🌹പ്രണയനിഴലുകൾ 3🌹

 Part 1 മുതൽ വായിക്കൂ..

Part 3, (തുടർക്കഥ )

“ഞങ്ങൾ എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഞാനും എന്റെ അനിയത്തി  അലീനയുമാണ് കേട്ടോ.” അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. 

അനീറ്റ അവനെ നോക്കിയതും അവൻ നോട്ടം ടിവി യിലേക്ക് മാറ്റി. അവൾക്ക് ചിരിവന്നു. 

“സമയം പോയി, എന്നാൽ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോട്ടെ അമ്മേ.
വിശക്കുന്നു, വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് വേണം ചോറുണ്ണാൻ. “

“എന്നാ ഇന്നൊരു ദിവസം മോൾക്ക് ഇവിടുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുടെ ഞങ്ങൾക്ക് അതൊരു സന്തോഷമാവുകയും ചെയ്യും.” അമ്മ പറഞ്ഞു.

“പിന്നീട് ഒരിക്കലാവാം അമ്മേ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പോവട്ടെ. വീട്ടിൽ അങ്കിളും ആന്റിയും ഇപ്പോൾ വന്നിട്ടുണ്ടാവും ഞാനും കൂടെ ചെന്നാലെ അവര് ഭക്ഷണം കഴിക്കു. എന്നാ ശരി ഞാൻ പോകുവാണേ”, മഹേഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കണ്ണു കൊണ്ട് മൗനാനുവാദം ചോദിച്ച് അവൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
അനീറ്റ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ നിഴലിന് സങ്കടം വന്നു. 

മഹേഷിന്റെ നിഴലിനെ കണ്ടിട്ടും തൊട്ടിട്ടും ചേർന്നിരുന്നിട്ടും മതിയായില്ല. പക്ഷേ എന്തു ചെയ്യാൻ വെറും നിഴലുകൾ മാത്രമായിപ്പോയില്ലേ.
മനുഷ്യർ നടക്കുമ്പോൾ കൂടെ നടക്കാനും അവർ ഇരിക്കുകുകയോ, കിടക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അതേ പോലെ ചെയ്യാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവർ.
സങ്കടത്തോടെ മഹേഷിന്റെ നിഴലിനോട് വിടവാങ്ങി  അനീറ്റയോടൊപ്പം അവളുടെ നിഴലും നടന്ന് നീങ്ങി. 

വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അനീറ്റയുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനെന്നറിയാതെ നിറഞ്ഞു വന്നു. 

സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലോ കോളേജ് പഠനകാലത്തോ  ഒരാളോടും തോന്നാത്ത ഒരിഷ്ടം മഹേഷിനോട് തോന്നുന്നുണ്ട്.
അതാവാം അവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ നെഞ്ചിലൊരു നൊമ്പരം പോലെ.. സ്നേഹത്തിന്റെ ഊഷ്മളമായ സുഖമുള്ള നൊമ്പരം.
മതത്തിന്റേതായ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി ജീവിച്ചത് കൊണ്ടാവാം ഇതുവരെയും ആരെയും പ്രണയിക്കാൻ തോന്നാതിരുന്നത്. പപ്പയും മമ്മിയും അത്രയ്ക്കും സ്നേഹിച്ചാണ് വളർത്തിയതും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പപ്പയുടെയും മമ്മിയുടെയും മനസ്സു വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും ചെയ്യില്ലാന്ന് ചെറുപ്പത്തിലേ ശപഥം ചെയ്തതാണ്. നാളിതു വരെ അത് തെറ്റിച്ചിട്ടുമില്ല. 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ, അവളുടെ മനസ് കാറ്റിലകപ്പെട്ട  അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ
പാറി പറന്നു നടന്നു. തലയും താഴ്ത്തി ഓരോന്നാലോചിച്ചു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ വീട്ടിലെത്തിയതറിഞ്ഞില്ല. 

