🌹പ്രണയനിഴലുകൾ 6🌹

Part 1 മുതൽ വായിക്കൂ..

Part 6, (തുടർക്കഥ )

എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് മമ്മിയെ ഇത്തിരി സഹായിച്ച് അവൾ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് പോയി. 

മുറിയിലെത്തി ടേബിൾ ലാമ്പിന്റെ സ്വിച്ചിട്ടു. ചുമരിൽ പതിഞ്ഞ തന്റെ നിഴൽ തന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതായി തോന്നി. മഹിയോടുള്ള ഇഷ്ടം, പപ്പയോട് തുറന്ന് പറയാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിനും സമാധാനത്തിനും വേണ്ടി സ്വയം സന്തോഷം അഭിനയിക്കേണ്ടി വരുന്ന നിസ്സഹായതയോർത്ത്, ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കരഞ്ഞു. കണ്ണുനീർ വന്നു മൂടി നെഞ്ച് പൊട്ടുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ മഹിയെ ഫോൺ വിളിച്ചു. 

ഒറ്റ റിംങ്ങ് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മഹി ഫോൺ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. 

നെഞ്ച് വിങ്ങുന്ന വിഷമത്തിലും അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. 

“മഹി… ഫോൺ കയ്യിൽ തന്നെ പിടിച്ചിരിക്കായിരുന്നോ?”

“അതേ.. അനീറ്റ വിളിയ്ക്കുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സു പറഞ്ഞു. “

“വിളിയ്ക്കണ്ടാന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നതാ മഹീ, പക്ഷേ കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ കാരണം മഹിക്ക് വിഷമമാവും എന്നെനിയ്ക്കറിയാം, അതുകൊണ്ടാണ് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത്. പപ്പയിന്ന് ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് എല്ലാം ഉറപ്പിച്ചിട്ടാ തിരിച്ചു വന്നത്. രണ്ടു മാസത്തത്തിനുള്ളിൽ വിവാഹമുറപ്പിയ്ക്കൽ ചടങ്ങ് ഉണ്ടാവും രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ക്രിസ്റ്റി ഗൾഫിലേക്ക് മടങ്ങും. ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് അവൻ നാട്ടിൽ വന്നാൽ മനസ്സമ്മതവും, വിവാഹവും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉണ്ടാവും. അതിന് മുമ്പ് മഹിയുടെ കല്യാണം തീരുമാനിക്ക് മഹീ. എന്നാലെ എനിക്ക് പങ്കെടുക്കാൻ പറ്റൂ എന്നാലെ എനിക്കൊരു സമാധാനമുണ്ടാവൂ.” അവൾ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. 

“എന്തായാലും നിന്റെ വിവാഹം നടക്കട്ടെ അനീറ്റാ.. അപ്പോഴേക്കേ എന്റെ കാല് സുഖമാവൂ. എനിക്കിപ്പം ധൃതി പിടിച്ച് ഒരു കല്യാണത്തിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല,
നീയൊന്നു ജനാലയ്ക്കരുകിലേക്ക് വരുമോ.. ഒന്നു കാണാനാ. മുഖമൊന്നും വ്യക്തമായില്ലെങ്കിലും, ദൂരേന്നെങ്കിലും ഒന്നു കാണാലോ. “

അവൾ ജനാലയ്ക്കരുകിലേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ നിഴൽ ആകാംക്ഷയോടെ മഹിയുടെ നിഴലിനെ നോക്കി.
അങ്ങു ദൂരെ ജനാലക്കരുകിലെ കട്ടിലിൽ ചുമരും ചാരിയിരിയ്ക്കുന്ന മഹിയെ അനീറ്റ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. 

“നാളെ ജോലിയ്ക്ക് പോവുമ്പോൾ ഇതിലെ വരാമോ അനീറ്റാ. “

“ഞാൻ വരില്ല മഹീ, ഇനിയും കൂടെക്കൂടെ പരസ്പരം കണ്ടാൽ നമ്മൾ ഒരിയ്ക്കലും പിരിയാൻ പറ്റാത്തയത്ര അടുത്ത്  പോവും, അതു കൊണ്ട് വരാതിരിക്കുന്നതല്ലേ മഹീ നല്ലത്. മഹി ഉറങ്ങിക്കോ ഞാനും ഉറങ്ങുവാ”
രണ്ടു പേരും പരസ്പരം വിഷ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. 

