🌹ബലൂണുകൾ🌹

“ഫാത്തീ നീയിങ്ങനെ കരയാതെ, പടച്ചോൻ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും നമ്മൾക്ക് തന്നില്ലേ, ഇതു മാത്രം തന്നില്ല എന്നു കരുതി സമാധാനിക്ക്. “

“നമ്മുടെ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും പടച്ചോൻ തിരിച്ചെടുത്തോട്ടെ, പക്ഷേ ഒരു കുഞ്ഞില്ലാതെ എങ്ങനെയാ ഇക്കാ നമ്മള് ജീവിക്കാ”

” ഇതിപ്പോ എൻ്റെയോ നിൻ്റെയോ കുഴപ്പമാണോ? നമ്മൾക്ക് രണ്ട് പേർക്കും ഒരു കുഴപ്പോമില്ലാന്ന്, നമ്മള് കാണിച്ച എല്ലാ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റും പറയുന്നുമുണ്ട്, എത്ര പ്രാവശ്യം നീ ഗർഭിണിയായി, പക്ഷേ എല്ലാം അബോർട്ടായിപ്പോവുന്നു. ഇനിയും നീ ഗർഭിണിയായാൽ നിൻ്റെ ജീവൻ തന്നെ അപകടത്തിലാവും ന്നാ, മെഡിക്കൽ സയൻസ് പറയുന്നത്. അത്രയും ആശുപത്രിയിൽ നമ്മള് കാണിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഏതാശുപത്രിയിലാ നമ്മള് കാണിക്കേണ്ടതെന്ന് നീ പറ, ഞാൻ കൊണ്ടോവാം., 

“അതൊന്നുമെനിക്കറിയില്ല ഇക്കാ, പക്ഷേ എനിക്ക് കുഞ്ഞ് വേണം. “

” കുഞ്ഞു വേണം ന്ന് വാശിപിടിച്ച് കരഞ്ഞാൽ വാങ്ങിത്തരാൻ ഇത് കടേൽ നിന്ന് വാങ്ങാൻ കിട്ടുന്നതാണോ, എങ്കിൽ വാങ്ങിത്തരായിരുന്നു. പടച്ചോൻ തരണ്ടേ?”

ഫസലിൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഫാത്തിമ കാറിൻ്റെ മുൻ സീറ്റിലിരുന്ന് മുഖം പൊത്തി തേങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും ഡിസ്ചാർജായി വരുന്ന വഴിയായിരുന്നു അവർ. 

അവളുടെ തലയിലൊന്നു തലോടിയ ശേഷം ഫസൽ തുടർന്നു

” സറോഗസി ചെയ്യാം ന്ന് എല്ലാ ഡോക്ടറും പറഞ്ഞതല്ലേ, പക്ഷേ നിനക്കത് പറ്റൂല” 

“അത് മറ്റൊരു പെണ്ണല്ലേ പ്രസവിക്കുക, ഞാനല്ലല്ലോ, അവൾ പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞ് അവളുടേതല്ലേ?”

” പക്ഷേ അതിൻ്റെ ജീവൻ നമ്മുടേതല്ലേ, നമ്മുടെ അണ്ഡവും ബീജവുമല്ലേ അതിന് ജീവൻ നൽകുന്നത്, അപ്പോ അത് നമ്മുടെ കുഞ്ഞല്ലേ. ചിലപ്പോ മറ്റൊരു സ്ത്രീ പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞിനെ വളർത്താനാവും നമ്മുടെ വിധി. “

” അതൊന്നും ശരിയാവില്ല ഇക്കാ, അവാസാനമായി എനിക്ക് ഒന്നൂടെ ട്രൈ ചെയ്യണം, ഒരിക്കൽക്കൂടെ എനിക്ക് ഗർഭിണിയാവണം”

