അഭയാർത്ഥി.

 ആർത്തലച്ചു വന്ന മഴ തകര ഷീറ്റിനു മേൽ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ പല താളത്തിൽ കൊട്ടി കയറി. അതിന് അകമ്പടിയായി മുഴങ്ങിയ ചെകിടടപ്പിക്കുന്ന ഇടിയിലും ആഞ്ഞു വീശിയ കാറ്റിലും തകര ഷീറ്റ് കിടുകിടെ വിറച്ചു. വരാന്ത മുഴുവൻ നനച്ചു കൊണ്ടു താണ്ഡവമാടിയ മഴയിൽ നനഞ്ഞൊട്ടി പീടിക വരാന്തയുടെ ഒരു മൂലയിൽ,  നിരപലകയിൽ ചാരി അയാൾ ഇരുന്നു. എണ്ണമയമില്ലാതെ  അയാളുടെ മുടിയിൽ ഒരു ചരടിൽ കോർത്ത മുത്തു മണികളെ പോലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ പറ്റിപിടിച്ചിരുന്നു. വഴിയിൽ മിന്നിയും കെട്ടും കൊണ്ടു നിന്ന വഴിവിളക്കിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾ വജ്ര കല്ലുകളെ പോലെ തിളങ്ങി.

അയാളുടെ മുഷിഞ്ഞ തുണിയിൽ മഴ വെള്ളം വീഴുമ്പോഴൊക്കെ ചുറ്റിലും ഒരു മടുപ്പിക്കുന്ന മണം ഉയർന്നു. അതിൽ അസ്വസ്ഥനായെന്ന പോലെ അയാൾ  ആരോ കൊടുത്ത കടലാസു പൊതിയിൽ  നിന്നും ഒരു കീറിയ കമ്പിളി വസ്ത്രമെടുത്ത് തലയിൽ കെട്ടി.   ശരീരത്തിൻ്റെ വിറയൽ മാറ്റാൻ മറ്റൊരു ഷർട്ട് കൂടി തപ്പി എടുത്തിട്ട്, ആ വരാന്തയിൽ അയാൾ എന്താല്ലാമോ ആലോചനയിൽ മുഴുകി കൂനി പിടിച്ചിരുന്നു.

അയാളുടെ മരവിച്ച മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ എവിടെയോ അപ്പോഴും സുഖസൗകര്യങ്ങളുള്ള ഒരു വീടും അവിടത്തെ ആളുകളുടെ വർത്തമാനങ്ങളും കളി ചിരികളും  ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ഓർമ്മചിത്രത്തിൽ എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്നു ചൂട് ചായയും പലഹാരങ്ങളും കഴിക്കുകയും പല കാര്യങ്ങളെ പറ്റി  പറഞ്ഞ് സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആർത്തലച്ചു വന്ന മഴവെള്ളത്തിനും അതിനേക്കാൾ ശക്തിയിൽ താഴേക്കു വന്ന മണ്ണിന്റെയും പാറ കഷണങ്ങളുടെയും കുത്തൊഴുക്കിൽ അവരെല്ലാം സ്ലേറ്റിലെ അക്ഷരങ്ങളെ പോൽ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു മാഞ്ഞു പോയി. നാലു തലമുറയ്ക്ക് കഴിയാനുള്ളത് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് ഞാൻ എന്ന് വീമ്പു പറഞ്ഞ അയാൾ മാത്രം പാഞ്ഞു വന്ന ഏതോ മരക്കൊമ്പിലുടക്കിയത് കാരണം ബാക്കിയായി.പിന്നെയും കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരുടെയോ കൈകൾ അയാളെ കോരിയെടുത്തു പുറത്തേക്കു ഇട്ടു അവിടെ നിന്നും അയാളെ മറ്റാരോ പീടികതിണ്ണയിലേക്ക് മാറ്റി. അങ്ങിനെ ഒടുവിൽ, കുറച്ച് നേരം മുൻപ് നടന്ന കണക്കെടുപ്പിൽ പേര് പോലും ഓർമയില്ലാത്ത അയാൾ വെറുമൊരു ഊരും പേരും അറിയാത്ത അജ്ഞാതനായി തൊട്ടടുത്ത ക്യാമ്പിലേക്ക് മാറ്റി താമസിപ്പിക്കേണ്ട അഭയാർത്ഥി ആയി.

#കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ #കുഞ്ഞുകാര്യങ്ങൾ #അഭയാർത്ഥി