വേഷങ്ങൾ.. വേഷം കെട്ടലുകൾ

ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന കോളേജിലെ ഓണാഘോഷത്തിന്റെ ആരവം മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞിട്ടില്ല ഇതുവരെയും.

എല്ലാ ആഘോഷ ദിവസങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഓണത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത എന്തെന്നാൽ കുട്ടികളുടെ വേഷവിധാനത്തിലെ പാരമ്പര്യ തനിമയാണ്. പെൺകുട്ടികൾ മിക്കവാറും കേരള സാരിയോ ദാവണിയോ പാവാടയും ബ്ലൗസുമോ ഒക്കെ ആകും വേഷം.

ഇക്കൊല്ലവും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാലും അതിൽ ഒരു വ്യത്യസ്തത ഉണ്ടായി. കോളേജിലും അതെ പോലെ യാത്രയ്ക്കിടയിലും സാരി ഉടുത്തു കണ്ട ചെറിയൊരു ശതമാനം പെൺകുട്ടികളെങ്കിലും സിനിമ താരങ്ങളെയോ സോഷ്യൽ മീഡിയ സെലിബ്രിറ്റികളെയോ അനുകരിച്ച് ലാസ്യഭാവത്തിൽ മാറിടം ഒരെണ്ണം പുറത്ത് കാണിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന അസഹ്യത ഉളവാക്കുന്ന കാഴ്ച!

കുറച്ചു നാളുകളായി സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും മറ്റും സ്ഥിരം കാണുന്ന ഏറെ അരോചകം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ്, വേലി കെട്ടി തിരിക്കാത്ത പുറമ്പോക്ക് പോലെ മാറിടം പകുതി പുറത്ത് ആക്കി സാരി ചുറ്റുക. അഞ്ചെമുക്കാൽ മീറ്റർ നീളവും ഒന്നേകാലോ ഒന്നരയോ മീറ്റർ വീതിയും ഉള്ള മാന്യമായ ഒരു തുണിയെ ആണ് ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കുന്നത്!

ഇത്തരം കാഴ്ചകൾ, ആകർഷണം അല്ല അറപ്പാണ് ഉളവാക്കുക. സാരിക്ക് വെളിയിൽ ആക്കിയുള്ള അവയവ പ്രദർശനം മാത്രമല്ല, ഇടുന്ന മേൽകുപ്പായം ഏതാണോ അതിന്റെ മുൻ കഴുത്ത് ഭാഗം വെട്ടിയിറക്കി cleavage കാണിക്കുക ഒരു ഹരമായി മാറിയിട്ടുണ്ട് പെൺപിള്ളേർക്കിടയിൽ!

ഇന്നത്തെ ന്യൂ ജൻ പെൺകൊടികൾക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു.

പത്തു മുപ്പത് കൊല്ലം മുൻപ് അന്നത്തെ അമ്മുമ്മമാർ/അമ്മച്ചിമാർ ബ്ലൗസ് അണിഞ്ഞു ശീലിച്ചിരുന്നില്ല. പകരം റൗക്ക എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു മേലുടുപ്പ് ആണ് അണിയുക. ഈ മേലുടുപ്പും കൈലിയും ധരിച്ചു, അമ്മുമ്മമാർ അടുക്കളപ്പുറത്തിരുന്ന് മീൻ വെട്ടുന്നതും ഓല മെടയുന്നതും പോലെയുള്ള കാഴ്ചകൾ ഇന്നും ഓർമയിലുണ്ട്.  അടുക്കളപ്പുറത്ത് ആയതുകൊണ്ട് അമ്മുമ്മമാർ തോളത്ത് ഇടാൻ തോർത്ത്‌ ഉപയോഗിക്കില്ല. കുനിഞ്ഞിരുന്നു ജോലി ചെയ്യുന്ന അമ്മുമ്മമാരുടെ മാറിന്റെ കാഴ്ച ഒരിക്കലും ഒരു പ്രായക്കാരിലും അസഹ്യത ഉണ്ടാക്കില്ല.

അന്നത്തെ റൗക്കയുടെ നൂതന രൂപമായ ഇന്നത്തെ വെട്ടിയിറക്ക് ബ്ലൗസ് അണിഞ്ഞ് ആ കാലത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചു പോക്ക് ഉദ്ദേശിക്കുന്നോ ആവോ പെൺകൊടികൾ? പക്ഷേ ആ കാഴ്ചയ്ക്ക് ഒരു നൈർമല്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ചെമ്മീൻ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രമായ ഷീലയെ റൗക്കയിലും കള്ളി മുണ്ടിലും കാണുമ്പോൾ അതൊരു കുലീനസൗന്ദര്യം ആയിരുന്നു. ആ കഥാപാത്രത്തിന്റെ വേഷവിധാനത്തിൽ ഷീലയെ ഉദ്ഘാടന നടിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ?

ഒരു അനുഭവം കൂടി പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ. ഒരു വൈകുന്നേരം ഞാനെന്റെ ജോലി സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മടങ്ങി വരുന്ന വഴി റെയിൽവേ ഗേറ്റ് അടച്ചതിനാൽ വണ്ടി ഒതുക്കി കാത്തു നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ ആണ് ഒരു കാഴ്ച കാണുന്നത്. എന്റെ വാഹനത്തിന്റെ എതിർ ഭാഗത്തു നിന്ന് നടന്നു വരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി. ഇരുപതോ ഇരുപത്തിരണ്ടോ വയസ്സ് പ്രായം കാണും. ഞാൻ ആ കുട്ടിയുടെ പാവാടയും കാലുകളും ആണ് ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. വാക്സ് ചെയ്ത് നല്ല ഭംഗിയുള്ള കാലുകൾ. മുട്ടിന് തൊട്ടു താഴെ വരെയുള്ള, കറുപ്പിൽ വെള്ള നിറത്തിൽ കുഞ്ഞു പൂക്കൾ ഉള്ള പാവാട. നല്ല ഭംഗി എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നോട്ടം മുകളിലേക്ക് പായിച്ചു. ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. കണ്ണ് ചിമ്മി തുറന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി. അല്ല എന്റെ കാഴ്ച പിശകിയതല്ല. നൈലോൺ പോലെ നേർത്ത വെള്ളത്തുണിയിലുള്ള ഒരുടുപ്പ്. വളരെ നേർത്തത്.

കാനായി കുഞ്ഞിരാമന്റെ യക്ഷിയെയും സാഗര കന്യകയെയും ഞാനാ നിമിഷം സ്മരിച്ചു.

പൂതപ്പാട്ടിലെ യക്ഷിയെ  കൺമുന്നിൽ കണ്ട പോലെ ഞെട്ടിപ്പോയി. നോട്ടം പിൻവലിച്ച് ഞാൻ വേഗം ചുറ്റുപാടും നോക്കി. ബൈക്ക് യാത്രക്കാരായ പുരുഷൻമാർ ആ പെണ്ണിനെ സ്കാൻ ചെയ്യുന്ന കാഴ്ചയിൽ ഞാനുരുകി. സ്തനങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ആകൃതിയും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ആ നേർത്ത ഉടുപ്പിടുമ്പോൾ ആ പെൺകുട്ടി എന്താകും ഉദേശിച്ചത്‌? പ്രദർശനം തന്നെ ആകില്ലേ?

കാറിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ കൂടി നോക്കുമ്പോ ആ പെൺകുട്ടി ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ നടന്നു പോകുന്നു!

ഏതിനും പ്രകടനപരത അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തി നിൽക്കുന്ന കാലം ആണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു. ഇതും ഒരു തരം മനോവൈകല്യമാണ്.

മുൻകഴുത്ത് വെട്ടിയിറക്കി cleavage കാണിക്കുക, സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ പറ്റാവുന്ന അത്രയും ശരീര ഭാഗങ്ങൾ പുറത്ത് കാണിക്കുക, ക്രോപ് ടോപ് എന്ന പേരിൽ ഒരു കുട്ടിയുടുപ്പ് ഇട്ട് വയറും പൊക്കിളും പുറത്ത് കാണിക്കുക… ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ പുറത്ത് കാണിച്ച് ഒരു തരം മാനസിക സംതൃപ്തി നേടുക. ഇനി ഒരു പക്ഷേ അതാണോ ലക്ഷ്യം?

പങ്കാളികൾ മാത്രമുള്ള, അവരുടെ സ്വകാര്യമായ സമയങ്ങളിൽ അണിയുന്ന സുതാര്യമായ നിശാവസ്ത്രങ്ങൾ പോലെയുള്ളവ, പ്രത്യേകിച്ച് അവയവ ഭംഗിയും മറ്റും എടുത്തു കാട്ടുന്ന തരം വസ്ത്രങ്ങൾ പൊതു ഇടങ്ങളിൽ ഒഴിവാക്കുന്നതല്ലേ ഉചിതം?

ഇത്തരം വേഷം കെട്ടലുകളെ എതിർക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളും അധ്യാപകരും പിന്തിരിപ്പൻ മൂരാച്ചികളാണ് ഇവരുടെ മുന്നിൽ. കൂടെയുള്ള ബ്രോയും ബെസ്റ്റിയും ഒക്കെ കണ്ണടച്ച് പ്രോത്‌സാഹനം നൽകാം. എല്ലാ ഭാരതീയരും സഹോദരീ സഹോദരൻമാർ ആണെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചൊല്ലാറുണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തം പെങ്ങൾ അല്ലല്ലോ. പശുവിന്റെ കടിയും മാറും കാക്കയുടെ വിശപ്പും മാറും എന്നൊരു ലൈൻ. യേത്..!

സദാചാര സംരക്ഷകരായ ഒരുപാട് ആങ്ങളമാർ ഇത്തരം ആഭാസകരമായ വേഷം കെട്ടലുകളെ അനുകൂലിച്ചും പ്രോത്‌സാഹിപ്പിച്ചും ഐകദാർഢ്യ പ്രഖ്യാപനം നടത്താറുണ്ട്. അത് വഴി പുരോഗമനത്തിന്റെ അപ്പൊസ്തലനെന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു കളയും അഭിനവ ആങ്ങളമാർ! ആരാന്റെ പെങ്ങൾ തുണിയഴിച്ചു കാണിച്ചാൽ കണ്ണിന് പൊൻകണി. അല്ലാതെന്ത്?

വളരെ സ്റ്റൈലിഷ് ആയി എന്നാൽ ഒട്ടും ആഭാസകരമല്ലാത്ത രീതിയിൽ മോഡേൺ വേഷങ്ങൾ അണിയുന്ന പെൺകുട്ടികളെ ധാരാളം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവരോടുള്ള ബഹുമാനം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ പറയട്ടെ,

എന്റെ പെൺകുട്ടികളെ, നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക. തിരക്കുള്ള ബസിൽ, ട്രെയിനിൽ, അമ്പലപ്പറമ്പിൽ, പള്ളിപ്പെരുന്നാൾ തിരക്കിൽ, ഏതെല്ലാമോ ആൾതിരക്കിനിടയിൽ പെണ്ണിന്റെ നേർക്ക് നീണ്ടു വരുന്ന കൈകളുടെ എണ്ണം പെരുകുന്ന ഇക്കാലത്ത്, പാഞ്ഞു വരുന്ന ടിപ്പറിന്റെ മുന്നിൽ നെഞ്ചും വിരിച്ച് നിന്ന് വെല്ലുവിളിക്കുന്ന പോക്കാച്ചി തവളയുടെ ബുദ്ധിശൂന്യതയാണ് ഈ തുറന്നു കാട്ടലിന്റെയും അടിസ്ഥാനം. അടച്ചു സൂക്ഷിക്കുന്നത് വഴി, പൂട്ടി വെക്കുന്നത് വഴി ഏതൊരു വസ്തുവും അത്ര കണ്ട് സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്ന് മനസിലാക്കുക.

നാണു നായരുടെ ചായക്കടയിൽ കിട്ടുന്ന പത്തു രൂപയുടെ പഴമ്പൊരിയും പരിപ്പ് വടയും പോലും ചില്ല് അലമാരയിലാണ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാരണം തുറന്നു വെച്ചാൽ ഈച്ച പറ്റും, പല്ലിയോ പാറ്റയോ നക്കും.. അതുമല്ലെങ്കിൽ കണ്ണ് തെറ്റിയാൽ വല്ല ചാവാലി പട്ടിയും കൊണ്ടു പോകും.

മധ്യവയസ്സ് പിന്നിട്ട എന്റെ കാഴ്ചയുടെ കുഴപ്പമാണോ അതോ ചിന്താഗതിയുടെ കുഴപ്പമാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. അടുക്കള സാമ്രാജ്യം മാത്രം കണ്ട്, ഇന്നത്തെ മാറിയ ലോകവും കാലവും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കുലസ്ത്രീ അമ്മായി എന്ന് എന്നെ മുദ്ര കുത്താൻ തിടുക്കപ്പെടുന്നവർ ഉണ്ടാകും.

സ്ത്രീ വിരുദ്ധതയോ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിന്നും വണ്ടി കിട്ടാതെ ഇപ്പോഴും അവിടെ നിൽക്കുന്നതിന്റെ വിവരക്കേടോ അല്ല ഇത് എഴുതാൻ കാരണം. കള്ളും കഞ്ചാവും അടിച്ച് അമ്മയെയും പെങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാതെ കിറുങ്ങി നടക്കുന്നവൻമാരെ നേരിടാൻ നിയമം പോലും പര്യാപ്തമല്ല എന്ന സത്യം നമ്മളെയൊക്കെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു മെട്രോപോളിറ്റൻ നഗരത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അനുഭവിക്കുന്ന ഈസിനെസ്സ് കേരളത്തിൽ ലഭിക്കാൻ ഇനിയും ഏറെ ദൂരം നമ്മൾ പോകേണ്ടതുണ്ട് എന്നാണ് അനുഭവങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

ഒന്നെനിക്കറിയാം എനിക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരു മകളില്ലെങ്കിലും ഈ കെട്ട കാലത്ത് പെണ്മക്കൾ ഉള്ള അമ്മമാരുടെ നെഞ്ചിലെ കെടാ കനൽ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. കാരണം ഞാനൊരു സ്ത്രീയാണ്.

തുറന്നു കാണിക്കാൻ ഊറ്റം കൊള്ളുന്നവർ ചാന്നാർ ലഹളയുടെ ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കണം. നങ്ങേലിയുടെ ജീവത്യാഗം വെറുതെ ആയല്ലോ എന്ന് കാലം പോലും നെടുവീർപ്പിടുന്നുണ്ടാകും.

എന്റെ ശരീരം എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഒക്കെ കൊള്ളാം.. പക്ഷേ തുറന്നു കാട്ടലല്ല ആധുനികതയുടെയും പുരോഗമനത്തിന്റെയും പരിഷ്കാരത്തിന്റെയും ലക്ഷണം. തുണിയഴിച്ചു മുഴുപ്പും മിനുപ്പും കാണിച്ചു കൊണ്ടാവരുത് ആധുനികത വെളിവാക്കേണ്ടത്. ബുദ്ധിപരമായ ഔന്നത്യം കൊണ്ട്, ആശയപരമായ മികവ് കൊണ്ട്, നിശ്ചയ ദാർഢ്യം കൊണ്ട് കീഴടക്കിയ ഉയരങ്ങളാൽ, അങ്ങനെ വേണം പെണ്ണ് സ്വന്തം അസ്തിത്വം ഉറപ്പിക്കേണ്ടതും അവളെ അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടതും.

ചിത്രം കടപ്പാട് : ഗൂഗിൾ