ഒന്നു മുതൽ പൂജ്യം വരെ

ഒന്നാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
വേണമോ വേണ്ടയോ എന്നായി എൻ ചിന്ത,
കണ്ടാസ്വദിച്ചു ഞാൻ കൗതുകത്തിൻ സുവർണ്ണ കാഴ്ചകൾ.

രണ്ടാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
പഠിച്ചു ഞാൻ എൻ ആദ്യ പാഠങ്ങൾ,
അക്ഷരങ്ങളുടേയും അറിവിന്റേയും രസക്കാഴ്ചകൾ.

മൂന്നാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
തേടി ഞാൻ മുന്നിൽ പല വഴികൾ,
സൗഹൃദത്തിന്റേയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും  കാണാക്കാഴ്ചകളിലേക്ക്.

നാലാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
അറിഞ്ഞു ഞാൻ പങ്കാളിത്വത്തിൻ സ്നേഹവും കരുതലും,
കുടുംബമെന്ന കൂടാരത്തിൽ തുടിക്കുന്ന സന്തോഷക്കാഴ്ചകളും.

അഞ്ചാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
ബദ്ധപ്പെട്ടോടി ഞാൻ എവിടേയ്ക്കൊക്കെയോ,
പരിശ്രമത്തിന്റേയും ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റേയും പ്രാധാന്യത്തിൻ നടുക്കടലിലേക്ക്.

ആറാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
നേരിട്ടു ഞാൻ ഏകനായി,
പുതു തലമുറയുടേയും പുതുലോകത്തിന്റേയും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ,
കണ്ടു ഞാൻ ക്ഷമയുടെ മനോഹര തീരങ്ങളും.

ഏഴാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
ഓട്ടം നിർത്തി നടന്നു ഞാൻ,
കണ്ടില്ല കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സകലരേയും,
കണ്ടു ഞാൻ ദൈവത്തിൻ കരുതലിന്റെ ശ്രേഷ്ഠ അനുഭവങ്ങളും കുറേ നന്മമനസ്സുകളും.

എട്ടാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
മുളച്ചെൻ മനസ്സിൽ എഴുപതാണ്ടിൻ നല്ലോർമ്മകൾ,
വളർത്തി ഞാനൊരു ഉതി മരത്തെ,
പാതാളം മുതൽ സ്വർഗ്ഗം വരെ ഉയർന്നു നിൽക്കുവാൻ.

ഒമ്പതാം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
പ്രസന്നം, പ്രശാന്തം, പതിയെയൊന്നു പാടി,
നിശ്വസിപ്പൂ ഞാനെൻ ചാരു കസേരയിൽ,
പടർന്നൊരാ ഉതി മര തണലിൻ കുളിർമ്മയിൽ.

പത്താം ചുവടെടുത്തു വയ്ക്കുവാൻ മുതിർന്നെൻ പാദങ്ങൾ,
വീണു പോയ് ഞാൻ ക്ഷീണിതനായി, പക്ഷെ ധന്യനായി,
പിന്നൊന്നും കാണാനാവാത്ത വിധം ഇരുട്ടു മൂടുന്നു,
വരിഞ്ഞു കെട്ടിയെൻ തള്ളവിരലുകളാരോ,
നിശ്ചലം. നിശ്ശബ്ദം.