അടച്ചിട്ട ജനാലകൾ

പാതി തുറന്നിട്ട ജനലരികിൽ തിളക്കം കുറഞ്ഞതെങ്കിലും കഥകളാൽ സജലങ്ങളായ കണ്ണുകൾ തുറന്നുവച്ചു വീതി കുറഞ്ഞ ചെമ്മൺ പാതയിലേക്ക് അവൾ ആർക്കോ വേണ്ടി വീണ്ടും വീണ്ടും പരതികൊണ്ടിരുന്നു. തണുപ്പിൽ കുതിർന്ന വിളറിയ ഒരു ചെറുകാറ്റ് മാത്രം ഇടയ്ക്കിടെ എത്തിനോക്കി അവളുടെ ദീർഘനിശ്വാസങ്ങളിൽ ഉലഞ്ഞു വന്ന വഴിയേ പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചെമ്മൺ പാതയിൽ ഇരുട്ടു പരന്നപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുമായിരുന്ന കഥകൾ കേൾക്കാൻ അന്നിനി ആരും എത്തില്ലെന്നുറപ്പായപ്പോൾ പാതി തുറന്നു വച്ച ജനാലകൾക്ക് അവൾ കൊളുത്തിട്ടു.

രാവിലെ മുതൽ ജനലരികിലെ മേശമേൽ മൂടിവച്ച തണുത്തുറഞ്ഞ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് വരി വരിയിട്ട് പോകുന്ന ഉറുമ്പുകളെ അവഗണിച്ച് അവളുടെ നോട്ടം പിന്നെയും ചെന്ന് നിന്നത് അടച്ചിട്ട ചില്ലുജനാലക്കപ്പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്കായിരുന്നു. കട്ടിൽ കാലിൽ ബന്ധിച്ച ചങ്ങലയുടെ അറ്റം കണങ്കാലിൽ ഉരഞ്ഞ് പൊട്ടി നിലത്ത് പടർന്ന ചുവപ്പിനും പറയാനുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ കഥകൾ.

സംശയമുനകളുടെ കത്തി കുത്തേറ്റ് ചോര വാർന്നൊഴുകി ഒറ്റയ്ക്കായി പോയ അവളുടെ തലച്ചോറിൽ ദുഃഖങ്ങൾ ഘനീഭവിക്കുകയും ചിന്തകൾ കടന്നൽ കൂട് ഇളക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ ബന്ധനസ്ഥയായ കഥ. ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്നുറപ്പിക്കാൻ കാലിൽ ഉരയുന്ന ചങ്ങലക്കണ്ണികളുടെ ശബ്ദത്തെയും ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്തെ നരച്ച പകലിനെയും പ്രതീക്ഷകളെയും അവൾ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയ കഥ. കുഴിയിലാണ്ട് പോയ കണ്ണുകൾക്കും ശുഷ്ക്കിച്ച ദേഹത്തിനും ഇടയിൽ അവളുടെ ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കഥ.

കഥകൾ ഒരുപാടു ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാതെയാകുമ്പോഴാണല്ലോ അവ വെറും കെട്ടുകഥകൾ ആയി മാറുന്നത്.

അന്ന്, പതിവിലും കൂടുതൽ അവളുടെ കാലിലെ ചങ്ങല നിലത്തുരഞ്ഞു. തലച്ചോറിലെ കടന്നൽ കൂടുകൾ പൊളിച്ച് കടന്നലുകൾ പുറത്തേക്ക് ആർത്തുപറന്നു. അടച്ചിട്ട ജനാലക്ക് പുറത്തേക്ക് പറക്കാൻ അവ മത്സരിച്ചു. തോൽവിയുടെ രണ്ടും മൂന്നും യാമങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഭ്രാന്തമായ ചിന്തകളുടെ കടന്നൽ കുത്തേറ്റ് തല പൊട്ടി പിളർന്നു ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപേ കണ്ണുകളിലും നെഞ്ചിലും സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കഥകളുടെ ഭാരം ഒരു ഭാണ്ഡകെട്ടിനുള്ളിൽ ആക്കി കാലിലെ ചങ്ങലക്കണ്ണികളിൽ കൊളുത്തിയിടാൻ അവൾ മറന്നില്ല. അല്പം മടിച്ചാണെങ്കിലും അവളുടെ കഥകൾ കേൾക്കാൻ എത്തിയ ഒരിളംകാറ്റ് വിതുമ്പലോടെ അടച്ചിട്ട ജനലിനു പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ കാത്തിരുന്നതറിയാതെ കഥയില്ലാലോകത്തേക്ക് അവൾ പറന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു…