പുണ്യം

അമ്മേ എന്നൊരു കിളിനാദം കേൾക്കുവാൻ ഏത്ര കൊതിച്ചു മനം…
ഒടുവിലിതാ സ്വപ്നം തളിർത്തുവല്ലോ..
തെല്ലുനാൾ കഴിയവേ…
തൻ പൊൻ കുഞ്ഞിൻ സ്പന്ദനം കാതോർത്തിരിക്കവേ,,
അറിഞ്ഞു ഒരുനാൾ തൻ ഉദരത്തിൽ
കുഞ്ഞു തൂവൽ സ്പർശം
ഹൃദയ വാരിധിയിൽ ഉമ്മകളാൽ നിറഞ്ഞു മനം
ദിനരാത്രങ്ങൾ കഴിയവേ പേറ്റു നോവിൻ
നൊമ്പരപ്പൊയ്കയിൽ നീന്തിടുമ്പോൾ കേട്ടു
മധുരമാം കിളിക്കൊഞ്ചലിൻ നാദം
അർധമയക്കത്തിൽ തൻ തനു വീഴവേ
കണ്ടു കുഞ്ഞു കണ്ണുകൾ ചിമ്മി
കരയുന്നോരാ പൂ പൈതലിനെ
അതിൻ ഓമന ചുണ്ടിൽ നൂറായിരം
മുത്തമിട്ടപ്പോ ചുരന്നു അമ്മിഞ്ഞ പ്പാലെന്ന അമൃത വർഷം.
എന്തോരാനന്ദമേ,,അമ്മയെന്നൊരു പദം ഇതാ സമ്പൂർണ്ണം.
===================================
അമ്മേ എന്നൊരു കിളിനാദം കേൾക്കുവാൻ ഏത്ര കൊതിച്ചു മനം.
ഒടുവിലിതാ സ്വപ്നം തളിർത്തുവല്ലോ,
തെല്ലുനാൾ കഴിയവേ…
തൻ പൊൻ കുഞ്ഞിൻ സ്പന്ദനം കാതോർത്തിരിക്കവേ..
അറിഞ്ഞു ഒരുനാൾ തൻ ഉദരത്തിൽ
കുഞ്ഞു തൂവൽ സ്പർശം
ഹൃദയ വാരിധിയിൽ ഉമ്മകളാൽ നിറഞ്ഞു മനം
ദിനരാത്രങ്ങൾ കഴിയവേ പേറ്റു നോവിൻ
നൊമ്പരപ്പൊയ്കയിൽ നീന്തിടുമ്പോൾ കേട്ടു
മധുരമാം കിളിക്കൊഞ്ചലിൻ നാദം..
അർധമയക്കത്തിൽ തൻ തനു വീഴവേ
കണ്ടു കുഞ്ഞു കണ്ണുകൾ ചിമ്മി
കരയുന്നോരാ പൂ പൈതലിനെ
അതിൻ ഓമന ചുണ്ടിൽ നൂറായിരം
മുത്തമിട്ടപ്പോ ചുരന്നു അമ്മിഞ്ഞപ്പാലെന്ന അമൃത വർഷം..
എന്തോരാനന്ദമേ, അമ്മയെന്നൊരു പദം ഇതാ സമ്പൂർണ്ണം.