മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്

“എല്ലാം നേടിയോ?”

“ഉവ്വ്.”

“എന്തെല്ലാം നേടി?”

“പണം… പദവി… പ്രശസ്തി… അങ്ങനെ എല്ലാം.”

“എന്നാൽ യാത്രയാകാം?”

“എങ്ങോട്ട്?”

“അതു ശരി, ഇനിയങ്ങോട്ട് അനന്തതയിലേക്കുളള യാത്രയാണ്. ഇവിടത്തെ കാലം കഴിഞ്ഞു.”

“അയ്യോ, അതു പറ്റില്ല. എനിക്ക് നേടാനിനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. ഈ സ്വത്തുക്കളൊന്നും പങ്കു വെക്കാനെനിക്കാരുമില്ല. ദയവു ചെയ്ത് കുറച്ചു സമയം കൂടി എനിക്കു തരൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ അവയെല്ലാം സ്വപ്നങ്ങളായി തന്നെ അവസാനിക്കും.”

**********

“എല്ലാം നേടിയോ?”

“ഉവ്വ്.”

“എന്തെല്ലാം നേടി?”

“നല്ല ആരോഗ്യം…സ്നേഹം നിറഞ്ഞ കുടുംബം…സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ജീവിതം…”

“എന്നാൽ യാത്രയാകാം?”

“ങ്ഹേ?”

“പിന്നല്ലാതെ? ഇവിടത്തെ സമയം കഴിഞ്ഞു. വേഗം തയ്യാറാകൂ.”

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ. എന്റെ കുടുംബം ഞാൻ പോയാൽ അനാഥമാകും. അവർക്കാരുണ്ട് തുണ? അവർക്കാവശ്യത്തിനുളള സമ്പത്ത് നേടാനെനിക്കായില്ല. ഞാൻ പോയാൽ എല്ലാം നഷ്ടങ്ങളായി അവസാനിക്കും. എന്നോട് ദയയുണ്ടാകണം. കുറച്ചു സമയം കൂടി എനിക്ക് തരൂ.”

*******

“എല്ലാം നേടിയോ?”

“ഇല്ല, നേടാനൊന്നും നമുക്ക് സ്വന്തമല്ലല്ലോ?”

“പിന്നെന്താണ് ഇത്രയും കാലം നിങ്ങൾ ചെയ്തത്?”

“അറിവിന്റെ വഴികളന്വേഷിച്ചു ഞാനേറെ അലഞ്ഞു. എന്നാൽ അറിയുന്തോറും എന്നിലെ അറിവില്ലായ്മയും മുഴച്ചു നിന്നു. ഒടുവിൽ ഞാനൊരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കി. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെല്ലാം അനന്തമാണ്. സത്യമായത് നമുക്കിന്നും അജ്ഞാതമാണ്.”

“എന്നാൽ യാത്രയാകാം?”

“പിന്നല്ലാതെ, ഞാനെന്നേ തയ്യാർ. എന്റെ യാത്രകളത്രയും ഈയൊരു നിമിഷത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു. ഈ മണ്ണിലെ ഓരോ പുല്ലിനും പുഴുവിനും ഓരോ നിയോഗമുണ്ട്. വേറെയൊന്നുമല്ല, സർവ്വചരാചരത്തോടും സ്നേഹം പങ്കു വെച്ച് മുന്നോട്ടുളള പ്രയാണം. അത് കണ്ടു പിടിച്ചു ജീവിക്കാൻ സാധിച്ചവൻ കൃതാർത്ഥൻ. എന്നാൽ എല്ലാം സാധിച്ചു ജീവിക്കാനാർക്കു കഴിയും? അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്തർത്ഥം ഈ ജീവിതത്തിന്?”

“സ്വപ്നങ്ങളും നഷ്ടങ്ങളും ലാഭങ്ങളും സന്തോഷവും സങ്കടവും ഇല്ലാതെ എന്ത് ജീവിതം? എന്നിട്ടുമെന്താണ് കാര്യം? ഇതാ, അവസാനം എല്ലാവരും ഇവിടെ വന്നെത്തി നിൽക്കും. അത് സുനിശ്ചിതം. അത് മറന്നു ജീവിച്ചാൽ ഇവിടെ നിന്നും പോകാൻ പ്രയാസം നേരിടും. എന്നാലും പോകാതെ നിർവ്വാഹമില്ലല്ലോ? വരൂ, നമുക്ക് പോകാം.”

#നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