മറവിയുടെ ശ്മശാനം

മറവിയുടെ ശ്മശാനത്തിൽ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ആ ഓർമയുടെ ശവകുടീരം ഞാനിന്നു തുറന്നു. നന്നേ മാറിപോയിരിക്കുന്നു ഞാൻ. ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്നു വാക്കുകൊടുത്തല്ലേ….. എന്നിട്ടും..

കോളേജു കാമ്പസിലെ വാക മരങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതിനിടയിലൂടെ ഞാനും ആശയും നടന്നു. കാന്റീൻ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള പോക്കാണ്. പൊറോട്ടയും സാമ്പാറും ആർത്തി യോടെ തിന്നു തീർത്തു. വാഷ്റൂമിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത് ദാ അവൻ നിൽക്കുന്നു. ഒരു മിന്നൽ പിണർ.. നെഞ്ചിടിപ്പ്

കൂടുന്നതുപോലെ.. വല്ലാത്തൊരനുഭൂതി… ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. അത്രമാത്രം… ഞാനും ആശയും ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവൻ പിന്നാലെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്തോ എന്നോട് പറയാൻ വെമ്പുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. പക്ഷെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആശ, അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെറും മൂളലുകൾ മാത്രമേ എന്നിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നുള്ളൂ. എന്നും ഞാനും അവനും തമ്മിൽ കാണും. ഒന്നും കൂടുതലായി മിണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഉള്ളിലെ സ്നേഹം പങ്കുവച്ചില്ല. പക്ഷെ, ആ കണ്ണുകളിലെ സ്നേഹം ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

ഇലകൊഴിയും ശിശിരമെത്തി. കോളേജു ദിനങ്ങളും കൊഴിഞ്ഞു തീരാറായി. കാത്തിരിക്കാം എന്നു പരസ്പരം വാക്കുകൊടുത്തില്ല.

ഓട്ടോഗ്രാഫിൽ കുറിച്ച വാക്കുകൾ മാത്രം മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു. ദിനരാത്രങ്ങൾ പോയ്മറഞ്ഞു. ഓർമ്മകൾ നിറച്ചാർത്തെഴുതുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. കാണാൻ ഒത്തിരി മോഹം തോന്നുന്ന സായംസന്ധ്യകൾ.

മാസങ്ങൾ വർഷങ്ങളായി കടന്നുപോയി. ഇലകൊഴിഞ്ഞെല്ലിച്ച പൂമരങ്ങൾ വീണ്ടും കൊഴുത്തു തുടുത്തു. നനവുള്ള ഒരു പകൽ. ഞങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. യാദൃശ്ചികമായി… ബസ്സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ച്.. അവൻ ഡിഗ്രി പഠനത്തിനായി ദൂരെയൊരു കോളേജിൽ ചേർന്നതായി പറഞ്ഞു. വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. മൗനം ഞങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി.

വെറുതെ പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നിശബ്ദതതയെ ഭംഗിച്ചുകൊണ്ട്  പെട്ടന്ന് ബസ്  വന്നു. പോകട്ടെയെന്നു കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് യാത്ര ചോദിച്ചു ഞാൻ ബസിൽ കയറി. ആ വിടപറയൽ എന്നെന്നേക്കുമുള്ള വിടപറയലാണെന്നു ഞാൻ കരുതിയില്ല.പലപ്പോഴും എന്റെ ഏകാന്തചിന്തകളിൽ അവൻ കടന്നുവന്നു. പകലും രാവും പരസ്പരം കാണാതെ യാത്ര തുടരുന്നപോലെ ഞങ്ങളും യാത്ര തുടർന്നു. പിന്നീട്  ഞാനറിയുന്നത് അവനൊരു പെൺകുട്ടിയുമായി അടുപ്പത്തിലായിരുന്നെന്നും വീട്ടുകാർ എതിർത്തതോടെ അവൻ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും വിടവാങ്ങുകയായിരുന്നെന്നും… അതെ,ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടി ഇരുണ്ട പച്ച മണ്ണിനുള്ളിൽ ഉറങ്ങുകയാണവൻ ഇന്ന്.. എന്റെ മറവിയുടെ ശ്മശാനത്തിലും.

——— ———-

ജമിനി കെ രാജ്

#എന്റെരചന

#മറവി

#കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