ടേബിൾ ലാമ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ചുമരിൽ പതിച്ച തന്റെ നിഴലിനു പോലും കണ്ണു നിറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. 

ആഴ്ചകൾ ഓടിയകന്നു. ക്രിസ്റ്റിയ്ക്ക് ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടതിനാൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അനീറ്റയുമായുള്ള വിവാഹം നിശ്ചയിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു. ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് വന്ന് മനസ്സമ്മതവും വിവാഹവും നടത്താൻ തീരുമാനമായി. വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചതോടുകൂടി. അനീറ്റയുടെ ഫോൺ നമ്പർ ക്രിസ്റ്റിയ്ക്ക് കൊടുത്തു. 

ഫോൺവിളികളിൽ അവന്റെ അധികാര സ്വരം ഉയർന്നു കേട്ടു. അനീറ്റയുടെ ഫോണിലേക്ക് ആരും വിളിക്കാനോ അനീറ്റ ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കാനോ അവൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അവൻ വിളിക്കുമ്പോൾ കോളെടുക്കാൻ സെക്കന്റുകൾ വൈകിയാൽ തന്നെ അവൻ അവളോട് വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവൻ പലപ്പോഴും വൈലന്റായി കാണപ്പെട്ടു. അവളോട് കുറേ ദേഷ്യപ്പെട്ട സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം, സോറി പറച്ചിലും, കാലുപിടുത്തവും മുറയ്ക്കു നടന്നു വന്നു. പല ദിവസങ്ങളിലും അനീറ്റക്ക് മഹിയെ വിളിക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല. മഹിയുടെ കോൾ അവൾ എടുത്തതുമില്ല.. ക്രിസ്റ്റി വിളിക്കുന്ന സമയത്ത് കോൾ വെയ്റ്റിംഗ് കണ്ടാൽ അവൻ വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. 

ഒരു ദിവസം അനീറ്റ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മഹിയെ വിളിച്ചറിയിച്ചു. ക്രിസ്റ്റി ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണ് മഹി വിളിയ്ക്കുമ്പോൾ ഫോൺ എടുക്കാത്തത് എന്ന് ധരിപ്പിച്ചു.. ഇനി തമ്മിൽ കാണാനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാവരുതെന്ന് അവരു തന്നെ പരസ്പരം ഉറപ്പിച്ചു. 

നിസ്സഹരായ അവരുടെ നിഴലുകൾ വേദനയോടെ അവരൊന്നിക്കുവാൻ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരൊന്നിച്ചാലെ നിഴലുകൾക്കും ഒന്നിക്കാനാവൂ അവരെക്കാളേറെ നിഴലുകൾ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
മഹിയും അനീറ്റയും വേർപിരിയുന്നത്  ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാവാതെ നിഴലുകൾ നിസ്സഹായരായി അവരോടു കൂടെത്തന്നെ നടന്നു, . 

നിസ്സഹായരായ അവരുടെ നിഴലുകൾ വേദനയോടെ അവരൊന്നിക്കുവാൻ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരൊന്നിച്ചാലെ നിഴലുകൾക്കും ഒന്നിക്കാനാവൂ അവരെക്കാളേറെ നിഴലുകൾ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
മഹിയും അനീറ്റയും വേർപിരിയുന്നത്  ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാവാതെ നിഴലുകൾ നിസ്സഹായകരായി അവരോടു കൂടെത്തന്നെ നടന്നു, . 

ഇതിനിടയിൽ മഹിയുടെ കാലിലെ പ്ലാസ്റ്റർ നീക്കി, അവൻ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. മുട്ടിന് നീർക്കെട്ടുണ്ടെങ്കിലും  പതിയെ നടക്കാം. എന്തായാലും നാളെ അനീറ്റയെ കാണണം അവൻ മനസ്റ്റിലുറപ്പിച്ചു. 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അനീറ്റ ജോലിക്ക് പോവുന്ന സമയത്ത് മഹേഷും അവന്റെ ഷോപ്പിലേക്ക് നടന്നു. അവരുടെ നിഴലുകൾക്ക് സന്തോഷമായി. എത്രയോ ദിവസങ്ങളായി പരസ്പരം കണ്ടിട്ട്. അവർ മുന്നിൽ നടന്നു. പുറകെ കൈകോർത്ത് പിടിച്ചും കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിയും തൊട്ടു തലോടിയും നിഴലുകളും നടന്നു. 

