കടലിലേക്ക് ഒരു കനവ് ദൂരം…

അസ്തമയക്കാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് അർക്കൻ സാവധാനം കടലിൽ മുങ്ങാംകുഴിയിടിയാനുള്ള ഒരുക്കം തുടങ്ങി; സന്ദർശകർ സാവധാനം കടൽത്തീരത്തു നിന്നൊഴിഞ്ഞു പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.. 

പ്രകൃതി ക്യാൻവാസിൽ നിന്ന് ബ്രഷ് കുടഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ചക്രവാളം തുടുത്തു നിന്നു.. 

മറ്റാരവങ്ങൾ തെല്ല് ശമിച്ചതു കൊണ്ടാവണം, കടലിന്റെ ശബ്ദം ഗർജനമായി കാതിൽ വന്ന് മുഴങ്ങി.. 

കടലിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടെന്ന വണ്ണം തിരകൾ ആർത്തലച്ച് വന്ന് തീരത്തെ വന്യമായി പുൽകി മടങ്ങിപ്പോവുന്നുണ്ട്… 

ഉപ്പുരസം മുഖത്ത് തളിച്ചു കൊണ്ട്.. അഞ്ജുവിൻ്റെ മനസും ആലയിൽ പഴുത്ത ഇരുമ്പിൻ ചീള് പോലെ ചുവന്നു പഴുത്ത് പടിഞ്ഞാറേ ചക്രവാളത്തോട് താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. 

ദേവാ.. 

നീയിതു കാണുന്നുണ്ടാവില്ലേ ?

നിനക്കായിരുന്നു കടലിനെ ഏറെയിഷ്ടം ഇവിടെ വന്നു കൺചിമ്മിയാൽ എനിക്ക് നിന്നെ കാണാം.. ആർത്തു വരുന്ന തിരയെ മുറിച്ച് അതിനും മീതെ കടലിനെ ചുംബിക്കുന്ന നിന്നെ.. 

കടലിനോട് വർത്തമാനം പറയുന്ന.. 

രാത്രികളിൽ കടലിനെ കൂടുതൽ പ്രണയിച്ച നിന്നെ.. 

നിന്നെ കൂട്ടാതിരിക്കാൻ കടലിന്നാവുന്നതെങ്ങനെ?

ആർത്തലയ്ക്കുന്ന എന്നെ, അലയടിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തെ, 

നീയും കടലും അന്നും കണ്ടില്ല.. 

അന്ന് കടലിന് ഇത്രയും ഉപ്പുരസം ഉണ്ടായിരുന്നോ?

ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കില്ല.. 

എന്റെ കണ്ണുനീരല്ലാതെ നിന്റെ നെടുവീർപ്പുകളൊന്നും അതിൽ വീണിട്ടുമുണ്ടാവില്ല.. 

എന്നും നിനക്ക് പറയാൻ ഏറെ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു.. 

നിന്നെ കേട്ടിരിക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്നോ ?

നിറയെ പറയുമ്പോഴും ഇനിയും പറയാൻ നീ ബാക്കി വെച്ചിരുന്നത് പറഞ്ഞിരുന്നതിലുമേറെയെന്ന് ഞാൻ അറിയാറുണ്ട്.. 

അന്നും നീ നിറയെ സംസാരിച്ചിരുന്നല്ലോ. 

ഇനിയുള്ള കാഴ്ചകൾക്ക് കാത്തിരിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഏറെ പറയാൻ ബാക്കി വെച്ചിരുന്നല്ലോ.. 

എന്നിട്ടും.. എന്നിട്ടും.. 

നീയില്ലാത്ത കടലിനെ വെറുത്തിരുന്ന ഞാൻ, ഇടയ്ക്ക് ഇവിടെ വരുന്നതെന്തിനെന്ന് നിനക്കറിയാം.. 

ഈ സാഗര ചുംബനങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്നെയറിയുന്നുണ്ട്.. 

അല വന്ന് പുൽകുമ്പോൾ നിന്റെ നിശ്വാസങ്ങളുടെ ചൂട് എന്നെ പുളകം കൊള്ളിക്കുന്നുണ്ട്.. 

തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഈ തീരത്ത് നിന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഒരിക്കലും തീരുന്നില്ലല്ലോ.. 

എങ്കിലും, എങ്കിലും.. 

പൊറുത്തു തരുവാൻ എനിക്കാവുന്നില്ലല്ലോ.. 

എത്രയാവർത്തി അലകൾ എന്റെ കാൽക്കൽ വന്നണഞ്ഞ് മാപ്പിരന്നാലും.. 

എന്റെ മിഴികളിൽ നിന്നൊരു മഹാസമുദ്രം നിന്നെ വിഴുങ്ങും വരെ.. 

എന്റെ ഹൃദയത്തെ വീണ്ടെടുക്കും വരെ.. 

നീ പറയാതെ വിട്ടൊരു വാക്കിൻ്റെ താളം എൻ്റെ നിദ്രയെ ഉണർത്താതിരിക്കും വരെ.. 

#എൻ്റെരചന #പറയാതെപോയത്