താരാട്ടു മറന്ന അമ്മത്തൊട്ടിലുകൾ

നൊന്തു പെറ്റ വയറിന്റെ നോവുകളെത്രയോ,

പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ നാട്ടിലത്രേ,

ഗർഭത്തിലുരുവായ കുഞ്ഞിനെപ്പെറ്റ്,

മറ്റാരും കാണാതെ പറമ്പിൽ കുഴിച്ചിട്ടതും,

പാറക്കല്ലിലെറിഞ്ഞ് നിഷ്ഠൂരം കൊന്നതും.

പിന്നെയുമെത്രയോ അമ്മക്ക്രൂരതകൾ കേട്ടു മടുത്തു.

പേറ്റു നോവറിഞ്ഞീടുന്ന പെൺകൊടികൾ,

പാൽപ്പുഞ്ചിരികൾ കണ്ടുള്ളം തുടിക്കേണ്ടവർ,

ജീവാമൃതം നുകർന്നു വളരേണ്ട,

തരാട്ടിന്നീരടികൾ പാടി-

തൊട്ടിലാട്ടിയുറക്കേണ്ട പൈതങ്ങളെ,

ലോഭമോഹങ്ങൾക്കടിപ്പെട്ട് സ്വത്വം മറന്ന്,

നിഷ്ഠൂരമായ് തച്ചുടച്ചീടുന്ന ചിലർ.

അമ്മയെന്ന പവിത്രപദത്തിന് അർഹരല്ലാത്തവർ,

കുഞ്ഞിപ്പുഞ്ചിരിക്കു പകരമൊന്നും നേടാൻ കഴിഞ്ഞീടാതെ,

ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപകർമ്മത്തിൻ ഫലം

അനുഭവിച്ചീടുന്ന വേളയിൽ,

സ്വന്തം ക്രൂരത തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പശ്ചാത്തപിച്ചീടും നിശ്ചയമെന്നാകിലും,

മാപ്പില്ലൊരിക്കലുമാ  ക്രൂരതകൾക്ക്.

വീണ്ടുവിചാരമില്ലാതെ ചെയ്തീടും,

ദുഷ്ടതയേറിയ പ്രവർത്തികൾ തൻ,

പരിണിതഫലം നീറി നീറി പുകഞ്ഞനുഭവിച്ചീടണം.

സരിത സുനിൽ ✍️