മഹേഷ് നടന്ന് അനീറ്റയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മഹേഷ് മെല്ലെ അവളെ വിളിച്ചു. 

“അനീറ്റാ. “

“എന്തോ”, മുഖവും താഴ്ത്തി നടക്കുന്നതിനിടയൽ അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ വിളി കേട്ടു. 

“നീ മുന്നോട്ട് നോക്കിയേ നമ്മുടെ നിഴലുകൾ ചേർന്ന് നടക്കുന്നത് കാണാം.
നമ്മുടെ നിഴലുകൾ പോലും ഒന്നായി. പക്ഷേ നമ്മൾക്ക് ഒന്നു ചേരാൻ വിധിയില്ലാലോ. “

മഹേഷ് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അനീറ്റ നിഴലുകളെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. നിഴലുകൾ ഒന്നായി ചേർന്നു നടക്കുന്നു. 

മഹേഷും താനും തൊട്ടു തൊട്ടില്ലാന്നുള്ള മട്ടിൽ നടക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും നിഴലുകൾ ഒന്നിച്ചത്. തമ്മിലൊരാൾ ഒരു സൈഡിലേക്ക് മാറിയാൽ തീരാവുന്നതേയുള്ളൂ നിഴലുകളുടെ ചേർന്നുളള നടപ്പും, പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ അവൾ മാറി നടന്നില്ല.
ജീവിതത്തിലോ പരസ്പരം തങ്ങൾക്ക്  ഒന്നിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിഴലുകളെങ്കിലും ഒന്നു ചേർന്ന് സന്തോഷിക്കട്ടെ, 

“അനീറ്റാ, ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ഒരാഴ്ച വീട്ടിലുണ്ടാവില്ല, പാലക്കാട് അപ്പായുടെ തറവാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. നാളെ രാവിലെ പോവും. അപ്പായുടെ ഇളയ സഹോദരിയുടെ മകളുടെ വിവാഹമുണ്ട്. ഒരാഴ്ച മുമ്പേ ചെല്ലണം. ഒരുപാട് ചടങ്ങുകളുണ്ട് നമ്പൂതിരി കല്യാണത്തിന്.
ഒരാഴ്ച മുമ്പേ തുടങ്ങും. പിന്നെ എന്റെ കാര്യത്തിലും ഒരു തീരുമാനമുണ്ടാവും സ്വാതിയും കുടുംബവും വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. “

“അപ്പോ കല്യാണത്തിന് പോവുകയല്ല, അവളെ കാണാൻ പോവുകയാണ് ല്ലേ. അവളുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോ എന്താ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരി.” അവൾ ചുണ്ട് കോട്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. 

“ഇനിയിപ്പോ ഞാനാരെ നോക്കിയാൽ നിനക്കെന്താ, നിന്റെ കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു വിവാഹവും തീരുമാനിച്ചു. പിന്നെന്താ പ്രശ്നം.. “

“ഞങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്വഭാവമുണ്ട് അവരിഷ്ടപ്പെടുന്ന ആൾ എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ നോക്കിയെന്നറിഞ്ഞാൽ അതൊരു കുശുമ്പ് തന്നെയാ”

“ആഹാ അത് കൊള്ളാമല്ലോ, എന്നാ ഞാൻ കല്യാണത്തിന് പോവുന്നത് മറ്റൊരു ലക്ഷ്യത്തിനാ. എനിക്ക് പാട്ടിയെ കാണണം പറ്റുമെങ്കിൽ ഇവിടേയ്ക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുവരണം. “

“പാട്ടിയോ അതാരാ?”

