യുദ്ധങ്ങൾ ബാക്കിയാക്കുന്നത്

  നിങ്ങൾ ഇത് മനസിലാക്കണം, നിങ്ങൾ അന്യായവും നീചവുമായ അധിനിവേശ രാജ്യമാണ്, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒരു ദയയും ഇല്ല. നിങ്ങൾ കുട്ടികളെയും സ്ത്രീകളെയും കൊല്ലുന്നു, അവർ റോക്കറ്റുകൾ തൊടുത്തു വിട്ടിരുന്നോ? നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് പോലെ. നിങ്ങൾ നുണയന്മാരാണ്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ദയയും ഇല്ല, വല്ലാഹി, വല്ലാഹി, വല്ലാഹി.. ഞങ്ങൾ ഫലസ്തീൻ സ്വതന്ത്രമാക്കും ഇന്ഷാ അല്ലാഹ്.

  കേവലം പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വയസ്സ് മാത്രമേ അവൾക്ക് തോന്നിക്കുകയുള്ളു. ഒരു സുന്ദരിക്കുട്ടി. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് അവളെ കാണാൻ, ആരും ഒന്ന് നോക്കി നിന്നു പോകും. പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ നമ്മെ ആകർഷിക്കുക അവളുടെ ആ ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളാണ്. ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ ലോകത്തോടുള്ള മുഴുവൻ രോഷവും നമുക്കതിൽ കാണാം. അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരു ദേശത്തിന്റെ മുഴുവൻ വികാരവും നമുക്ക് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്. ഞാനാ വീഡിയോ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടു.
അപ്പോളെനിക്ക് ഓർമ വന്നത് ഭാസ്കരൻ മാസ്റ്ററുടെ വരികളാണ്.

”ഓരോ തുള്ളിച്ചോരയിൽ നിന്നും
ഒരായിരം പേരുയരുന്നൂ
ഉയരുന്നൂ അവർ നാടിൻമോചന
രണാങ്കണത്തിൽ പടരുന്നൂ”

ഇത് തന്നെ അല്ലെ അവിടെയും നടക്കുന്നത്. അവളെ പോലെ എത്രയെത്ര മക്കൾ എന്തെല്ലാം സഹിക്കുന്നു നാടിന്റെ മോചനത്തിനായി…
“എന്താണ് കുറെ നേരമായല്ലോ വീഡിയോ കണ്ടിരിക്കുന്നു.”
സഹപ്രവർത്തകന്റെ ചോദ്യമാണ് ചിന്തകളിൽ നിന്നും എന്നെ ഉണർത്തിയത്.
“ഡാ ഒന്ന് നോക്കിയേ എന്തൊരു ആത്മവിശ്വാസമാണ് ഈ കുട്ടിയുടെ കണ്ണിൽ.”

“വെറും ഈയ്യാം പാറ്റകൾ, ഈ കുട്ടികളെ പോലും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു കല്ലുകളും കുഞ്ഞി തോക്കുകളുമായി ഒരു സായുധ രാജ്യത്തോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നവരുണ്ടല്ലോ, അവരെയാണ് അടിക്കേണ്ടത്. ആ നാട്ടിൽ അമ്മമാർ മക്കളെ പെറ്റു കൂട്ടുന്നത് തന്നെ ഇതിനു വേണ്ടിയാണു. ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ അങ്ങോട്ട് കയറി മേഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പൊ എത്രയെണ്ണം ചത്തു. എത്ര കിട്ടിയാലും പഠിക്കാത്ത ജന്മങ്ങൾ ”

സഹ പ്രവർത്തകന്റെ വിഷ ലിപ്തമായ വാക്കുകൾ തറച്ചു ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു രക്തം കിനിഞ്ഞു. അവനോട് ശബ്ദിക്കാനായി ഞാൻ പത്ര പ്രവർത്തകനും, മിഡിൽ ഈസ്റ്റ്‌ രാഷ്ട്രീയ നീരീക്ഷകനുമായ നോംചോസ്‌കിയുടെ വാക്കുകൾ കടമെടുത്തു.

”നിങ്ങളെന്റെ വെള്ളം കവർന്നു..
എന്റെ ഒലീവ് മരങ്ങൾക്ക് തീയിട്ടു..
എന്റെ ഭവനത്തെ തച്ചുതകർത്തു..
എന്റെ തൊഴിൽ ഇല്ലാതാക്കി..
എന്റെ ഭൂമി കവർന്നെടുത്തു..
എന്റെ പിതാവിനെ കാരാഗൃഹത്തിലാക്കി..
എന്റെ മാതാവിനെ കൊന്നുകളഞ്ഞു..
എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കി..
എന്റെ രാജ്യത്തെ ബോംബു പുതപ്പിച്ചു..
ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പട്ടിണിയ്ക്കിട്ടു..
എല്ലാത്തരത്തിലും ഞങ്ങളെ അപമാനിച്ചു..”

പക്ഷെ ഞാൻ തിരിച്ചൊരു റോക്കറ്റ് തൊടുത്തതോടെ കുറ്റം മുഴുവൻ എന്റേതായി..

ആ പോസ്റ്റ്‌ കാണിച്ചു ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.”നീ ഇത് വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ? കഴിഞ്ഞ ഏഴു പതിറ്റാണ്ട് ആയി അധിനിവേശത്തിന്റെ പ്രയാസം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു ജനതയെ കുറിച്ചാണ് നീ ഈ പറയുന്നത്. നീ കണ്ടിട്ടില്ല ദാഹജലത്തിനു വേണ്ടി മണിക്കൂറുകളോളം റഫ അതിർത്തിയിൽ കാത്തുകെട്ടി കിടക്കുന്നവരെ, ഇരുമ്പ് വേലിക്കുള്ളിലൂടെ കൈനീട്ടിഇരന്നു ഫുഡ്‌ വാങ്ങി കഴിക്കേണ്ടി വരുന്നവരെ, നാളെ നേരം പുലരുമ്പോൾ താനും, തന്റെ വീടും ഇതേ സ്‌ഥാനത്തു ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ആശങ്കപെടുന്നവരെ, മെച്ചപ്പെട്ട ചികിത്സ നൽകാൻ സാധിക്കാതെ കണ്മുന്നിൽ മരണപ്പെടുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവരെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയേണ്ടിവരുന്നവരെ കുറിച്ച് നീ ഓർത്തിട്ടുണ്ടോ..
പറഞ്ഞു തീരുമ്പോളേക്കും കണ്ണ്നീർ പൊടിഞ്ഞു വാക്കുകളിടറി. ഞാനീങ്ങനെ വികാരഭരിതമായി പ്രതികരിക്കുമെന്ന് അവനും കരുതിക്കാണില്ല. അവൻ എന്റെ നേർക്ക് കൈനീട്ടി, എന്റെ കരതലം അമർത്തി.

    ” നോക്ക്  നമ്മൾ ഒരേ ഓഫീസിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നവർ. എവിടെയോ കിടക്കുന്ന അവർക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ എന്തിനു വഴക്കിടണം? അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ അങ്ങനെയാണെന്നുള്ളത് ശരിത്തന്നെ.ഇസ്രായേലിനെ പ്രകോപിപ്പിക്കാതെ അവർക്കു അവരുടെ പാട് നോക്കി ജീവിച്ചാൽ പോരേ .. “

“നിനക്ക് ഫലസ്തീനിനെ കുറിച്ച് ഒരു ചുക്കും അറിയില്ല ”

   “അറിയാം അവരാണല്ലോ ഇത്തവണയങ്ങോട്ട് കയറി കളിച്ചത്. ഇസ്രായേലിലെ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ തല വെട്ടി കളിച്ചവർ, അതും 40കുഞ്ഞുങ്ങളെ…”

    “യുദ്ധത്തിൽ  ആദ്യം കൊല്ലപ്പെടുന്നത് സത്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണ്. വൈറ്റ് ഹൗസ് തന്നെ ആ വാർത്ത പടച്ചതിനു മാപ്പ് പറഞ്ഞത് നീ വായിച്ചിട്ടില്ല .ഇങ്ങനെയാണ്  കാര്യങ്ങൾ,അവിടെ നടക്കുന്ന യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങൾ പൂർണമായും ലോകത്തിനു മുന്നിൽ വരുന്നില്ല. നിനക്കറിയോ നിയതമായ ഒരു അതിർത്തി പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരേയൊരു രാജ്യമാണ് ഇസ്രായേൽ.
നീ ഇത് കണ്ടോ 1948ൽ ആണ് ഇസ്രായേൽ സ്‌ഥപിക്കപ്പെട്ടത്, പിന്നീട് ഓരോ യുദ്ധത്തിലും അവരതിന്റ വിസ്തീർണം കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പൊ ഗസ്സ മുനമ്പ് എന്ന് പറയുന്ന സ്‌ഥലം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തുറന്ന ജയിൽ ആണ്. പടുകൂറ്റൻ ഇരുമ്പ് മതിൽ ഗസ്സയെയും ഇസ്രായേലിനെയും വേർതിരിക്കുന്നു. ഒന്നിനും അവർക്കു പുറത്തു പോവാനാവില്ല മണിക്കൂറുകൾ കെട്ടി കിടന്നു അനുവാദം വാങ്ങിയാലല്ലാതെ,ഈ 2023ൽ ആക്രമണം തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് 200പലസ്തീനികളെ ഇസ്രായേൽ കൊന്നൊടുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ജൂത വിഭാഗത്തിന് കുറഞ്ഞ ആൾ നാശം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോമാത്രമാണ് ലോകം ഇതറിഞ്ഞുള്ളു. ഗസയിൽ ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നതും, കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ പോഷകഹാരം ലഭിക്കാതെ അനിമിക് ആകുന്നതും ആർക്കും പ്രശ്നമില്ല.  സമാധാനത്തിനു വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ നൂറു കണക്കിന് കരാർ പത്രങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഇസ്രായലിനു ബാധകമായിരുന്നില്ല. എല്ലാ കരാറുകളും കാറ്റിൽ പറത്തിയിരുന്നു അവർ. വെറും 40കിലോ മീറ്റർ വിസ്തീർണമുള്ള ഗസ്സയിൽ ജീവിക്കുന്നത് 22ലക്ഷം മനുഷ്യരാണ്.അവരുടെ രോദനങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ലോക രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മനസില്ല. ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗത്തു നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന ഇരട്ട പൗരത്വമുള്ള ജൂതരുടെ മുന്നിൽ,പോകാൻ ഒരിടമില്ലാത്ത തദ്ദേശ്യരായ ആ ജനങ്ങൾ കൈയിൽ കിട്ടിയ സാധനങ്ങളുമായി പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനെ ആർക്ക് കുറ്റപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും.”
ഒന്ന് നിർത്തി ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ വലിയ മാറ്റമൊന്നും കണ്ടില്ല. അല്ലെങ്കിലും നോവലിസ്റ്റ് എം. മുകുന്ദൻ പറഞ്ഞത് പോലെ “യുദ്ധം എന്തെന്ന് നമ്മൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല, പട്ടിണി എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല,കിടപ്പാടം നഷ്ടപെട്ടു കുട്ടികളെ വാരിയെടുത്തു പെട്ടിയും പ്രമാണവും ആയി ബോട്ടിലും ട്രെയിനിലും കയറി നമ്മെളെങ്ങോട്ടും പോയിട്ടും ഇല്ല “

  ശരിയാണ് ഇതൊക്കെ നമ്മെയും തേടി വരുന്നത് വരെ ഞാനും അവനും ഒക്കെ ഇതിന്റെ ഒക്കെ ശരിതെറ്റുകൾ പറഞ്ഞു, കോമഡി പടങ്ങളും കണ്ട് രസിച്ചിരിക്കും.

#എൻ്റെരചന

ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട്: ഗൂഗിൾ