ഗെയിറ്റ് തുറന്ന് അകത്ത് കടന്നപ്പോഴേ കണ്ടു മുറ്റത്ത് രണ്ടു കാറുകൾ.
ഒന്ന് അങ്കിളും ആന്റിയും ആവും, മറ്റേ കാർ ആരുടേതാണാവോ. 

“ങ്ങ്ഹാ.. ആരെങ്കിലുമാവട്ടെ കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു കാത്തു നിന്നു. 

അവളുടെ നിഴൽ പടിവാതിൽക്കലെത്തി. മഹേഷിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോരണ്ടായിരുന്നു. അതെങ്ങനെയാ അവൾ പോരുമ്പോൾ അവളുടെ കൂടെ പോരാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ.. വെറും നിഴൽ മാത്രമായിപ്പോയില്ലേ, നിഴൽ സങ്കടത്തോടെ ഓർത്തു. മഹേഷിന്റെ നിഴലിനോട് സംസാരിച്ചും ചേർന്നു നടന്നും കൊതി തീർന്നിരുന്നില്ല. 

എന്തൊരു കഷ്ടം! ഇനി നാളെ രാവിലെ ഇവൾ ഇവിടുന്നു പോകുമ്പോഴേ തന്റെ ആവശ്യമുള്ളൂ. ചിലപ്പോൾ അനീറ്റ റൂമിൽ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഓരോന്നാർത്ത് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നത് കാണാം.. അപ്പോൾ അവൾ ചുവരിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുള്ള തന്റെ രൂപത്തെ നോക്കി ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
മറുപടി പറയാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് താനും തുറിച്ച് നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കാറുണ്ട്. നിഴൽ തന്റെ ദൗത്യം കഴിഞ്ഞതറിഞ് അവൾ അകത്തേക്ക് പോകുന്നതും നോക്കി. പടിവാതിൽക്കലിരുന്നു. 

പെട്ടെന്ന് തന്നെ വാതിൽ തുറന്ന് അലീന അകത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. 

“ദേ.. ചേച്ചി വന്നു.” അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു. 

“മോള് വന്നോ?” എന്നും ചോദിച്ച് ആന്റി വന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി. 

ഹാളിൽ അങ്കിളും മറ്റു രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരും സോഫയിൽ ഇരിയ്ക്കുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചിരിയോടെ തന്റെ മുഖത്തേക്കാണെന്നവളറിഞ്ഞു.
ഇതൊരു പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങ് തന്നെ അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. 

ആന്റി അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് ചെറുപ്പക്കാരോടായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ അനീറ്റ. ഇനി കണ്ടില്ലാന്ന് പറയരുത്.”
രണ്ടു പേരും ചിരിച്ചു. അവരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിചുണ്ടിലൊരു ചെറു മന്ദഹാസം വരുത്തി കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. 

“ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വരാവേ, നിങ്ങള് സംസാരിച്ചിരിക്ക്.” അവൾ പെട്ടെന്ന് അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
അടുക്കളയിൽ ചായയും പലഹാരങ്ങളും നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നു.
ചായ ഗ്ലാസുകൾ  ട്രേയിൽ എടുത്ത് വെച്ച് കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവളുടെ മമ്മി അവളോടായി പറഞ്ഞു.. 

“ദേ അവര് കുറച്ച് നേരമായി വന്നിട്ട് നീ വേഗം ഈ ചായ വേഗം അവർക്ക് കൊണ്ടു കൊടുക്ക്. നീ ഇത്രനേരം എന്തെടുത്തതാ.. ഓഫീസിൽ നിന്നും പോന്നിട്ട് കുറേ നേരമായല്ലോ. “

“അതേയ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആക്സിഡന്റായി ഒരാളെ ഞാൻ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു, എന്നു പറഞ്ഞില്ലേ? അവരുടെ വീട് വരെ ഒന്നു പോയി. “

“ഓഹോ അവിടെ നീ എന്തിന് പോയി.
അതും ഒറ്റയ്ക്ക്… “

“അതൊക്കെ ഞാൻ പറയാം ആദ്യം ഈ ചായ അവർക്ക് കൊടുക്കട്ടെ. “

പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവൾ ട്രേയും   എടുത്ത്  ഹാളിലേയ്ക്ക് നടന്നു. പലഹാര പ്ലേറ്റുകളുമായി പുറകെ അവളുടെ മമ്മിയും. ഹാളിലെത്തിയ അവളോട് ട്രേ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ആൻറിപറഞ്ഞു. 

