മോചനം

ഇതിൽ നിന്നൊരു മോചനമില്ലേ?

പണിയെടുത്ത് തളർന്നുവീഴാറായ അമ്മയെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു പത്തു വയസ്സുകാരി. പാവം അമ്മ, തന്നെ പഠിപ്പിച്ചുവളർത്തി വലുതാക്കാൻ വേണ്ടിയാണല്ലോ അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കുഞ്ഞുമനസ്സിൽ നോവ് പടർന്നിരുന്നു. പുലരാൻകാലത്തു ഉറക്കമുണർന്ന് അടുക്കളയിലെ കരിയോടും പുകയോടും തുടങ്ങുന്ന മൽപ്പിടുത്തം അർദ്ധരാത്രിവരെ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ദിനചര്യയായ്‌ മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അമ്മക്ക്. സ്വന്തം ഭക്ഷണത്തിനോ വിശ്രമത്തിനോ വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യംപോലും കൊടുക്കാതെ സ്വയം ഹോമിച്ചിടുന്നത് തന്റെ ആരോഗ്യംകൂടിയാണെന്ന് പോലും ചിന്തിക്കാതെയുള്ള അമ്മയുടെ ജീവിതം.

അച്ഛന്റെ അപ്രതീക്ഷിത വേർപാടിൽ അമ്മക്കുണ്ടായ ആഘാതം  മാറും മുമ്പെ അച്ഛൻവീട്ടുകാർ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ടു. സ്വന്തം മകന്റെ കുഞ്ഞാണെന്ന പരിഗണനപോലുമില്ലാത്ത ആ വീട്ടിൽ അച്ഛന്റെ മരണത്തിനു ഉത്തരവാദി അമ്മയാണെന്നു പോലും പഴിചാരപ്പെട്ടു. പറക്കമുറ്റാത്ത തന്നെയും കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് നിശ്ചയമില്ലാത്ത അമ്മക്ക് സ്വന്തം വീട്ടിലും സമാധാനമില്ലായിരുന്നു.
വിധവയാണെന്നും ശാപജന്മമാണെന്നും പറഞ്ഞു അകറ്റി നിർത്തി. മംഗളകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് അമ്മയെ വിലക്കി. പുറം ലോകവുമായുള്ള അമ്മയുടെ ബന്ധമറ്റു.

മൂന്ന് അമ്മാവന്മാരും കുടുംബവുമടങ്ങുന്ന ആ വലിയ തറവാട്ടിലെ വേലക്കാരിയുടെ സ്ഥാനത്തേക്ക് അമ്മയെ കൊണ്ടു തള്ളി. പറക്കമുറ്റാത്ത മകളെയും കൊണ്ട് പോകാൻ മറ്റൊരിടിമില്ലാത്ത അമ്മ മകൾക്ക് വേണ്ടി ആ സ്ഥാനം സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു. വെളുപ്പാൻകാലം മുതൽ അർദ്ധരാത്രിവരെയുള്ള അമ്മയുടെ അദ്ധ്വാനത്തിനു കയ്യും കണക്കുമില്ലായിരുന്നു. കൂലിയായി കിട്ടിയിരുന്നത് മൂന്ന് നേരത്തെ ഭക്ഷണവും തന്നെ സ്കൂളിൽ ചേർത്തു പഠിപ്പിക്കാമെന്ന ഔദാര്യവുമായിരുന്നു.

കാലങ്ങളും വർഷങ്ങളും കടന്നു പോയി. പക്ഷെ അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിനു മാത്രം മാറ്റമില്ലായിരുന്നു. അവൾ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞു കോളേജിലെത്തി. പത്താംതരത്തിൽ ഉയർന്ന മാർക്കോടെ വിജയിച്ചതുകൊണ്ട് ഗവർമെന്റ് കോളേജിൽ അഡ്‌മിഷൻ ലഭിച്ചു. പഠനം തുടരാനുള്ള അനുമതി അമ്മാവന്മാർ നിഷേധിച്ചെങ്കിലും അമ്മയുടെ മോചനമായിരുന്നു തന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിനു വേണ്ടി സ്വയം പൊരുതി, പഠനം തുടർന്നു. ദുരിതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അമ്മയുടെ ജീവിതത്തെ കരിയിലും പുകയിലും കിടന്നു ഒടുങ്ങാൻ വിടാതെ മോചിപ്പിക്കാൻ അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ടു പഠിച്ചു.

പഠനം പൂർത്തിയാക്കി തന്റെ ബിരുദദാന ചടങ്ങിൽ അമ്മയെ പങ്കെടുപ്പിക്കാൻ തറവാട്ടിലെത്തിയെങ്കിലും കൊണ്ട് പോവാൻ അമ്മാവന്മാർ സമ്മതിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ അവർക്കെതിരെ വിരൽ ചൂണ്ടി സംസാരിച്ചതിന് തന്നെ അധികപ്രസംഗി എന്ന് മുദ്രകുത്തി. അവർക്ക് അമ്മയെ പിരിയുന്നതിലുള്ള സങ്കടമോ സഹതാപമോ അല്ലായിരുന്നു മറിച്ച് ശമ്പളമില്ലാതെ ജോലിയെടുക്കുന്ന ജോലിക്കാരിയെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന വേവലാതിയായിരുന്നു. അവരുടെ എതിർപ്പുകളെ വകവെച്ചിടാതെ അമ്മയോടൊപ്പം ആ തറവാടിന്റെ പടിയിറങ്ങിയപ്പോൾ, അമ്മ മോചനത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുകൾ എടുത്തുവെക്കുകയായിരുന്നു.

തനിക്ക് വേണ്ടി അടുക്കളയെന്ന കാരാഗൃഹത്തിന്റെ നാല്‌ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ തളച്ചിട്ട അമ്മയെ മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ സന്തോഷത്തിൽ അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ചു അഭിമാനത്തോടെ തല ഉയർത്തി മുന്നോട്ട് നടന്നു, ശത്രുക്കളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി സ്വന്തം രാജ്യം സംരക്ഷിച്ച പട്ടാളക്കാരന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തോടെ.
റംസീന നാസർ