ഇന്നത്തെ തലമുറയിലെ മാറ്റങ്ങൾ: ഉത്തരവാദിത്വം ആരുടേത്?

നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പുതിയ തലമുറയിൽ കണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ. ഇവയ്ക്ക് കാരണക്കാരായവരുടെ ഒരു നിരതന്നെയുണ്ട് — മാതാപിതാക്കൾ, അദ്ധ്യാപകർ, കൂട്ടുകാർ, സമൂഹം, സമൂഹമാധ്യമം, സിനിമകൾ, വിദ്യാഭ്യാസസംവിധാനം, കൂടാതെ ആധുനിക ജീവിതശൈലി. ഇവയെല്ലാം ചേർന്നുതന്നെയാണ് പുതിയ തലമുറയുടെ മനോഭാവം രൂപപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഈ മാറ്റങ്ങൾ അത്രമേൽ ദോഷകരമാണോ? ദോഷകരമാണെങ്കിൽ, അതിനു പരിഹാരമാർഗ്ഗം എന്താണ്? മേൽപറഞ്ഞ ഘടകങ്ങൾ നമുക്കൊന്നു പരിശോധിക്കാം.

സിനിമ: വിനോദമോ? അതോ മൂല്യശോഷണത്തിന്റെ തുടക്കമോ?

“സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളെ ഈ സിനിമ കാണിക്കാതെ ഇരിക്കുക”
ഇതൊരു സിനിമയെക്കുറിച്ച് ഞാനാദ്യം വായിച്ച അവലോകനം ആയിരുന്നു. എങ്കിലും മറ്റു പലരുടെയും ‘സൂപ്പർ’ എന്ന വിശേഷണം കണ്ട് ആ സിനിമ ഞാൻ കണ്ടു. പക്ഷേ, സിനിമ കണ്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ ആദ്യം വായിച്ച അവലോകനത്തിന്റെ പ്രസക്തി സത്യമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

സിനിമകൾ കേവലം വിനോദത്തിനായാണ് പലരും കാണുന്നത്. എന്നാൽ, അതിന്റെ കഥ, കഥാപാത്രങ്ങൾ, പ്രമേയം ഇവയൊക്കെ കൂട്ടിച്ചേർന്ന് കുട്ടികളുടെയും മുതിർന്നവരുടെയും ചിന്താഗതിയെ സ്വാധീനിക്കാറുണ്ട്. സിനിമകളിൽ വരുന്ന അഴിമതിയുടെയും ലഹരിയുടെയും ഗ്ലാമറൈസേഷൻ, അവയെ സാധാരണവൽക്കരിക്കൽ എന്നിവ പ്രായം കുറഞ്ഞവരിൽ വലിയ പ്രതിഫലനം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

നമുക്ക് ചില ചോദ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവെക്കാം:

സിനിമകളുടെ സ്വാധീനം കുട്ടികളിലുണ്ടോ?

അത്തരം സിനിമകളുടെ ഹീറോയിസം അവരെ മോശം വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുമോ?

പൂർണ്ണമായും ഇത്തരം സിനിമകൾ ഒഴിവാക്കാമോ?

സിനിമ വ്യവസായം ഒരു കച്ചവടമാണ്. ലാഭംമാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ടുപോകുന്ന ഇവയെ മാറ്റാൻ സാധാരണക്കാരായ നമുക്ക് കഴിയില്ല. അപ്പോൾ, നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്താണ്?

കുട്ടികൾ കണ്ട സിനിമകളെക്കുറിച്ച് അവരോടു സംസാരിക്കുക.

സിനിമയുടെ ഗുണവശങ്ങളും ദോഷവശങ്ങളും അവരിലേക്ക് എത്തിക്കുക.

അവിടെയുള്ള അമിതമായ ഹീറോയിസവും അതിന്റെ ദുരനന്തരഫലവും അവർക്കു വിശദീകരിക്കുക.

വിമർശനാത്മക ചിന്തയ്ക്ക് അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.

അതേസമയം, ഇന്ന് പലയിടത്തും നടക്കുന്ന പ്രവണത എന്താണ്?

നായകന്റെ ഹീറോയിസത്തെ പുകഴ്ത്തി കൈയടിക്കുന്നു. ലഹരിയും ലൈംഗികതയും ഒരു സാധാരണ സംഭവമാക്കിമാറ്റുന്ന സിനിമകൾ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇത് സമൂഹത്തിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും അവഗണനയുടെ പ്രതിഫലനംമാത്രമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയില്ല.

സമൂഹ മാധ്യമം:

നമ്മുടെ ഫീഡ് ശ്രദ്ധിക്കൂ. നമുക്ക് താൽപര്യമുള്ള,നമ്മൾ പതിവായി പരതുന്ന ഉള്ളടക്കമാണ് അൽഗൊരിതം അനുസരിച്ചു നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.

അപ്പോൾ, സമൂഹ മാധ്യമമാണോ അതുപയോഗിക്കുന്ന നമ്മളാണോ അപകടകാരികൾ?

നമ്മുടെ മക്കളെ നേർവഴിയിലേക്കങ്ങനെ നയിക്കാം?

1. മാതാപിതാക്കളുടെ സ്ക്രീൻ ടൈം കുറയ്ക്കുക എന്നതാണ് ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്.

2. കുട്ടികളുമായി നേരിട്ട് സംവദിക്കാനുള്ള സമയം കണ്ടെത്തുക.

3. കുടുംബ സദസ്സിന്റെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിയുക.

4. അപരിചിതരുമായി സമൂഹമാധ്യമത്തിലൂടെ ബന്ധപ്പെടുന്നത് അപകടകരമാണെന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.

5. കുട്ടികൾ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നംനേരിട്ടാൽ അത് മാതാപിതാക്കളുമായി തുറന്നുപറയാനുള്ള സ്പേസ് നൽകുക.

സമൂഹം: ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് നേരെ മൂന്നു വിരലുകൾ നീളുന്നു.

അന്നും ഇന്നും നല്ലതും കെട്ടതും കലർന്നതാണ് സമൂഹം.
പണ്ട് നന്മയുടെ ശതമാനം കൂടുതലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് അതിന്റെ അളവ് കുറവായിരിക്കാൻ കാരണം ആരാണ്?

സമൂഹം സ്വാർത്ഥരായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പങ്കിടലിന്റെ രുചി അറിയാതെ വളർന്നവർ എങ്ങനെ മറ്റു മനുഷ്യരുടെ വേദനയെ മനസ്സിലാക്കും?

നാം പൂർവ്വികരെ കണ്ട് വളർന്നു, ഇന്നത്തെ തലമുറ എന്തു കണ്ട് വളരുന്നു?

“സമൂഹം മാറണം” എന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു, സമൂഹം എന്നാൽ ഞാനും നിങ്ങളുമാണ് എന്നത് പലരും മറക്കുന്നു.

കൂട്ടുകാർ: “ചങ്ങായി നന്നെങ്കിൽ കണ്ണാടി വേണ്ട. “

“എന്റെ മകൻ നല്ല കുട്ടിയായിരിന്നു, പക്ഷേ കൂട്ടുകെട്ട് അവനെ ചീത്തയാക്കി” അച്ഛനമ്മമാർ അധികവും പറയുന്ന വാചകമാണിത്.

നിങ്ങളുടെ മകൻ അല്ലെങ്കിൽ മകൾ തെറ്റുചെയ്യില്ല എന്ന ധാരണമാറ്റേണ്ട സമയമാണ് ഇത്.

അവരോട് അവഗണന കാണിക്കാതെ, സംശയദൃഷ്ടിയോടെ നോക്കാതെ, അവരുടെ നല്ല കൂട്ടുകാരായി മാറുക.

മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം, കുട്ടികൾ അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മാതാപിതാക്കളോട് തുറന്നുപറയുന്നത് കുറയുന്നു. അതിനാൽ, അവരോട് സംസാരിക്കാൻ തക്ക സാഹചര്യം മാതാപിതാക്കൾ സൃഷ്ടിക്കണം.

അദ്ധ്യാപകർ: അദ്ധ്യാപനം തൊഴിലോ? സേവനമോ?

അദ്ധ്യാപനം ഒരു തൊഴിലും സേവനവുമാണ്.പക്ഷേ, അതിനെ ഒരു കച്ചവടമാക്കുന്ന പ്രവണത വളരുകയാണ്.

അദ്ധ്യാപകരും മാതാപിതാക്കളും പരസ്പരം സഹകരിക്കേണ്ടത് വളരെ പ്രധാനമാണ്.

വിജയത്തിനെയും തോൽവിയെയും യഥാർത്ഥ അർഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കുട്ടികളെ സഹായിക്കുക.

മറ്റുള്ളവരെ അകറ്റി ഓടിക്കാൻ മക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കാതെ, അവർ നല്ല പൗരന്മാരായി വളരാൻ മാതാപിതാക്കൾ ശ്രമിക്കണം.

മാതാപിതാക്കൾ: മാറ്റത്തിന് തുടക്കം

സമൂഹത്തിലും സ്കൂളിലും സിനിമയിലും മോശം ചിന്തകളുണ്ടാവാം. എന്നാൽ, ആ ചിന്തകളെ ഫിൽറ്റർ ചെയ്യാനുള്ള അവബോധം നൽകേണ്ടത് മാതാപിതാക്കളാണ്.

മക്കളുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ ബുദ്ധിപൂർവ്വം നേരിട്ടു, വികാരപരമായ ഇടപെടലുകൾ ഒഴിവാക്കി അവരുടെ മാനസികാരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കുക.

മക്കളാണ് നമ്മുടെ സമ്പത്ത്.
അവരുടെ നല്ല ജീവിതം അവരുടെയും നമ്മുടെയും കയ്യിലാണ്.

നമ്മുടെ കുടുംബം, കൂട്ടുകാർ, സ്കൂൾ, സമൂഹം, സിനിമ, സമൂഹമാധ്യമം എന്നിവയെ അവഗണിച്ച് മാറ്റം ഉണ്ടാക്കാനാവില്ല. പക്ഷേ, നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും നമ്മുടെ ഭാഗം ചെയ്യുക.
മാറ്റത്തിനായി നാം കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല, മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം നമ്മിൽ നിന്നുതന്നെ ആകട്ടെ.

Disclaimer: The viewpoints and opinions expressed in this post are those of the author. They do not necessarily reflect the views of Koottaksharangal.com. Any omissions or errors are the author’s and Koottaksharangal does not assume any liability or responsibility for them.