” വേണ്ട ഫാത്തീ, നിൻ്റെ ജീവൻ കളഞ്ഞിട്ടുള്ള പരീക്ഷണത്തിന് ഞാനില്ല. കഴിഞ്ഞ ആറേഴു പ്രാവശ്യവും നീ ഇതുതന്നെയാ പറഞ്ഞത്. “

അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ പിന്നീടൊന്നും മിണ്ടാതെയിരുന്നു, അവളുടെ കവിളിൽ കൂടെ ഒഴുകി വന്ന കണ്ണുനീർ ഫസൽ തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അവൾ നിർവ്വികാരമായി പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. പിന്നീടവൻ സ്റ്റിയറിംഗിൽ ഒന്നു തല്ലിയിട്ടു പറഞ്ഞു. 

” ഒടുക്കത്തെ റോഡ് ബ്ലോക്ക് എത്ര നേരായി, വീട്ടിലെത്തീട്ട് ഒന്നു കുളിച്ചിട്ട് കിടന്നാ മതിയായിരുന്നു. കുറേ ദിവസായി ആശുപത്രീൽ കിടക്കുന്നു, അവിടുന്നു പോന്നപ്പോൾ റോഡിൽ കിടക്കാനേ നേരം ഉള്ളൂ. “

“ഒന്നു സമാധാനിക്ക് ഇക്കാ, ഏതേലും വണ്ടി ആക്സിഡൻ്റായിട്ടുണ്ടാവും. ഓവർ ടേക്ക് ചെയ്ത് പോവാനൊന്നും നിൽക്കണ്ട, ദേ നോക്ക് നൂറുകണക്കിന് വണ്ടി മുമ്പിലുണ്ട്. “

“പുതിയ ഹൈവേ വന്നത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ട്, സർവ്വീസ് റോഡിൽ ഒരു വണ്ടി കേടായാൽ ബാക്കിയൊറ്റവണ്ടിയും പിന്നെ മുന്നോട്ട് പോവില്ല, എല്ലാം വരിവരിയായി ഇങ്ങനെ കിടക്കണം. “

പെട്ടെന്ന് കാറിൻ്റെ സൈഡ് ഗ്ലാസ്സിൽ ചെറുതായി തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് നോക്കി. നോക്കുമ്പോൾ കുറേ ഹൈഡ്രജൻ ബലൂണുകൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഒരു സ്ത്രീ കാറിലേയ്ക്ക് നോക്കി ബലൂൺ വേണോന്ന് ചോദിക്കുന്നു. അവരുടുത്തിരിക്കുന്ന സാരിയുടെ മുന്താണി കൊണ്ട് ഒരു തൊട്ടിൽ പോലെ മുമ്പിൽ കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു, അതിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് ഒന്നരവയസ്സായ പെൺകുട്ടി അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ആ കുട്ടിയുടെ കയ്യിലെ വിരൽത്തുമ്പിലെ നൂലിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ബലൂൺ ആകാശത്തേയ്ക്ക് പറക്കാനെന്നവണ്ണം ഉയർന്നു പാറുന്നുണ്ട്. ഫാത്തിയെ നോക്കി ആ കുഞ്ഞ് നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കുഞ്ഞിൻ്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ ഫാത്തി കാറിൻ്റെ ഗ്ലാസ് തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോൾ ഫസൽ പറഞ്ഞു. 

“ഹേയ്, നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ, നാടോടി സ്ത്രീകളാ. ചിലപ്പോ നിൻ്റെ മാലയും പിടിച്ച് പറിച്ച് ഓടിയാൽ നമുക്കൊന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. ഇവറ്റോൾടെ പുറകില് ആണുങ്ങളുണ്ടാവും ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിയാൽ അപ്പോ അവരോടി വരും”