“അപ്പായുടെ അമ്മയുടെ ഇളയ അനുജത്തി. കല്യാണമൊന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോ വയസ്സായി. പക്ഷേ പാട്ടി എപ്പഴും ഹാപ്പിയാ. ചിരിച്ചു കൊണ്ടേ പാട്ടിയെ എല്ലാരും കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. കല്യാണം കഴിക്കാത്തത് കൊണ്ട് തറവാട് ഭാഗിച്ചപ്പോ അത് പാട്ടിയ്ക്ക് കൊടുത്തു. പാട്ടിയുടെ മരണശേഷം എല്ലാർക്കും കൂടെ വീതിച്ച് നൽകും. പാട്ടി അവിടുള്ളത് കൊണ്ട് തറവാട്ടിലെപ്പെഴും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. പാട്ടിയുടെ സഹോദരങ്ങളുടെ മക്കളോ, ചെറുമക്കളോ ഒക്കെയുണ്ടാവും
ചെറിയ കുട്ടികളെപ്പോലെയാണ് പാട്ടി.
എല്ലാരോടും വല്യ സ്നേഹമാ, കുട്ടികളുടെ കൂടെ കളിയ്ക്കാനൊക്കെ കൂടും. പിന്നെ തിരുവാതിരയ്ക്ക് എല്ലാരും ഒത്തുകൂടി തിരുവാതിര കളിയ്ക്കും, എല്ലാ വിശേഷദിവസങ്ങളിലും അമ്പലത്തിൽ പോവും. അങ്ങനെയൊക്കെ ആണ് പാട്ടി., എന്നോട് ചെറുപ്പത്തിലേ വല്യ സ്നേഹമായിരുന്നു. പാട്ടിയുടെ കുടുംബത്തിലെ ഏക ആൺതരിയാണ് എന്റെ അപ്പ, അതുകൊണ്ട് അപ്പായോടുള്ള സ്നേഹം എന്നോടുമുണ്ട് എല്ലാർക്കും. “

“മതി, മഹീ പറഞ്ഞത്. ഇനിയും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ചിലപ്പോൾ നിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോന്നു പോവും.
എനിക്കിഷ്ടമാ. അമ്പലവും ഉത്സവവും ഒക്കെ. വീട് നിറയെ ആളുകൾ തിരുവാതിരാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശരിക്കും നിങ്ങളുടെ കൂടെ നാളെ എനിക്കും വരാൻ തോന്ന്വാണ്. “

“ഞങ്ങള് പോയാൽ പിന്നെ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞേ വരൂ. നാളെ തിരിച്ചു വരുമായിരുന്നേൽ നിനക്കും കൂടെ വരാമായിരുന്നു.. “

“അയ്യോ ഞാനില്ല. ഞാനെന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞതാ.” രണ്ടുപേരും സംസാരിച്ച് അവരുടെ ജോലി സ്ഥലത്ത് എത്തിയതറിഞ്ഞില്ല. 

മഹി ഷോപ്പിൽ കയറി.  മഹിയുടെ നിഴൽ അനീറ്റയുടെ നിഴലിനെ ഒന്നു തലോടി പുറത്ത് കാത്തു നിന്നു. ഇനി വൈകുന്നേരമാവണം  ഒന്നു പരസ്പരം കാണണമെങ്കിൽ. മനുഷ്യരുടെ ഒരു ജാതിയും മതവും ചട്ടകൂടുകളും, ഇതു കാരണം നിഴലുകളായ തങ്ങൾക്കു പോലും ഒന്നിക്കാനാവുന്നില്ലലോ, നിഴൽ വേദനയോടെ ഓർത്തു. 

വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു പോവുമ്പോൾ നിഴലുകൾ വീണ്ടും ഒന്നായി. മഹിയും അനീറ്റയും  സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു.
അനീറ്റ മെല്ലെ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. 

“കേട്ടോ മഹീ., എനിക്ക് ക്രിസ്റ്റിയെ തീര ഉൾകൊള്ളാനാവുന്നില്ല. അവന്റെ കോൾ എടുത്താൽ തെറിയേ പറയൂ. കോൾ അറ്റെൻഡ് ചെയ്യാൻ ഒരു മിനിട്ട് വൈകിയാൽ കണ്ണു പൊട്ടുന്ന ചീത്ത പറയും വല്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെടും.
വീട്ടിലൊന്നും. പപ്പയോ മമ്മിയോ ഇന്ന് വരെ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല. പപ്പ ദേഷ്യപ്പെട്ട് മമ്മിയോട് സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടില്ല.  ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പേടി തോന്നുന്നു. ഇപ്പഴേ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാൽ. ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ എന്താവും സ്ഥിതി. ഇതിപ്പോ ഇട്ടിട്ട് പോവാനോ ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി.  പപ്പയെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ടല്ലോന്ന് കരുതി. പപ്പയോട് ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷേ മമ്മിയോട് ക്രിസ്റ്റിയുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അപ്പോ മമ്മി പറഞ്ഞു. അവൻ ഗൾഫിലല്ലേ നിന്നെ അടുത്തു കാണാൻ കഴിയാഞ്ഞതിന്റെ പ്രശ്നമാവും ഒന്നിച്ച് ജീവിച്ച് തുടങ്ങുമ്പോ മാറിക്കോളും.
അതൊക്കെ മാറ്റിയെടുക്കല് ഒരു പെണ്ണിന്റെ കഴിവാണ് ന്ന്. “