” ഇത് ക്രിസ്റ്റഫർ, ക്രിസ്റ്റിയെന്ന് വിളിയ്ക്കും.  എന്റെ മൂത്ത ചേച്ചിയുടെ ഹസ്ബന്റിന്റെ പെങ്ങളുടെ മകനാണ്. ദുബായിൽ ബാങ്കിൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു.
അത് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഫ്രെഡ്ഡി. രണ്ട് പേരും ചെറുപ്പത്തിലേ കൂട്ടുകാര്, രണ്ടു പേരും ദുബായിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു.”

അവൾ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു.. അവരും അനീറ്റയെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. അധികം ആർഭാടങ്ങളോ മെയ്ക്കപ്പുകളോ ഒന്നും ഇല്ല. കഴുത്തിൽ നൂലുപോലെചെറിയ ഒരു സ്വർണ്ണ മാലയുണ്ട്. അതിനറ്റത്തായി ഒരു കൂരിശിന്റെ ലോക്കറ്റും കാതിൽ ചെറിയൊരു മൊട്ടു കമ്മൽ അത്രയേ ഉള്ളു ഒരുക്കം. ശാലീന സുന്ദരി,  രണ്ടു പേരും അവളെ നോക്കി വിലയിരുത്തി. 

“നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലാന്ന് പറയെടാ”, ഫ്രെഡി ക്രിസ്റ്റിയോടായി ചെവിയിൽ സ്വകാര്യം. പറഞ്ഞു. 

“അതിന് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടല്ലോ” അവൻ ഫ്രെഡിയേ  ക്രുദ്ധിച്ച് നോക്കി. 

“നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്കാലോചിക്കാലോ.” അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു. 

“ഒന്നു പോടാ എനിക്കിഷ്ടമായി.” ക്രിസ്റ്റി പറഞ്ഞു. 

“എന്താ രണ്ടു പേരും സ്വകാര്യം പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നത്?” അങ്കിൾ ചോദിച്ചു. 

“ഒന്നുമില്ലങ്കിളേ , ക്രിസ്റ്റിക്ക് അനീറ്റയോട് തനിച്ച് സംസാരിക്കണമെന്ന്’.”  ഫ്രെഡി എല്ലാവരും കേൾക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ക്രിസ്റ്റി ചമ്മിപ്പോയി. നേർത്ത പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു.

“ഞാനതല്ല അങ്കിളേ പറഞ്ഞത്. ഇവൻ ചുമ്മാ പറയുന്നതാ. “

“അത് സാരമില്ലെടാ.. അവൻ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട്, രണ്ട് പേർക്കും സംസാരിക്കാനുണ്ടാവും നിങ്ങള് തനിച്ച് സംസാരിയ്ക്ക്. ഞങ്ങള് മാറിത്തരാം. “

എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിൽ അനീറ്റയും ക്രിറ്റിയും തനിച്ചായി. 

“കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ച് ഞാൻ കുളമാക്കുന്നില്ല. ഞാനാദ്യമായി പെണ്ണുകാണാൻ വന്നത് ഇയാളെയാ. അനീറ്റയ്ക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായോ?” അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. 

“ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിയ്ക്കാൻ കാരണമൊന്നും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. പിന്നെ എന്റെ ഇഷ്ടത്തെക്കാൾ എനിക്ക് പ്രധാനം എന്റെ പപ്പയുടെയും മമ്മിയുടെയും ഇഷ്ടമാണ്. അവരുടെ ഇഷ്ടം എന്താന്നോ അത് ഞാൻ അനുസരിയ്ക്കും. “

“അതെനിയ്ക്കറിയാം, പക്ഷേ എന്നാലും തനിക്ക് മാത്രമായി ഒരിഷ്ടമുണ്ടാവില്ലേ?” ക്രിസ്റ്റി ചോദിച്ചു. 

“അതിനു മറുപടി ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ. ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഒരു കുറവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ഫാമിലിയെ ഒക്കെ അങ്കിളിനും അറിയാവുന്നതല്ലേ. അതു കൊണ്ട് തന്നെയെനിക്ക് ഇഷ്ടക്കുറവൊന്നുമില്ല. “

“എന്നാൽ ഞാൻ ഈ ആലോചനയുമായി മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കോട്ടെ. ഇനിയും വേറെ പെണ്ണ് കണ്ട് നടക്കണ്ടാലോ. എനിക്ക് അനീറ്റയെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി.
എന്നാൽ ശരി, ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ കാർന്നോമ്മാര് തീരുമാനിക്കട്ടെ അല്ലേ?” അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിർത്തി. 

“എന്നാൽ ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടെ” അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.  പിന്നാമ്പുറത്തെ അരഭിത്തിയിലിരുന്ന് മമ്മിയും ആന്റിയും കൂടെ ഭാവി പരിപാടികൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
അവളെ കണ്ടതും ആന്റി ചോദിച്ചു. 

“എന്താ മോളെ ഇഷ്ടമായോ അവനെ.
അവന്റെ മമ്മി ദേ ഇപ്പോ വിളിച്ച് വെച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ. നിന്റെ ഇഷ്ടമാണ് പ്രധാനം. ഇപ്പോഴത്തെ കാലമല്ലേ. നിനക്ക് സ്വന്തമായി വല്ല ഇഷ്ടവും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ലല്ലോ അതാ തുറന്ന് ചോദിക്കുന്നത്. “

“എനിക്ക് യാതൊരു വിധ സ്വകാര്യ ഇഷ്ടവും ഇല്ലാന്റീ, ആന്റി ധൈര്യമായിട്ട് മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കോ. “

“ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ എന്നെ കെട്ടിക്കോട്ടെ ആന്റീ, എനിക്ക് നൂറുവട്ടം സമ്മതം. ”  ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അലീന വന്നു പറഞ്ഞു. 

“അയ്യോടീ. പെണ്ണിന്റെ ഒരു പൂതിയേ, നിന്നെ കെട്ടിക്കാറാവുമ്പോ ഞങ്ങള് പറയും അപ്പോ തലപൊക്കിയാ മതി, കേട്ടോ” കപട ഗൗരവത്തിൽ അവളോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനീറ്റ അവരുടെ തോളത്ത് ഒന്നു നുള്ളി. എന്നിട്ട് തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. 

അൽപസമയത്തിനകം വിരുന്നുകാരെല്ലാം പോയി.
അവൾ റൂമിൽ കയറി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ജനവാതിലുകൾ തുറന്നിട്ടു. 

സൂര്യൻ അസ്തമയത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നേർത്ത സൂര്യപ്രകാശം ജനവാതിലൂടെ അവളെ കടന്ന് അത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
വെള്ളതേച്ച ഭിത്തിയിൽ അവളുടെ നീണ്ട നിഴൽ പ്രതിബിംബമായി കണ്ടു. 

അവൾ നിഴലിനെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.
നിഴലിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുവോ.. അവൾ സൂര്യപ്രകാശത്തിലേക്ക് ചെരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ നിഴലിന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നത് പോലെ തോന്നി. 

അവൾ അലമാരയിലെ വലിയ കണ്ണാടിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു. ചുണ്ടുകൾ എന്തിനെന്നറിയാതെ വിതുമ്പുന്നു.
തന്റെ നിഴലിനു പോലും പേരറിയാത്തൊരു നൊമ്പരമുണ്ട്.
അവൾ കട്ടിലിൽ കയറി കമഴ്ന്നു കിടന്നു ഉള്ളിലെ പേരറിയാത്ത നൊമ്പരങ്ങളെ കണ്ണീർ കണങ്ങളാക്കി തലയിണയിലൂടൊഴുക്കി. കുറച്ച് നേരം മയങ്ങി. 

“മോളെ അനീറ്റാ.. “എന്നുള്ള വിളി കേട്ടാണ് അവൾ ഉണർന്നത്. 

പപ്പയാണ് വിളിയ്ക്കുന്നത്. അവൾ കണ്ണുതുറന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് മേശയിലെ ടൈം പീസിലേക്ക് നോക്കി. സമയം രാത്രി ഏഴുമണിയാവുന്നു.  പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് ഫ്രഷായി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. 

എല്ലാരും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്. 

വിശുദ്ധ കന്യാമറിയത്തിന്റെ മുന്നിലെ നീളൻ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ നിഴൽ ഭിത്തിയിൽ കണ്ടു.
തന്റെ നിഴലിന് തന്നോടെന്തോ പറയാനുള്ള പോലെ അവൾക്കു തോന്നി.
നിഴലിനുപോലും ഒരു വിഷാഭാവമുണ്ട്.
മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി അവൾ പ്രാർത്ഥന തുടർന്നു. 

പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം എല്ലാരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. മുമ്പിൽ കൊണ്ടു വെച്ച ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നതല്ലാതെ അവൾക്കൊന്നും  കഴിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മമ്മി പറഞ്ഞു. 

“നേരത്തേ വന്ന പയ്യനും വീട്ടുകാരും നല്ലതാണെന്നാ ജോയി പറഞ്ഞത്.  അവർക്കൊക്കെ അറിയാവുന്ന കുടുംബക്കാരാ. “

“കുഴപ്പമില്ലാന്നാ എനിയ്ക്കും തോന്നുന്നത്” അവളുടെ പപ്പ പറഞ്ഞു. “നമുക്കിതങ്ങ് ഉറപ്പിച്ചാലോ മോളെ?” പപ്പ അനീറ്റയോടായി പറഞ്ഞു.. 

കുനിഞ്ഞിരുന്നു വെറുതേ പാത്രത്തിൽ വിരലിട്ടിളക്കൊണ്ടിരുന്ന അനീറ്റയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പി. 

“അയ്യേ, ചേച്ചിയിതാ പപ്പേ കരയുന്നു. ചേച്ചിക്ക് വല്ല പ്രേമവും ഉണ്ട്ന്ന് തോന്നുന്നു.” അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

“പോടി…” അവൾ പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റ് കയ്യും മുഖവും കഴുകി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. 

“മോളെ എന്തെങ്കിലും ഒരു മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് പോ..  കരയാനും മാത്രം ഇവിടെന്താ സംഭവിച്ചത്. നിനക്കിഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ നമുക്കീ ആലോചന വേണ്ടെന്ന് വെയ്ക്കാം.
അവർക്ക് നമ്മൾ വാക്കൊന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല. അടുത്ത ഞായറാഴ്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് ഒരു വിവരം പറയാം എന്നാണ് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തത്. “

“അവൾക്ക് നമ്മളെ വിട്ട് പോവാനുള്ള സങ്കടം കൊണ്ടാ , ഇന്ന് വരെ നമ്മളെ വിട്ട് ഒരിടത്തും പോവാത്ത മോളാ. പെട്ടെന്ന് കല്യാണം ന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ വിഷമം ഉണ്ടാവും. അവള് പോയി കിടക്കട്ടെ.” അവളുടെ മമ്മി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

“എന്റെ തീരുമാനം ഞാൻ രാവിലെ പറയാം പപ്പാ.. ഞാനിത്തിരി നേരം തനിച്ചിരിക്കട്ടെ.” അവൾ മുകളിലെത്തെ നിലയിലുള്ള തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ച്  ലൈറ്റ് ഇടാതെ ടേബിളിനു മുന്നിലിരുന്നു. 

(തുടരും )

✍️ ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര

#നിഴൽ (തുടർക്കഥ )