” ആരൂല്ലിക്കാ, നോക്ക്.. ആ കുഞ്ഞിൻ്റെ ചിരി കണ്ടോ, എത്ര മനോഹരമാണ്. “

“ദേ ഫാത്തി ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തണ്ട, നീയാ സ്ത്രീയെ നോക്ക് കറുത്ത വൃത്തികെട്ട ഒരു സ്ത്രീ, അവരിട്ട വേഷം നോക്ക്, മുഷിഞ്ഞ സാരി, ആ കുട്ടി വെളുത്ത കുട്ടിയാ, എവിടുന്നേലും അടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ടുവന്നതാവും അതിനെ, കുട്ടികളെ കണ്ടാൽ മലയാളികൾ പൈസ കൊടുക്കുമെന്നിവർക്കറിയാം’ പിച്ചതെണ്ടിക്കാനായി എവിടുന്നേലും മോഷ്ടിച്ച് കൊണ്ടുവരുന്നതാ, വെറുതേ പ്രശ്നമാവും. “

” എന്നാ ഞാനൊരു ബലൂൺ വാങ്ങട്ടെ, അത് വിൽക്കലാണല്ലോ അവരുടെ പണി. ആ പൈസ കൊണ്ട് ആ കുഞ്ഞിന് അവരെന്തേലും വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമല്ലോ”

ഫാത്തിമ വേഗം അവളുടെ ബാഗിൽ നിന്നും അൻപത് രൂപയെടുത്ത് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. 

“ബലൂണിന് എത്ര രൂപയാ”

” പത്ത് റൂപയാ അമ്മാ”

” എന്നാ രണ്ടെണ്ണം താ”

അവർ രണ്ടു ബലൂണെടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. എന്നിട്ട് കുഞ്ഞിനെ നോക്കി അവരോട് ചോദിച്ചു. 

” മോൾടെ പേരെന്താ”

” സന എന്നാ നാൻ വിളിക്കറതമ്മാ. 

” എന്നാ ഇത് മോൾക്ക് കൊടുക്ക്. “

അവൾ ബാഗിൽ നിന്നും രണ്ടു മൂന്ന് അപ്പിളും, ഓറഞ്ചു മടങ്ങിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. അതു വാങ്ങിക്കൊണ്ട് അവർ ഫാത്തിയോടായി പറഞ്ഞു. 

” റൊമ്പ നൻട്രി അമ്മാ, ഉങ്കളെ കടവുൾ കാക്കും” അവർ ഫാത്തിക്ക് നേരെ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 

അവൾ വീണ്ടും ബാഗിൽ കയ്യിട്ടു അഞ്ഞൂറു രൂപയുടെ രണ്ടു നോട്ടെടുത്ത് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

“മോൾക്ക് നല്ലൊരു ഉടുപ്പ് വാങ്ങിക്കൊടുക്കണം. ഒരു കരടിക്കുട്ടൻ പാവ വാങ്ങിക്കൊടുക്കണം. “

അവർ സന്തോഷത്തോടെ അതു വാങ്ങി ബാഗിലിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

” ശരിയമ്മാ, കണ്ടിപ്പാ വാങ്ങിക്കൊടുക്കിറേൻ, നാളേയ്ക്ക് അവൾടെ രണ്ടാമത് പൊറന്തനാൾ,”

“ആണോ, രണ്ടു വയസ്സായോ കാന്താരിക്ക്, ഫാത്തി കൈ പുറത്തേയ്ക്കിട്ട് കുട്ടിയുടെ കവിളിൽ തോണ്ടിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
കവിളിൽ തോണ്ടിയപ്പോൾ കുട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. 

“അതെയമ്മാ, നാളേയ്ക്ക് താൻ”

ഫാത്തി വീണ്ടും ബാഗിൽ കയ്യിട്ട് അഞ്ഞുറ് രൂപ കൂടെയെടുത്ത് അവർക്ക് കൊടുത്തു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. 

“എന്നാ മോൾക്ക് ഒരു കേയ്ക്ക് കൂടെ വാങ്ങിക്കൊടുക്കണം. “

” ശരിയമ്മാ, “

” കുഞ്ഞിനെ ഞാനൊന്ന് എടുത്തോട്ടെ. ഒന്ന് എൻ്റെ കയ്യിൽ തരാമോ?”