“ചിലപ്പോ നിങ്ങള് അകലങ്ങളിലായത് കൊണ്ടാവും അത് വിവാഹത്തോടെ മാറി കൊള്ളും..” മഹി പറഞ്ഞു. 

“നീയും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണോ മഹീ പറയുന്നത് എനിക്കാണെങ്കിൽ ഒരു സമാധാനവുമില്ല. രാത്രിയിൽ ചിലപ്പോ നിന്നെ വിളിച്ച് സംസാരിക്കണമെന്ന് തോന്നാറുണ്ട് പക്ഷേ ഫോൺ എൻഗേജ്ഡ് കണ്ടാൽ അപ്പോ ക്രിസ്റ്റിയുടെ ചീത്തവിളി കേൾക്കേണ്ടിവരും അതാ. “

“എങ്കിൽ നീ വിളിയ്ക്കണ്ട അനീറ്റാ. അവനതൊരു പ്രശ്നമാവണ്ട. പിന്നെ ഞങ്ങൾ രാവിലെ പോവും ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് കാണാം ഇനി. “

രണ്ടു പേരും സംസാരിച്ച് മഹിയുടെ വീട്ടിലേക്കുളള വഴിയിലെത്തി
അതുവരെ കൈകൾ കോർത്ത് പിടിച്ച് നടന്നിരുന്ന നിസ്സഹായരായ നിഴലുകൾ പ്രണയാതുരമായ മനസ്സോടെ വിട പറഞ്ഞു നടന്നകന്നു. 

രാവിലെതന്നെ മഹേഷും കുടുംബാംഗങ്ങളും, അവരുടെ തറവാട്ടിലേക്ക് യാത്രയായി. മഹിയുടെ നിഴൽ വിഷമത്തോടെ അവന്റെ കൂടെ ചേർന്നിരുന്നു. പോന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അനീറ്റയുടെ നിഴലിനെ ദൂരെ നിന്നെങ്കിലും ഒരുനോക്കുകാണാമായിരുന്നു. പലപ്പോഴും രാത്രിയിൽ ജനലിനപ്പുറത്ത് അവളുടെ നിഴൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതു കാണാം. ഇനി ഒരാഴ്ച കഴിയാതെ മഹിയും കുടുംബവും തിരിച്ചു വരാൻ സാധ്യതയില്ല. നിഴൽ സങ്കടത്തോടെ ഓർത്തു. 

ഉച്ചയോടെ അവർ തറവാട്ടിലെത്തി പന്തലിട്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്ന മുറ്റം. മഹി വരുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് അവന്നെ കാത്ത് മുറ്റത്ത് തന്നെയിരിക്കുന്ന പാട്ടി,
മുറ്റത്ത് വന്നിറങ്ങിയ മഹിയെ കണ്ട് പാട്ടി ഓടി വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. 

“നിന്റെ കാല് വയ്യാതായപ്പോൾ എനിക്കവിടം വരെ വരണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇവിടുന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് വരാൻ കഴിയില്ലല്ലോ കൊണ്ടു വിടാനും ആരുമില്ല.” അവർ പരിതപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. 

“സാരമില്ല പാട്ടീ, ഞാനിങ്ങുവന്നില്ലേ.. ഇവിടുന്ന് തിരിച്ച് പോവുമ്പോ പാട്ടിയും കൂടെ വരണം കൂട്ടികൊണ്ടുപോവാനാ ഞാൻ വന്നത്. “

“എന്തായാലും മാംഗല്യചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിയട്ടെ എന്നിട്ട് പോവാം മോനെ. “

തുടരും… 

✍️ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര