്നീസ് റാക്കറ്റിൽ നിന്നും പായുന്ന ഒരു ace മാതിരി ചോക്കു കഷണമൊരെണ്ണം എന്റെ നെറ്റിക്കു വന്നു പതിച്ചു. ഞെട്ടിയുണരുമ്പോഴേക്കും വന്നു ആ ഗംഭീര ശബ്ദം .. ” മട്ടയ്ക്കൻ, Thomas Payne എഴുതിയ പ്രസിദ്ധമായ ബുക്കിന്റെ പേരു പറയൂ “. അതു കലക്കി .. ശ്രദ്ധയോടിരുന്ന ബാക്കി കുട്ടികളോടു ചോദിക്കാതെ, സ്വസ്ഥമായുറങ്ങിയിരുന്ന പാവം എന്നോടു തന്നെ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. സാറിന്റെ ഒരു സാമർത്ഥ്യമേ !

പഞ്ച പാവം കണക്കേ, കരുണ തേടി ഞാൻ സാറിന്റെ മുഖത്തു നോക്കി വിനയ പൂർവ്വം നിന്നു. ക്ലാസിൽ നിശ്ശബ്ദതയും. എന്റെ നിൽപ്പിൽ അലിവു തോന്നിയതു കൊണ്ടാവാം സാർ എനിക്കൊരു clue തന്നു .. ” മട്ടയ്ക്കൻ, തനിക്കു common sense ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉത്തരം പറ “. അതും കലക്കി. Sense ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ ഒന്നുറങ്ങിയത്, അന്നേരമുണ്ടെടാ common sense ഉണ്ടോ എന്നൊരു പരീക്ഷണം ! അതു വരെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ആയിരുന്ന ക്ലാസ് പൊടുന്നനേ പൊട്ടിച്ചിരികളാൽ സമ്പുഷ്ടമായി. എന്താ ഇവിടെ ഇത്ര ചിരിക്കാനുള്ളതെന്നായി എന്റെ ചിന്ത. ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരമറിയാത്തതിന്റെ ‘ നിഷ്ക്കളങ്കത ‘ ( ജാള്യതയും ) മുഖത്തു നന്നേയുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. സാറിനു വീണ്ടും മനസ്സലിവു തോന്നിയതു കൊണ്ടാവാം, ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നോടിരുന്നോളാൻ പറഞ്ഞിട്ടു തന്റെ ക്ലാസ് തുടർന്നു.

ആ പീരിയഡ് തീർന്നപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിലെ വിസ്മയം തീർന്നില്ല. ശരിക്കും എന്താ സംഭവിച്ചത് ? ആരോടു ചോദിക്കണം ? വിശ്വസ്തനായ ഒരു കൂട്ടുകാരനോടു ചോദിച്ചു .. ” എടാ Thomas Payne എഴുതിയ ആ ബുക്കിന്റെ പേരെന്താ ? “. അവൻ മൊഴിഞ്ഞു .. ” COMMON SENSE “.

ടി. പി. രാമചന്ദ്രൻ സർ. TPR എന്നും രാം സി എന്നും സ്നേഹ ബഹുമാനങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾ വിളിച്ചിരുന്നു. കഴക്കൂടം സൈനിക സ്കൂളിലെ സീനിയർ അദ്ധ്യാപകരിൽ ഒരാൾ. മുന്നൂറോളം ഏക്കറിൽ പരന്നു കിടന്നിരുന്ന സ്കൂളിൽ പത്തോളം ഹൗസസ് ( ഡോർമിട്ടറികൾ ) ഉണ്ടായിരുന്നു, കുട്ടികളുടെ താമസത്തിനായി. അതിൽ Prasad house ന്റെ house master ഉം ആയിരുന്നു TPR. ഞാനും Prasad house -ൽ ആയിരുന്നു. Light music competitions – ൽ സമ്മാനം നേടിയപ്പോൾ സാർ ഒരു സ്കൂൾ ബുള്ളറ്റിനിൽ കുറിച്ചു .. Roy Mattackal is a dark horse in music എന്നു. സംഗീതത്തിൽ എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന കഴിവുകൾക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന ഏറ്റം മേന്മയേറിയ ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ്.

ശിക്ഷണത്തിനു പുറമേ വാത്സല്യവും ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും നൽകിയിരുന്നു TPR. എന്റെ തെറ്റുകൾക്കും ചാപല്യങ്ങൾക്കുമൊക്കെ ഒരച്ഛന്റെ കരുതലോടെ, സ്നേഹത്തോടെ ഉപദേശവും നിർദ്ദേശങ്ങളും തന്നിരുന്ന സർ, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറക്കാനാവാത്ത ഒരു വ്യക്തി തന്നെ. ഞങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസും കഴിഞ്ഞു സൈനിക സ്കൂൾ വിട്ടതിനു ശേഷം ഒരു നാൾ, സ്കൂൾ കോമ്പൗണ്ടിൽ വച്ചു ഹൃദയാഘാതം മൂലം സർ മരണപ്പെട്ടു എന്നത് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.

ജീവിതത്തിൽ എനിക്കു നഷ്ട ബോധം എന്നതൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതു സാറിന്റെ വിയോഗം മാത്രം. Dear TPR sir, you never die again, I never cry again. We live for love somewhere in paradise, together.