‘അതുക്കെന്നാ, ഒരു പ്രച്ന്നവുമില്ലമ്മാ”
അവർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കുട്ടിയെ അവളുടെ മടിയിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു. 

ഫാത്തി കുട്ടിയെ വാങ്ങി മടിയിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ഉമ്മ കൊണ്ട് മൂടി, എന്നിട്ട് കുട്ടിയെ കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ‘

” പുന്നാരേ, ചക്കരേ, ഉമ്മ”

അത് കണ്ട് നിർവൃതിയോടെ ആ സ്ത്രീ നോക്കി നിന്നു.
പെട്ടെന്ന് മുന്നിലെ റോഡ് ബ്ലോക്ക് ഒഴിവായി വണ്ടികൾ ഹോണടിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അതു കണ്ടപ്പോൾ ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു. 

“അമ്മാ, എനക്കും കൊഞ്ചം മുന്നാടി പോവേണ്ടിയിരുക്ക് നാനും ഇന്ത വണ്ടിയിൽ ഏറട്ടുമാ?”

അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഫസൽ ദേഷ്യത്തോടെ ഫാത്തിയോട് പറഞ്ഞു. 

“നീയാ കുട്ടിയെ അങ്ങോട്ട് കൊടുക്ക്, ഇനി അവരെ കൂടെ ഇതിനകത്തേയ്ക്ക് കയറ്റാത്ത കുഴപ്പമേയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നാറിയിട്ടു വയ്യ. “

”അവര് കേറിക്കോട്ടെ ഇക്കാ, നേരം രാത്രിയാവാറായില്ലേ, ഒന്നുല്ലേലും ഒരു സ്ത്രീയല്ലേ, അതുവരെ എനിക്ക് കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് കൊഞ്ചിക്കാലോ”

” നീയതിനെയങ്ങ് കൊടുക്ക്, നമുക്ക് പോവാ, ദേ വണ്ടികൾ ഹോണടിച്ചു തുടങ്ങി. “

” ഞാൻ കൊടുക്കില്ലിക്കാ, അവരും കേറട്ടെ” ഫാത്തി വേഗം പുറകിലൂടെ കയ്യിട്ട് ലോക്ക് മാറ്റി പുറകിലെ ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തു. 

അവർ അവരുടെ കയ്യിലെ ബലൂണുകൾ കാറിലേയ്ക്കിട്ടു. കാറിൻ്റെ ബാക്കിൽ നിറയെ ബലൂണുകൾ നിറഞ്ഞു കിടന്നു.
അവർ പിന്നീട് സീറ്റിലേയ്ക്ക് കയറിയിരുന്നു, ഫസൽ വേഗം കാറ് മുന്നോട്ടെടുത്ത്. 

കാറിലിരുന്ന സ്ത്രീ അവരെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു

” റൊമ്പ നൻട്രി സാർ, കൊഞ്ചം മുന്നാടി ഒരു ആക്സിഡൻറ് നടന്ത് പോച്ച് അതുക്കു താൻ ഇന്ത റോഡ് ബ്ലോക്ക്”

” ആണോ, എവിടെയാ?”

” കൊഞ്ചം മുന്നാടിയമ്മാ” , അവർ മുന്നോട്ട് കൈ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 

കാറ് മെല്ലെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.,
ആക്സിഡൻ്റ് നടന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ഫാത്തി മെല്ലെ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. റോഡ് സൈഡിൽ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് വിരിച്ച് ഒരു സ്ത്രീയെ അതിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു.
അവർക്കു ചുറ്റു നൂലു പൊട്ടിയ ബലൂണുകൾ പാറിക്കളിക്കുന്നുണ്ട് ചില ബലൂണുകൾ നടപ്പാതയിലെ കമ്പികളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്നു. അവളാ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. റോഡിൽ കിടക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഫാത്തി പറഞ്ഞു

