Author: ATHIRA U

ഇന്നലെകളിലെ ഓർമ്മകളാണ് കുട്ടിക്കാലം. അതിർവരമ്പുകൾ ഇല്ലാത്ത വീടുകളും അതിരു കൽപ്പിക്കാത്ത മാവിൻചോടും ഇന്നും ഓർമ്മകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. അന്നത്തെ വീടുകൾ തന്നെയാണിന്നും, പക്ഷെ എന്തോ ഇന്നവയ്ക് അതിരുകൾ വന്നിരിക്കുന്നു. പിച്ചകവും ചെമ്പരത്തിയും വേലി ചീരയും അതിരുകാത്ത ഇടത്തിൽ കൂണുകൾ പോലെ മുളച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു ബഹു വർണ്ണത്തിലുള്ള വൻ മതിലുകൾ. നാലുമണി പൂക്കൾ പടർന്നു പിടിച്ച മുറ്റവും ഓലമേഞ്ഞ അടുക്കള ഷെഡ്ഡും ഓടിട്ട വീടും. വൈകുന്നേരങ്ങൾ എന്നും ആഘോഷരാവുകളായിരുന്നു. അയൽവീട്ടിലുള്ളവരെല്ലാവരും ഒരു വീട്ടിൽ ഒത്തുകൂടി നാട്ടുവിശേഷം പറഞ്ഞങ്ങനെ ഇരിക്കും. ചിലപ്പോൾ ആ ഇരിപ്പു രാത്രിവരെ നീളും. കല്യാണ വീടുകൾ ചുറ്റിനും ഉള്ള സ്ത്രീകളുടെ കരവലയത്തിലായിരുന്നു. എന്റെ ചെറുപ്പത്തിലൊക്കെ കല്യാണ വീടുകളിൽ അമ്മ അരയ്ക്കാനും പൊടിയ്ക്കാനും ഒക്കെ പോകുമ്പോൾ ഞാനും പോയിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ ചെറിയ വട്ടം ഉണ്ടാക്കി ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ ഓരോ കളികളിൽ ഏർപ്പെടും. അമ്മമാരും അയല്പക്കത്തെ മറ്റു സ്ത്രീകളും യുവാക്കളും അവിടെ രാപകലൊഴിയാതെ പണി എടുക്കും. അതൊന്നും പൈസയ്ക് വേണ്ടി ആയിരുന്നില്ല. എന്തിനും…

മാപ്പ് മുറിവുണക്കുമോ? ഇല്ല ഒരിക്കലുമില്ല. പ്രതീക്ഷകൾ അസ്തമിച്ച മനുഷ്യനെ നോക്കി കാലം മാപ്പ് ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ? ഇനിയൊരു കാലവും വരാനില്ലെന്നിരിക്കെ മാപ്പ് ചോദിക്കാതിരിക്കുകയാണ് നല്ലത്. അമിതമായ പ്രതീക്ഷകൾ നൽകി, ആശകൾ നൽകി അവസാനം ഒരു മാപ്പ് പറഞ്ഞു അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു ഒളിച്ചോട്ടം മാത്രമാണ്. അടുത്തിടെ എനിക്ക് പരിചിതയായ ഒരു സഹോദരി.. അവരെ പറ്റി ഏറെ പറയേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലും ചുരുക്കി പറയാം. അച്ഛൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം അമ്മ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിപ്പിച്ചു. അവസാനം ഒരു സർക്കാർ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി വാങ്ങിയ മിടുക്കിയായ പെൺകുട്ടി. വിവാഹം നടക്കാതെ ഒരുപാടു നാൾ നോക്കിയിരുന്നു. പ്രായം അധികമാകും തോറും മാതാപിതാക്കൾക്കു ആധിയാകുമല്ലോ.. എന്നാൽ ഇവിടെ അമ്മ മാത്രമാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു ആലോചന വന്നപ്പോൾ അവര് തള്ളി കളഞ്ഞില്ല. ദൂരെയാണ്, വേറെ ജില്ല. കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്ന ആള് പുറത്തു വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നു (ഷെഫ് ). സർക്കാർ ജോലിക്കാരനെ മാത്രമേ കെട്ടു എന്ന വാശിയൊന്നും മോൾക്കോ…