🌹പ്രണയനിഴലുകൾ 5🌹

 Part 1 മുതൽ വായിക്കൂ..

Part 5, (തുടർക്കഥ )

“നിങ്ങളെയൊക്കെ വിട്ട് പിരിയാൻ ഒരു വിഷമം, അതും കൂടെയൊന്ന് ശരിയാവട്ടെ. “

“എന്നാ മോള് പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്യാം..” അവളുടെ പപ്പ പറഞ്ഞു. 

പതിവു പോലെ അനീറ്റ രാവിലെ തന്നെ ഓഫീസിലേക്കിറങ്ങി. ഉദയ സൂര്യനാൽ നീണ്ടുനിവർന്ന് അവളുടെ നിഴലും കൂടെയുണ്ട്. മഹേഷിന്റെ വീടിനു മുമ്പിലെത്തിയപ്പോൾ അവനെ ഒന്നു കണ്ടാലോ എന്നൊരാഗ്രഹം.
അവൾ നേരെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി. നിഴലിനും സന്തോഷമായി മഹേഷിന്റെ നിഴലിന്റെ കൂടെ ഇത്തിരി നേരം ചിലവഴിക്കാലോ. മഹേഷിന്റെ കാല് സുഖമായിരുന്നേൽ  അവന്റെ കൂടെ അനീറ്റയും ടൗൺ വരെ  നടന്നേനെ.. അപ്പോൾ അവർ മുമ്പിൽ നടക്കുമ്പോൾ മഹേഷിന്റെ നിഴലിനോട് ചേർന്ന് തൊട്ടുരുമ്മി തനിക്കും നടക്കാൻ കഴിഞ്ഞേനെ നിഴൽ ഓർത്തു. 

അനീറ്റ കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ച് കാത്തു നിന്നു. അവന്റെ അപ്പാ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. 

“ഗുഡ് മോണിംഗ് അപ്പാ. “

അനീറ്റ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വിഷ് ചെയ്ത് അകത്തേക്ക് നടന്നു.. 

“ഗുഡ് മോണിംഗ് മോളെ. “

അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നതും, നിഴലുകൾക്ക് സന്തോഷമായി ഇനി കുറച്ച് സമയം തങ്ങളുടെതായ ലോകത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കാലോ നിഴലുകൾ പുൽത്തകിടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു, 

അനീറ്റ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. 

“ആഹാ, ഇവിടെയാരും ചായ കുടിച്ചില്ലേ” അടുക്കളയിൽ ചായ എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അമ്മയോടായി അവൾ ചോദിച്ചു. 

“ഇതാര് അനീറ്റ മോളോ, എന്തേ രാവിലെ തന്നെ?”
“വിശേഷമൊന്നുമില്ല അമ്മാ. ഓഫീസിൽ പോണ വഴി ഒന്നു കേറിയെന്നേ ഉള്ളു. “

“ഇന്നലെ മോളൊരു കല്യാണക്കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ, അതെന്തായി നടക്കുമോ?
ഞങ്ങൾക്ക് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഒരു കല്യാണം കൂടാൻ ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവുമോ. “

“മിക്കവാറും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉണ്ടാവും അമ്മാ.. വീട്ടിലെല്ലാർക്കും ഇഷ്ടമായി.
പപ്പാ ചിലപ്പോ അടുത്ത ഞായറാഴ്ച അവരുടെ വീട് കാണാൻ പോവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. പിന്നെ മുതിർന്നവര് തമ്മിൽ ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കട്ടെ. എന്റെ കാര്യം ഞാൻ പപ്പയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ആള് ഗൾഫിൽ ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥനാ, കാണാനും കുഴപ്പമില്ല. “

