കുയിലമ്മയും കാക്കച്ചിയും

കുയിലമ്മക്ക് മുട്ടയിടാൻ നേരമായി. പക്ഷെ മുട്ടയിട്ട് അടയിരിക്കാൻ അവൾക്ക് മടിയാണ്. അവൾ എന്നും കാക്കച്ചിയെ പറ്റിച്ച് അവളുടെ കൂട്ടിൽ മുട്ടയിടും. അവൾ പുഴക്കരയിലേക്ക് പറന്നു. അവിടത്തെ തേക്ക് മരത്തിലാണ് കാക്കച്ചിയുടെ കൂട്. കാക്കച്ചിയും മുട്ടയിട്ട് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവൾ അടുത്തുള്ള ആൽ മരത്തിൽ ആരോ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ പൊത്തിനുള്ളിലിരുന്നു. കാക്കച്ചി പുറത്തു പോകുന്ന സമയത്ത് അവൾ കൂട്ടിൽ ചെന്ന് മുട്ടയിടും. ഒന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് നാല് അഞ്ചാമത്തെ ദിവസം അവൾ മുട്ടയിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൂട്ടിനരുകിൽ കോപത്തിൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുമായ് കാക്കച്ചി.

“എന്നെ പറ്റിച്ച് സൂത്രത്തിൽ
എന്നുടെ കൂട്ടിൽ മുട്ടയിടാൻ
തക്കം പാർത്തൊരു കള്ളിക്കുയിലെ
നിന്നുടെ മുട്ടകൾ ഞാനിന്ന് ഉടച്ചിടും.”

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കുയിലമ്മയുടെ മുട്ടകൾ കൊത്തി പൊട്ടിച്ചു. തടയാൻ നോക്കിയ കുയിലമ്മയെ കൊത്തിയോടിച്ചു.
കുയിലമ്മ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ പൊത്തിലേക്ക് പറന്നു പോയി. അന്ന് രാത്രി ശക്തമായ കാറ്റും മഴയും വന്നു. കാറ്റിന്റെ ശക്തിയിൽ തേക്കു മരം കടപുഴകി പുഴയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. കാക്കച്ചി പറന്നു രക്ഷപെട്ടു. കൂടും മക്കളെയും നഷ്ടപെട്ട അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വാകമരത്തിലെ കുരിവിയോട് ചോദിച്ചു.

“കുരുവിപെണ്ണേ കാറ്റിൻ ശക്തിയിൽ
കൂടും മുട്ടയും പുഴയെടുത്തു
നനഞ്ഞു കുതിർന്നെനിക്ക്
തങ്ങാനിത്തിരി ഇടം തരുമോ?.”

“അയ്യോ…!ഞങ്ങൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള സ്ഥലം മാത്രമേ ഇവിടെയുള്ളു. ”

അതുകേട്ടവൾക്ക് സങ്കടമായി. തെങ്ങിൻ പൊത്തിലെ പച്ചതത്തയോടും പനയിലെ പരുന്തിനോടും മൂങ്ങയോടും അവൾ അഭയം ചോദിച്ചു. പക്ഷെ ആരും അവൾക്ക് അഭയം നൽകിയില്ല. അവളാകെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു പാറയുടെ മുകളിലിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കുയിലമ്മ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പറന്നു ചെന്ന് കാക്കച്ചിയെ തന്റെ പൊത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. കാക്കച്ചിക്ക് തന്റെ തെറ്റ് മനസിലായി. അവൾ കുയിലമ്മയോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി അവിടെ ഉറങ്ങിയവൾ പിറ്റേന്ന് ആ മരത്തിലൊരു കൂട് വെച്ചു. ആ കൂട്ടിൽ കുയിലമ്മയും കാക്കച്ചിയും ഒരുമിച്ച് മുട്ടയിട്ടു. മുട്ട വിരിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുങ്ങൾ പുറത്തു വന്നു. അതുകണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും സന്തോഷമായി.

Abhinal S
Age 9