ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയിൽ | വ്യാഖ്യാനം

കുമാരസംഭവം. അതാണ് സംഗതി.

ഒരു ദശകത്തിലേറെയായി ഈ എളിയവൻ്റെ ചിന്തകൾക്ക് ചിന്തേരിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സിനിമാപ്പാട്ടാണ് ‘ശാലിനി എൻ്റെ കൂട്ടുകാരി (1980)’ -യിലെ ‘ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയിൽ‘. കവി M. D. രാജേന്ദ്രൻ രചിച്ച ഈ പാട്ട് ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചിട്ടും വ്യാഖ്യാനത്തിന് വഴങ്ങാതെ എന്നെ വിഷമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇന്ന്, പെട്ടെന്നൊരു വെളിപാട് പോലെയാണ് ഒരിക്കൽക്കൂടി വ്യാഖ്യാനത്തിന് ശ്രമിയ്ക്കാൻ എൻ്റെ മനസ്സെന്നോട് പറഞ്ഞത്.

G. ദേവരാജൻ ഈണമിട്ട്, P. മാധുരി പാടിയ ഈ പാട്ടിൻ്റെ വരികളിൽ എന്നെ ഏറ്റവും ആകർഷിച്ചത് ‘പ്രഥമോദബിന്ദു‘ എന്ന വാക്ക് തന്നെ. ഇഴപിരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് ആ വാക്കിൽ നിന്ന് തന്നെയാകാം എന്നുറപ്പിച്ചു.

മഹാകവി കാളിദാസൻ്റെ ‘കുമാരസംഭവം‘ എന്ന സംസ്കൃത മഹാകാവ്യത്തിലാണ് ‘പ്രഥമോദബിന്ദു’ എന്ന പ്രയോഗമുള്ളത്.

‘മഴയുടെ ആദ്യത്തെ തുള്ളി‘ എന്ന് പ്രഥമോദബിന്ദുവിനർത്ഥം. ‘

“സ്ഥിതാഃ ക്ഷണം പക്ഷ്‌മസു താഡിതാധരാഃ
പയോധരോത്സേധ നിപാത ചൂർണിതാഃ
വലീഷു തസ്യാഃ സ്ഖലിതാഃ പ്രപേദിരേ
ചിരേണ നാഭിം പ്രഥമോദബിന്ദവഃ”

(മഴയുടെ ആദ്യത്തെ തുള്ളികൾ, അല്പനേരം മാത്രം അവളുടെ കൺപീലികളിൽ തങ്ങിനിന്നതിന് ശേഷം അധരത്തിൽ വീഴുകയും, തുടർന്ന്, കൊഴുത്തുരുണ്ട മുലകളിൽ പതിച്ച് ചെറുകണങ്ങളായി ചിതറുകയും, അവിടെ നിന്നും വയറിനു മുകളിലൂടെ തെന്നി (ഇടറി) നീങ്ങി അവസാനം അവളുടെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ മറയുകയും ചെയ്തു.)

പാർവ്വതീദേവിയുടെ മേൽ പതിച്ച മഴത്തുള്ളികളുടെ സഞ്ചാരപഥം കാളിദാസൻ വർണ്ണിച്ചിരിയ്ക്കുന്നിടത്താണ് ‘പ്രഥമോദ ബിന്ദു’കടന്നു വരുന്നത്.

ശിവപാർവ്വതിമാരുടെ പ്രണയമാണ് ‘കുമാരസംഭവ’ത്തിലെ പ്രധാന പ്രതിപാദ്യം. ‘ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയിൽ’ എന്ന പാട്ടിൻ്റെ ഉള്ളടക്കവും പ്രണയമാണ്. കേവലം ഒരു തുള്ളിയിൽ ആരംഭിച്ച്, മഹാപ്രവാഹമായിത്തീരുന്ന പ്രണയം.

————————————————

‘ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയില്‍നിന്നു നീ
പ്രണയപ്രവാഹമായ് വന്നൂ,
അതിഗൂഢസുസ്മിതമുള്ളിലൊതുക്കുന്ന
പ്രഥമോദബിന്ദുവായ് തീര്‍ന്നു!’

(ഹിമശൈലങ്ങൾ നിൻ്റെ തീരമായുള്ള ഭൂമികയിൽ നിന്നും പ്രണയനദിയേ, നീ വന്നു. അതിഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയുള്ളിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട്, എന്നിൽ പതിച്ച ആദ്യമഴത്തുള്ളിയായി, എൻ്റെ ആദ്യപ്രണയമായി നീ ഇപ്പോൾ മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു.

കുളിരാർന്ന ഒരിടത്തു നിന്ന് എന്നോ, പരിശുദ്ധമായ, ദൈവീകമായ ഒരിടത്തു നിന്ന് എന്നോ ഉള്ള അർത്ഥത്തിലായിരിയ്ക്കാം ‘ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയിൽ നിന്ന്’ എന്ന് പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത്. ‘പ്രഥമോദ ബിന്ദു’വുള്ള ‘കുമാരസംഭവം’ നടക്കുന്നത് ഹിമശൈലസൈകത ഭൂമിയിൽ ആയതിനാലുമാകാം.

അയാൾ പ്രണയിക്കുന്നവൾക്ക് അയാളോട് തിരിച്ചും പ്രണയമുണ്ടോ എന്ന് അയാൾക്ക് പൂർണ്ണമായും ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാലാവാം ‘അതിഗൂഢസുസ്മിതം’ എന്ന പ്രയോഗം അവിടെ വന്നത്.)

————————————————

‘നിമിഷങ്ങള്‍ തന്‍ കൈക്കുടന്നയില്‍ നീയൊരു
നീലാഞ്ജനതീർത്ഥമായി,
പുരുഷാന്തരങ്ങളെ കോള്‍മയിര്‍ക്കൊള്ളിക്കും
പീയൂഷവാഹിനിയായി…’

(എൻ്റെ മേൽ പതിച്ച പ്രണയമെന്ന ഒറ്റത്തുള്ളി (നീ), സമയം കടന്നു പോകവേ ഒരു കൈകുമ്പിൾ നിറയുന്ന തീർത്ഥമായി വളർന്നു. പിന്നെ, ഇനിയും വരാനിരിയ്ക്കുന്ന എൻ്റെ ജന്മങ്ങളെക്കൂടി കോൾമയിർ കൊള്ളിക്കുന്ന അമൃതനദിയായി മാറി.

പുരുഷാന്തരമെന്നാൽ നൂറ് വർഷങ്ങൾ ആണ്. അപ്പോൾ ‘പുരുഷാന്തരങ്ങൾ’ എന്ന പ്രയോഗം ജന്മങ്ങളെ കുറിയ്ക്കുന്നതാണെന്ന് കരുതാം.)

————————————————

‘എന്നെയെനിക്കു തിരിച്ചുകിട്ടാതെ ഞാന്‍
ഏതോദിവാസ്വപ്നമായി,
ബോധമബോധമായ് മാറും ലഹരിതന്‍
സ്വേദപരാഗമായ് മാറി…’

(പ്രണയമെന്ന ദിവാസ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ സ്വയം മറന്നു. എൻ്റെ ബോധം അബോധമായി മാറുമ്പോഴുള്ള ലഹരിയിൽ ദേഹമാസകലം വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു. ഞാൻ ആ വിയർപ്പിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതെയായി.

ഇവിടെ, പ്രണയമെന്ന ലഹരിയിൽ സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ വരച്ചിട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.)

————————————————

‘കാലം ഘനീഭൂതമായ്നില്‍ക്കുമക്കര
കാണാക്കയങ്ങളിലൂടെ,
എങ്ങോട്ടുപോയി ഞാന്‍ എന്റെ സ്മൃതികളേ
നിങ്ങള്‍ വരില്ലയോ കൂടെ
നിങ്ങള്‍വരില്ലയോ കൂടെ?’

(കാലം മരവിച്ച്, നിശ്ചലമായി, നിൽക്കുന്ന കരകാണാത്ത ആഴങ്ങളിലൂടെ എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ ഞാൻ പോകുമ്പോൾ, അപ്പോഴും എൻ്റെയീ പ്രണയ സ്മൃതികളേ, നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പമുണ്ടാവില്ലേ?

കാലം നിശ്ചലമാകുന്നത് മരണത്തിലാണ്. ആ അവസ്ഥയിൽ പോലും തൻ്റെ ഈ പ്രണയം തന്നോടൊപ്പമുണ്ടാകണമെന്ന് അയാൾ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു. ഈ സിനിമയിലെ നായകൻ ആത്മഹത്യയിൽ അഭയം തേടുന്ന ആളാണ്. താനെപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും മരണത്തെ പുൽകാമെന്ന് അയാൾക്കറിയാം.)

————————————————

ഇത് തീർത്തും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനമാണ്. ഗാനരചയിതാവ് ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാകാം, ആകാതിരിയ്ക്കാം. ഒരു ആസ്വാദകൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമെടുത്ത് വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെന്നു മാത്രം!

– മെൽവിൻ പോൾ താഞ്ചൻ