“അതേയോ, എല്ലാവിധ അനുഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടാവട്ടെ മോളെ. മഹിക്കും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഒരാലോചന നോക്കണം. ഞങ്ങൾ അവനോട് കുറേക്കാലമായി പറയുന്നു. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിനെയും അവന് പിടിക്കുന്നില്ല. എന്തെങ്കിലും കുറ്റം കാണും. പിന്നെ അവന്റെ അപ്പായുടെ കുടുംബത്തിൽ ഒരു പെണ്ണുണ്ട്. പക്ഷേ അവളെയും അവന് പിടിക്കുന്നില്ല. അവരൊക്കെ വല്യ ജോലിയും ബിസിനസും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ ഉള്ളവരാ. പെണ്ണാണെങ്കിൽ പച്ച പരിഷ്കാരിയും, അതു കൊണ്ട് തന്നെ മഹിക്ക് താത്പര്യമില്ല. പക്ഷേ പെണ്ണിനും അവൾടെ വീട്ടുകാർക്കും താര്പര്യമുണ്ട്. “

“അതെയോ എങ്കിൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നോക്കിക്കൂടെ അമ്മാ. എന്റെ കല്യാണത്തിന് മുമ്പായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്കും കല്യാണത്തിന് കൂടാലോ..”
അതും പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്നവൾ നിറഞ്ഞു വന്നകണ്ണുകൾ അമ്മ കാണാതെ തുടച്ചു.
വേഗംതന്നെചുണ്ടിലൊരുചിരിവരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മഹി എവിടെ അമ്മേ, എഴുന്നേറ്റില്ലേ?”

“അവൻ എഴുന്നേറ്റു. ഷോപ്പിലെ കണക്കുകളൊക്കെ നോക്കി കൊണ്ട് അവന്റെ റൂമിൽ കട്ടിലിരിപ്പുണ്ട്. “

“എന്നാൽ ചായ താ അവന് ഞാൻ കൊടുത്തോളാം.” അവനുള്ള ചായയുമെടുത്ത് അവൾ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. “

പെട്ടെന്ന് ചായയുമായി മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്ന അനീറ്റയെ കണ്ട് അവന് അത്ഭുതമായി. 

“അല്ല ആരിത് കല്യാണ പെണ്ണോ?” അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. 

കപട ദേഷ്യം മുഖത്ത് വരുത്തി കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. “കളിയാക്കണ്ട മോനെ. ഇവിടൊരാളെ ഇഷ്ടമാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു പെണ്ണ് നടപ്പുണ്ടെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു. “

“ആരു പറഞ്ഞു? ഏത് പെണ്ണ്?”

“ഉരുണ്ടുകളിക്കണ്ട. അപ്പായുടെ ബന്ധത്തിലുള്ളതാണെന്ന് അമ്മാ പറഞ്ഞു”

“ഓ… സ്വാതിയോ?”

“ഓഹോ അപ്പോ പേരും അഡ്രസും ഒക്കെ അറിയാം ല്ലേ?”

“പിന്നെ അറിയാതെ അപ്പായുടെ അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള ഒരു ചേച്ചിയുടെ മകളാ.. കോടീശ്വരി. പക്ഷേ എനിക്ക് വേണ്ട.. എനിക്ക് ഒരു പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടി മതി.
ദേ… ഇതു പോലത്തെ..” അനീറ്റയെ ചൂണ്ടി കൊണ്ടവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

അവൻ മുഖത്ത് നോക്കിയതും അവൾക്ക് നാണം വന്നു. അവൾ മുഖം കുനിച്ചു കളഞ്ഞു. 

“വിശേഷം പിന്നെ പറയാം, ചായ ഗ്ലാസും പിടിച്ച് നിൽക്കാണോ, എനിക്ക് തരുന്നില്ലേ?” 

“ഓ കല്യാണക്കാര്യം പറഞ്ഞ് ഞാനതങ്ങു മറന്നു. ” അവൾ ചായ ഗ്ലാസ് അവനു നേരെ നീട്ടി. ചായ കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് അവൾ, അവളുടെ നീണ്ട നഖമുള്ള വിരൽ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒന്നു മാന്തി. 

“ഹൗ എന്തൊരു സാധനമിത്? കൈയ്യിലെ തൊലി പോയി. “

“തൊലി പോണം അതിനാ മാന്തിയത്. കോടീശ്വരിയെ ഓർക്കുമ്പോ കൈത്തണ്ടയിലെ തൊലി പോയത് ഓർമ്മ വരണം. അപ്പോ എന്നെ ഓർമ്മ വരും.” അവൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

“അതൊക്കെ പോട്ടെ നിനക്കിന്ന് വർക്കില്ലേ പോവണ്ടേ?”

“പോണം, പക്ഷേ മഹിയെ കാണണമെന്ന് തോന്നി അതാ വന്നത്. വീട്ടിലെ സ്ഥിതി എന്താവും എന്നറിയില്ല മഹീ. ഞായറാഴ്ച മിക്കവാറും പപ്പയും, മമ്മിയും അങ്കിളുമെല്ലാം ചെക്കന്റെ വീട് കാണാൻ പോവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉറപ്പിക്കുകയൊന്നുമില്ല. എനിക്ക് കുറേ വർക്ക് തീർക്കാനുണ്ട്, പുതിയ വർക്ക് എടുക്കണ്ടാന്ന് ഓഫീസിൽ പറയണം. ഒരു രണ്ടു മാസം ടൈം കിട്ടും നമുക്ക്. അപ്പോഴേക്കും മഹിക്ക് സുഖമാവട്ടെ. പപ്പയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് രണ്ട് മാസം കഴിയട്ടെ എന്ന്. എന്നിട്ടൊരു തീരുമാനം പറഞ്ഞാ മതീന്ന്. “

“എന്നിട്ടെന്തിനാ അനീറ്റാ.. നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളെ നമ്മൾക്ക് വിഷമിപ്പിക്കാനോ, ഇവരുടെ ഒന്നും സമ്മതം കിട്ടിയിട്ട് നമ്മൾക്ക് ഒന്നിക്കാൻ കഴിയില്ല അനീറ്റാ. പിന്നെന്തിനാ വെറുതെ. “

“കഴിയില്ലായിരിക്കാം പക്ഷേ. ചിലപ്പോ വല്ല അത്ഭുതവും സംഭവിച്ചാലോ.. നമ്മക്ക് ഒന്നിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരിക്കാം. എന്തായാലും എന്റെ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് മഹിയുടെ വിവാഹം നടക്കണം എനിക്ക് മഹിയുടെ കല്യാണത്തിന് പങ്കെടുക്കണം. അതിന് മുമ്പ് എന്റെ വിവാഹം നടന്നാൽ ചിലപ്പോ എനിക്ക് പങ്കെടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല, എന്ന് വരും ചിലപ്പോ എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെ ഗൾഫിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. “

എന്തിനോ രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. 

“അനീറ്റാ”, അവൻ മൃദുവായി വിളിച്ചു. 

“ഉം. “, അവൾ കാതരയായി വിളികേട്ടു. 

“ഞാൻ പോട്ടെ മഹി, ഇനി നിന്നാൽ ശരിയാവില്ല. നെഞ്ച് വിങ്ങുന്ന പോലെ.
മാത്രമല്ല. ഒരു പാട് വർക്ക് ബാക്കിയാ ഇന്നലെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ലീവായിരുന്നല്ലോ. “

അവൾ പോവാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വന്ന് മഹിയുടെ മുഖം കൈകുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്ത് നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. 

“ഇനി ചിലപ്പോ ഒരിക്കലും നമ്മൾ തമ്മിൽ കണ്ടില്ലാന്ന് വരും മഹീ. മഹിക്ക് തരാൻ എന്റെ കയ്യിൽ ഇതേ ഉള്ളു. “

മഹിയുടെ മുഖത്തെ, കണ്ണീരും അത്ഭുതവും നിസ്സഹായതയും പ്രണയവുമെല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന ഭാവം കാണാൻ ശ്രമിക്കാതെ, കണ്ണീരണിഞ്ഞ മുഖം പുറം കയ്യാലെ തുടച്ച്, മുഖം പ്രസന്നമാക്കി അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. 

ഹാളിലെ മേശയിൽ ഭക്ഷണവും പ്ലേറ്റുകളും നിരത്തി കൊണ്ട് അമ്മാ പറഞ്ഞു.
“മോള് കൈ കഴുകി വന്നാട്ടെ.. ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോവാം. “

“അയ്യോ അമ്മാ.. എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ രാവിലെ കഴിച്ചിട്ടാ വന്നത്.
ഞാൻ പോട്ടെ, ഇപ്പോത്തന്നെ വൈകി.
മഹിക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്, സുഖായോ എന്നറിയാൻ കയറിയതാ, പോട്ടെ”

പൂജാമുറിയിൽ നിന്നുയരുന്ന  മണിയൊച്ചയു ശ്ലോകവും കേട്ടുകൊണ്ടവൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു

പുൽത്തകിടിയിൽ മഹേഷിന്റെ നിഴലിനോട് ചേർന്നിരുന്ന അനീറ്റയുടെ നിഴൽ പെട്ടെന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അനീറ്റയോടൊപ്പം ചേർന്നു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. 

നിഴലുകൾക്ക് പ്രണയിച്ച് മതിയായിരുന്നില്ല. ഇനി പരസ്പരം കാണുമോ എന്നു പോലും അറിയാതെ നിഴലുകൾ പരസപരം വേർപിരിഞ്ഞു. 

തലയും താഴ്ത്തി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന അനീറ്റ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. കൂടെ നിഴലും.

മഹിയെ എഴുന്നേൽപിച്ച് ചായ കുടിക്കാൻ ഹാളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ വന്ന അമ്മ റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ അനീറ്റ കൊടുത്ത ചായ അതേ പോലെ ടേബിളിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടയ്ക്കുന്ന മഹിയെ കണ്ട് അമ്മാ ചോദിച്ചു. 

“എന്താ മഹീ പറ്റിയത്? കണ്ണ് തുടയ്ക്കുന്നല്ലോ, എന്ത് പറ്റി?”

“അത് അമ്മാ, തുറന്നു പറയട്ടെ.. വഴക്കിടരുത്. “

“ഇല്ലെടാ… നീ പറയ്. “

“എനിക്ക് അനീറ്റയെ ഇഷ്ടമാണ് അവൾക്ക് എന്നെയും.. പക്ഷേ നമ്മുടെ മതം, ജാതി, കുലം, ഒക്കെ പ്രശ്നമല്ലേ. അവൾടെ വീട്ടിലും പ്രശ്നമാവും. ഒരു ഹിന്ദുവിനെ ഒരിക്കലും അവൾടെ പപ്പ അംഗീകരിക്കില്ല. അതോർത്തപ്പോ കണ്ണുനിറഞ്ഞതാ. അനീറ്റയെ പോലെ ഒരു കുട്ടിയെ ആണ് ഞാനിത്ര കാലം അന്വേഷിച്ചത്. പക്ഷേ..”

“അയ്യോ.. മോനേ  അപ്പാ സമ്മതിക്കുംന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ, നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടുകാര് ഒക്കെ പ്രശ്നമാക്കില്ലേ. പ്രത്യേകിച്ച് അവളുടെ ഭർത്താവ്, നിനക്കറിയാമല്ലോ  അവരുടെയൊക്കെ  സ്വഭാവം. “

“അതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയാണമ്മേ ഞാനിത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും
അത് വിട് അപ്പായോട് പറയണ്ട, പിന്നെ ഇനി അനീറ്റ ഇങ്ങോട്ട് വരാനും സാധ്യതയില്ല”

“ശ്ശൊ നല്ല കുട്ടിയായായിരുന്നു. നല്ല സ്വഭാവം. കാണാനും സുന്ദരി. നിനക്ക് നന്നായി ചേരുകയും ചെയ്യും.”

“ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വീണ്ടും കൊതിപ്പിക്കല്ലേ അമ്മാ. അമ്മായ്ക്ക് അപ്പോ പ്രശ്നമില്ലേ?”

“ഇല്ല മോനെ. നിനക്കപകടം പറ്റിയപ്പോൾ അവൾ ഓടി വന്ന് നിന്നെ രക്ഷിച്ചില്ലേ, അത് തന്നെയല്ലേ അവളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ മഹിമ. അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിയെ ഏത് അമ്മയാ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്. “

“എന്തായാലും അത് വിട്ടേക്ക്  അമ്മാ…

എന്നെയൊന്നു പിടിച്ചേ അമ്മാ, അപ്പാ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും. നമ്മൾക്ക് ചായകുടിയ്ക്കാം. “

അമ്മായുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് മഹി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. 

വൈകീട്ട് അനീറ്റ വീട്ടിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ മഹിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി. പക്ഷേ അവൾ അവിടെ കയറിയില്ല, എപ്പഴും പോവുന്നത് ശരിയല്ല. അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. എന്നാലും മഹിയെ കാണാൻ ഒരു മോഹം. മോഹങ്ങളുള്ളിലടക്കി അവളും, അവളുടെ നിഴലും അവളോടൊപ്പം നടന്നു. 

പിന്നത്തെ ഞായറാഴ്ച അവളുടെ പപ്പയും മമ്മിയും അങ്കിളും ആന്റിയും കൂടെ ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട് കാണാൻ പോയി. എല്ലാവരെയും കണ്ടു പരിചയപ്പെട്ടു പരസ്പരം സംസാരിച്ചു, കാര്യങ്ങൾ ഏതാണ്ട് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു. ഇരുവീട്ടുകാരും ആലോചിച്ച് ഒരു ദിവസം കണ്ടെത്തി പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിവാഹമുറപ്പിയ്ക്കാൻ തീരുമാനമായി

ക്രിസ്റ്റിക്ക് രണ്ട് മാസം കൂടിയേ ലീവുള്ളൂ. അപ്പോ, ഇപ്പോൾ വിവാഹം ഉറപ്പിയ്ക്കാനും ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് ലീവിന് വന്നിട്ട് മനസമ്മതവും വിവാഹവും നടത്താനുള്ള തീരുമാനവുമായി അവളുടെ പപ്പയും മമ്മിയും തിരിച്ചു വന്നു. 

അന്ന് രാത്രി എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാനിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ പപ്പ പറഞ്ഞു. 

“മോളെ ക്രിസ്റ്റിയ്ക്ക്  രണ്ട് മാസം കൂടിയെ ലീവ് ഉള്ളൂ അതിനിടയ്ക്ക് മനസ്സമ്മതവും വിവാഹവും നടത്താൻ കഴിയില്ലാലോ. ഓഫീസിലെ നിന്റെ വർക്കുകൾ തീരണ്ടേ.. അതുകൊണ്ട് വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചിട്ട് ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് മനസ്സമ്മതവും കല്യാണവും പെട്ടെന്ന് തന്നെ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടാ ഞങ്ങളവിടെ നിന്ന് പോന്നത്. മോൾക്ക് എന്തേലും അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടോ. “

“എല്ലാം പപ്പയുടെ തീരുമാനം പോലെ പപ്പാ. എനിക്ക് നിങ്ങളെ വിട്ട് പോവുന്നതിലുള്ള വിഷമം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.” ഉള്ളിലുള്ള വിഷമം പുറത്ത് കാട്ടാതെ, അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റു. പാത്രങ്ങളെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് മമ്മിയെ ഇത്തിരി സഹായിച്ച് അവൾ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് പോയി. 

(തുടരും )

✍️ ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര