സിനിമയിലെ കവിതകൾ

ഇന്ത്യയുടെ സിനിമ ഭൂപടത്തിൽ പ്രമേയങ്ങൾ കൊണ്ടും കഥ പറച്ചിലിന്റെ രീതികൾ കൊണ്ടും ഗാനങ്ങളുടെ കാവ്യാത്മകത കൊണ്ടും എന്നും തനതായ ഒരു സ്ഥാനം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു മലയാള സിനിമകൾ. പുറമേ നിന്നു നോക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരന് അത് ഒട്ടും വർണശബളമോ ആകർഷണീയമോ ആയിരുന്നില്ല.കാരണം ജെ സി ഡാനിയേൽ മുതൽ മലയാള സിനിമയുടെ ഊടും പാവും നെയ്ത മഹാരഥന്മാരെല്ലാവരുംതന്നെ സിനിമയുടെ ഉള്ളടക്കത്തിലാണ് ശ്രദ്ധയൂന്നിയത്. ശക്തമായ ഉള്ളടക്കങ്ങൾക്ക് തൊങ്ങലുപോലെ മികച്ച സിനിമാഗാനങ്ങളും ഒരുക്കുന്നതിൽ1950 കൾ മുതൽക്ക് തന്നെ നമ്മുടെ സിനിമ ശ്രദ്ധിച്ചു പോന്നു. വിരഹവും വിഷാദവും പ്രണയവും ആനന്ദവും വിപ്ലവവും എല്ലാം കാവ്യാത്മകതയിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. കവികൾ ഗാനരചയിതാക്കൾ ആയതോടെ കവിത പോലെ സുന്ദരങ്ങളായ സിനിമാഗാനങ്ങളും പിറന്നു.പി. ഭാസ്കരനും മുല്ലനേഴിയും വയലാറും എല്ലാം ചേർന്ന് പ്രൗഢമനോഹരമായി നമ്മുടെ ചലച്ചിത്ര ഗാനശാഖയെ അണിയിച്ചൊരുക്കി. എങ്കിലും കവിയുടെ അന്ത:സംഘർഷങ്ങളിൽ നിന്നോ സൗന്ദര്യോപാസനയിൽ നിന്നോ ഒക്കെ അനായാസമായോ അപ്രതിരോധ്യമായോ നിർഗളിക്കുന്ന കവിതകൾക്കുവിപരീതമായി സിനിമയിലെ സന്ദർഭങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി അവയുടെ ചട്ടക്കൂടുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് രചിക്കുന്ന കാവ്യാത്മക രചനകളാണ് സിനിമാഗാനങ്ങൾ ആയി പരിണമിക്കുന്നത്. സ്പിരിറ്റ് എന്ന ചിത്രത്തിൽ സിദ്ധാർത്ഥ ഭരതന്റെ കഥാപാത്രം പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക-” കവിതയെഴുത്ത് എന്ന തന്തയില്ലായ്മ ഞാൻ അവസാനിപ്പിച്ചു ഇനി സിനിമ പാട്ട് എന്ന ആഭിചാരം തുടങ്ങുകയാ” എന്ന്! ഉദാത്തമായത് കവിത തന്നെ എന്ന് അയാൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നു.എന്നാൽ കവിതകളെ അതേപടി സിനിമയിൽ എടുത്തതിന്റെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ. മലയാളചലച്ചിത്രലോകത്തുണ്ട് അത്തരം ഏതാനും കവിതകളിലൂടെ ഉള്ള സഞ്ചാരമാണ് ഈഎഴുത്ത്.

സിനിമയിലെ കവിത എന്നു പറയുമ്പോൾ ഏതു മലയാളിയുടെയും ഓർമ്മയിലേക്ക് ആദ്യം ഓടിയെത്തുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികൾ എന്ന സിനിമയിലെ ‘ഇരുളിൻ മഹാനിദ്രയിൽ’ എന്ന കവിതയാണ്. മനസ്സിനെ ഒരേസമയം കലുഷവും ആർദ്രവും ആക്കുന്ന ആത്മാവിന്റെ തന്ത്രികളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്ന ആ കവിതയുടെ രചനയും ആലാപനവും പ്രിയ കവി വി. മധുസൂദനൻ നായരുടേതാണ്.മലയാള സിനിമ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അമർത്യമായി നിൽക്കുവാൻ പോന്ന ഒരു കവിത.

കവിത പോലെ സുന്ദരങ്ങളാണ് ഓ എൻ വി എന്ന അതുല്യ കവിയുടെ മിക്ക ഗാനങ്ങളും. എന്നാൽ കവിതയായിത്തന്നെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടവയും ഏറെയുണ്ട്. യൂട്യൂബിൽ സേർച്ച് ചെയ്താൽ മലയാള സിനിമ കവിതകളിൽ പത്തിൽ എട്ടും ഓ എൻ വി യുടെത് ആയിരിക്കും. നഖക്ഷതങ്ങൾ എന്ന സിനിമയിലൂടെ ഗൃഹാതുരതയുടെ ചെപ്പു തുറന്നു കൊണ്ട് നമ്മിലേക്ക് പടർന്നൊഴുകുന്ന ഓ എൻ വി കവിതയാണ് ‘വ്രീളാഭരിതയായ് ‘.ആ ചിത്രത്തിന്റെ ജനറൽ മൂഡ് ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യുന്നതിൽ ആ കവിത വഹിച്ച പങ്ക് ചെറുതല്ല.https://youtu.be/_oclECcVGpY?si=TMXmncSHYj8Y9dGd

ഹൃദയത്തിൽ ഒരു കനൽ കോരിയിടുന്ന അനുഭവം സമ്മാനിക്കുന്ന ഒരു കവിതയുണ്ട് സ്പിരിറ്റ് എന്ന മലയാള സിനിമയിൽ. പ്രണയവും മരണവും അത്രമേൽ ഇഴ ചേർത്ത് അനുഗൃഹീത കവി റഫീഖ് അഹമ്മദ് കോരിയിട്ട് വരികൾ. സിനിമയുടെ പ്രമേയവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത, എന്നാൽ, കവിയായ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ആത്മാവിഷ്കാരം പോലെ ഒരു കവിതയായി തന്നെ പ്രയുക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന വരികൾ. അനിതര സാധാരണമായ ഒരു കാവ്യാസ്വാദനമാണ് ആ കവിത നമുക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നത്.’ മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്…

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ‘നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി ‘എന്ന പ്രസിദ്ധമായ ചെറുകഥയ്ക്ക് ശ്രീ ലെനിൻ രാജേന്ദ്രൻ ഒരുക്കിയ ചലച്ചിത്ര ഭാഷ്യമാണ് ‘മഴ’. നീലാംബരി രാഗം പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ആ സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങൾ എല്ലാം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് രാഗവഴികളുടെ ഗന്ധർവ്വൻ രവീന്ദ്രൻ മാഷ് ആയിരുന്നു. പ്രണയവിലോലയായ നായിക ആലപിക്കുന്ന ഒരു കവിതയുണ്ട് ആ സിനിമയിൽ.ശ്രീമതി ഒ വി ഉഷയുടെ രചനയിൽ പിറന്ന ‘ആരാദ്യം പറയും.’.. ആസ്വാദകരെ ഒരു പ്രണയാനുഭവത്തിലേക്ക് മെല്ലെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന ആ കവിത ആലപിച്ചിരിക്കുന്നത് ആശ മേനോൻ ആണ്.

പ്രണയവും വിരഹവും വിഷാദവും മാത്രമല്ല വിപ്ലവവും സിനിമകളിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു- കവിതകളിലൂടെ! വിപ്ലവകവിതകളുടെ തേരാളിയായിരുന്ന അനിൽ പനച്ചൂരാൻ മലയാള സിനിമയ്ക്ക് ഒരുപിടി നല്ല ഗാനങ്ങളും കവിതകളും സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. സിരകളെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിപ്ലവ കവിതയുണ്ട് ‘അറബിക്കഥ’ എന്ന സിനിമയിൽ. ഒരു മികച്ച പൊളിറ്റിക്കൽ സറ്റയർ ആയി എക്കാലവും നിലനിൽക്കാൻ പോന്ന ആ സിനിമയിൽ വിപ്ലവവീര്യം നിറച്ച ‘ചോരവീണ മണ്ണിൽ നിന്നുയർന്നുവന്ന പൂമരം.

സുപർണ്ണ, പാർവതി, സുകുമാരൻ, മമ്മൂട്ടി എന്നിവരിലൂടെ മലയാളത്തിന് വീണു കിട്ടിയ ഒരു ക്ലാസിക് ചിത്രമാണ് ‘ഉത്തരം’.പവിത്രൻ അണിയിച്ചൊരുക്കിയ ആ സിനിമയ്ക്ക് കവിതകൾ ഒരുക്കിയത് ഒഎൻവി യാണ്. എന്റെ കൗമാര കാലഘട്ടത്തിൽ കവിത എന്ന കലാസാഹിത്യ രൂപത്തോട് അദമ്യമായ ഒരു അഭിനിവേശം നിറച്ച ഒന്നായിരുന്നു ‘സ്നേഹിക്കുന്നു ഞാൻ…’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഹ്രസ്വകവിത. പള്ളിക്കൂടവും പരിസരങ്ങളും സതീർത്ഥ്യരും ഒക്കെ ഒരു കണ്ണാടിയിൽ എന്നപോലെ മനസ്സിൽ തെളിയുന്നു. പിന്നെ ഇന്നിനി വരാത്ത ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് മെല്ലെ ചേക്കേറുന്നു.’സ്നേഹിക്കുന്നു ഞാൻ…

വരമഞ്ഞൾക്കുറിയണിയിച്ച് ഓരോ ശ്രോതാവിനെയും ഒരു നിശബ്ദ പ്രണയത്തിന്റെ നിർമ്മലതയിലേക്ക് ഒരു തീർത്ഥാടനത്തിൽ എന്നപോലെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു കവിതയാണ് പ്രണയവർണങ്ങളിൽ മഞ്ജുവും ബിജുമേനോനും തങ്ങളുടെ അഭിനയ സൂക്ഷ്മത കൊണ്ടും, സുജാത,തന്റെ ശബ്ദം മാധുരി കൊണ്ടും ഹൃദയഹാരിയാക്കിത്തീർത്ത ‘വരമഞ്ഞളാടിയ’ എന്ന കവിത. സച്ചിദാനന്ദൻ പുഴങ്കരയുടെ തൂലിക മലയാളത്തിനു സമ്മാനിച്ച വരമഞ്ഞൾ പ്രസാദം!

ഇനിയും ഏറെയുണ്ട് കവിതകൾ മലയാളം ചലച്ചിത്രലോകത്ത്. ആസ്വാദകനെ ഗൃഹാതുരതയിലാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്.. പ്രണയവിലോലരാക്കിക്കൊണ്ട്…. കുളിരണിയിച്ച് കണ്ണീരണിയിച്ച് മെല്ലെ ഹൃദയത്തിൽ തഴുകി പോകുന്നവ! നവകാല സിനിമകളിൽ കവിതകൾക്കുള്ള ഇടം കുറവാണെങ്കിലും അത് അന്യം നിന്നു പോകുന്നില്ല എന്നത് നിസ്തർക്കമായ ഒരു കാര്യം തന്നെ.

image credit: NewIndianExpress