കുപ്പിവളകളുടെ കിന്നാരം

മകരന്ദം പോലാർദ്രമാം- പ്രണയമായൊരിക്കൽ,

ചേലിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന,

കിലുകിലേ കിലുങ്ങി കിന്നാരം ചൊല്ലിയ,

കുപ്പിവളകളേ, നിങ്ങളൊരു-

നേർത്ത നൊമ്പരമായിന്നെൻ,

സ്മൃതിയിൽ വീണുടഞ്ഞ കൗതുകങ്ങളായ് മാറീടവേ,

പലവർണ്ണമോലുന്ന ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകളിൽ,

ഞാൻ കാണുന്നുവെൻ ബാല്യകൗമാര കുതൂഹലങ്ങൾ.

മഞ്ചാടിമണികളും കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകളും,

ചെപ്പിനുള്ളിലടച്ചു സൂക്ഷിച്ചൊരാ, കൗമാരക്കാരിയായ്, ഞാൻ മാറീടുന്നീവേള..

നിലാവു പൊഴിയുന്ന യാമങ്ങളിൽ,

മുല്ലമൊട്ടിൻ നറുമണം വിരിയുന്ന,

നിശാഗന്ധികൾ മിഴിതുറക്കുന്ന ഇരവുകളിൽ,

കുപ്പിവള കിലുക്കത്താൽ കിലുങ്ങി ചിരിച്ചൊരു പെൺമണിയുടെ,

കിന്നാരങ്ങൾക്ക് സങ്കടമോലുന്ന കാഠിന്യമാണ്.

കുടിച്ചു വറ്റിച്ച കണ്ണുനീരിന്റെ നീറ്റലാണ്,

മുറിഞ്ഞ കൈത്തണ്ടയുടെ വേദനയാണെന്നാകിലും,

ഇടയ്ക്കിടെ അണിഞ്ഞാസ്വദിക്കുന്ന,

കുപ്പിവളകളോടവൾക്കെന്നും പ്രണയമാണ്, കടും ചുവപ്പേറിയ പ്രണയം.

സരിത സുനിൽ ✍️