ലക്ഷ്മണരേഖ

സ്വർണ്ണമാനുകളെ തിരഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ വഴികളിൽ പതിയിരിക്കും ചതിക്കുഴികളറിഞ്ഞിടേണം നീ.

നമ്പിടല്ലേ വിഷം പുരണ്ട മധുരിക്കും വാക്കുകളെ നല്ലതെന്നുറക്കല്ലേ, നീ കാണുന്നതൊക്കയും.

ആരൊരാളുമല്ല നിൻ മാനം കാക്കേണ്ട- തതു നീ തന്നെ കാക്കുന്ന നാൾ വന്നിടേണം.

ഓർക്ക നീ, ആത്മധൈര്യമാണെന്നും നിന്നായുധം.

കീഴടങ്ങി സ്വയം തടവറയിലേക്കിറങ്ങല്ലേ ഒരു ലക്ഷ്മണരേഖയുമല്ല നിൻ രക്ഷാവലയ-
മതു നിന്നഗ്നിപോൽ ജ്വലിക്കുമുൾക്കണ്ണാകണം.

മിഴികൾ വാർക്കാതെ പൊരുതിനേടിടേണം നീ, പണ്ടെന്നോ നേടാൻ കൊതിച്ചു മറന്നവയെല്ലാം.

അറിവുനേടിടേണം, അകകണ്ണുകൾക്കു മുന്നിലതു കെടാവിളക്കായി തെളിയിക്കണം.

ഒന്നിനായും കേഴരുത് നീ ഈശനോടല്ലാതെ, നേരിനൊപ്പം നടന്നീടുക നിത്യവും നിന്നെയർഹിക്കുന്നവർ വന്നണഞ്ഞിടും നിൻ മുന്നിൽ

സ്വാഭിമാനം മരിച്ചുവീണിടുമ്പോൾ തൽക്ഷണം സ്വർണ്ണമാളികയാകിലും ത്യജിക്ക നീ നിർഭയം.

അഗ്നിപരീക്ഷയും, അന്തർധാനവും വേണ്ട നീ അന്തസ്സായങ്ങു ജീവിക്ക ഭൂമിയിൽ.