“ഇക്കാ വണ്ടിയൊന്നു നിർത്തിക്കേ”

” ഇവിടെ സൈഡില്ല”

“ഞാനിവിടെ ഇറങ്ങട്ടെ, ഇക്ക മുന്നോട്ട് പോയി സൈഡാക്കിക്കോ”
വണ്ടിയൊന്ന് നിന്നതും ഫാത്തി കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് ചാടിയിറങ്ങി ആക്സിഡൻറ് നടന്ന സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് ആയാസപ്പെട്ട് നടന്നു. ഫസൽവണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. 

“ശ്ശൊ ഇവളെക്കൊണ്ട് തോറ്റു, എല്ലാ ഏടാകൂടവും ഇവള് തലേൽ കേറ്റി വെയ്ക്കും” അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

ഫാത്തി അവിടെയെത്തി റോഡിലെ ഷീറ്റിൽ കിടക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. 

“ഇവർ, ഇവരല്ലേ ഇപ്പോ വണ്ടിയിലുണ്ടായിരുന്നത്.”

അവൾ തന്നോട് തന്നെ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അടുത്തു നിന്ന ഒരാൾ ചോദിച്ചു. 

” ഇവരോ, നിങ്ങളുടെ വണ്ടിയിലോ? ഇവര് മരിച്ചിട്ട് കുറേ നേരമായി. ഏതോ വണ്ടി തട്ടിയിട്ട് പോയതാ, ആംബുലൻസ് വരാൻ വേണ്ടി കാത്ത് നിൽക്കാണ്.”

അയാൾ പറയുന്നതിനിടയ്ക്ക് അവിടേയ്ക്ക് ഒരു പോലീസ് വണ്ടിയും ആംബുലൻസും ചീറിപ്പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നു. പോലീസുകാർ ചാടിയിറങ്ങി.  നാട്ടുകാരും പോലീസുകാരും ചേർന്ന് ആ ഷീറ്റോടുകൂടെ അവരെ പൊതിഞ്ഞെടുത്ത് ആംബുലൻസിലേയ്ക്ക് കയറ്റി, ആംബുലൻസ് ചീറിപ്പാഞ്ഞു ആംബുലൻസിൻ്റെ സൈറൻ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. 

ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയ ഫാത്തി മെല്ലെ കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് കാറിനടുത്തേയ്ക്ക് ആയാസപ്പെട്ട് നടന്നു. ദൂരെ മാറ്റി പാർക്കു ചെയ്ത കാറിൽ കയറിക്കൊണ്ട് ഫാത്തി പറഞ്ഞു. 

” ഇക്കാ നമുക്ക് പോവാം”

” നീയീ കുട്ടിയെ കൊടുത്തില്ലേ?”

” അതിന് ഈ കുട്ടിയുടെ അമ്മ മരിച്ചു ആക്സിഡൻ്റിൽ, അരമണിക്കൂറായി പോലും ഞാനിപ്പോ പോയിക്കണ്ടതാ, 

‘അപ്പോ ഈ സ്ത്രീയോ, അവൻ പുറകിലേയ്ക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. 

പുറകിലെ സീറ്റ് ശൂന്യമായിരുന്നു. 

നൂലു പൊട്ടിയ ബലൂണുകൾ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തേയ്ക്ക് പറക്കാനായി വെമ്പൽ കൊണ്ട് പുറകിലെ സീറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 

ഫാത്തി, സന യുടെ നെറ്റിയിൽ മുകർന്നുകൊണ്ട് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു സീറ്റിലേയ്ക്ക് ചാരിയിരുന്നൊന്നു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു. 

“അള്ളാഹ്”

കുഞ്ഞ് അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്ന് അവളുടെ മാറിൻ്റെ ചൂടുപറ്റി, അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിനായി വിരലുകൾ കൊണ്ട് പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

✍️ ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര