പ്രണയമഴ പൊഴിഞ്ഞ രാത്രി…

വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു,
ജനലരികിൽ നിന്ന്
നീയെറിഞ്ഞ നോട്ടങ്ങളിൽ
പണ്ടേ കുഴഞ്ഞു വീണിരുന്നു

ഒരു പൂവിനോ, വാക്കിനോ,
നോട്ടത്തിനോ, അതിനുമപ്പുറം
ഒരു ചുംബനത്തിനോ
കൊതിച്ച നിമിഷങ്ങൾ

മഴയിൽ അലിയാൻ
കൊതിച്ചു നമ്മൾ
കണ്ണുകളാൽ കഥകൾ
മെനഞ്ഞ രാത്രികൾ

കെട്ടിപിടിച്ചു ഞാൻ
ഒന്ന് കുതറവേ
നിന്റെ മെയ്യിലാകെ
പ്രേമത്തിന്റെ നനവ്

നനഞ്ഞുഅലിഞ്ഞ നിൻ
ഉടലിൻ ആഴം അളക്കവേ
കരളിൻറെ ആഴത്തിലെങ്ങോ
ആ കൗമാരക്കാരിയെ ഞാൻ കണ്ടു

ഇരു മെയ്യും ഒന്നായി
ഒരു മനമായി, ഒരു മഴയായി
നാം നമ്മളിലേക്ക് മാത്രമായി
ദാഹമഴയായി പെയ്തിറങ്ങിയ രാത്രി