🙆‍♂️പരദൂഷണം പാറു🙆‍♂️

 വി. റ്റി. ആർ നഗറിലെ ഹൗസിംഗ് കോളനിയിൽ അഞ്ച് വില്ലകളാണ്. അവിടെ 5 ഫാമിലികൾ താമസിച്ചുവരുന്നു. ക്രിസ്ത്യൻ ഹിന്ദു മുസ്ലിം വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങൾ. ഓണവും ക്രിസ്തുമസ്സും റംസാനും എല്ലാം ഒന്നിച്ച് ആഘോഷിച്ചു ഗംഭീരമാക്കുന്നു. ആ വില്ലയിൽ ആർക്ക് എന്ത് അത്യാവശ്യം വന്നാലും ആരുടെ വാഹനങ്ങളും അന്യോന്യം ഉപയോഗിക്കാം എന്ന ഒരു അവകാശമുണ്ട്. എല്ലാവില്ലയിലും അടുക്കള പോലും അവിടുത്തെ വീട്ടുകാർക്കെല്ലാം അന്യോന്യസഹായം ആയിരുന്നു. അത്ര ഒത്തൊരുമയുള്ള ഒരു കോളനി ആയിരുന്നു അത്.
ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ അഞ്ചു പേരും കൂടി സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ രുഗ്മിണി ടീച്ചർ പറഞ്ഞു, “ജോലി ചെയ്തു മടുത്തു. രാവിലെ ശ്വാസം പിടിച്ച് ജോലി ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല. പിന്നെ ക്ലാസിൽ പോയിരുന്നാൽ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാനും ക്ഷീണമാണ്. അതുകൊണ്ട് പാർട്ട് ടൈം ജോലിക്ക് ആരെയെങ്കിലും നോക്കണം.” അതിനോട് എല്ലാവരും യോജിച്ചു.

ഒരാളെ കിട്ടിയാൽ അഞ്ചു വീട്ടിലും ഓരോ മണിക്കൂറു വീതം ചെയ്യുമല്ലോ. ഗാർഡനിങ്ങിന് വരുന്ന തമിഴൻ പയ്യനോട് അവർ അവരുടെ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചു. അവൻ ഒരാളെ കൊണ്ടുകൊടുക്കാം എന്ന് അവരോട് ഏറ്റു. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തമിഴൻ ഒരു സ്ത്രിയുമായി എത്തി. അവളെ കണ്ടാൽ ഒരു ആന ചന്തമൊക്കെയുണ്ട്. 35 – 40 വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ, ഉണ്ടക്കണ്ണും അല്പം മലർന്ന് ചുണ്ടും തുടുത്ത കവിളും. സാരിയാണ് വേഷം. പാദം നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പാദസരം മുറുക്കി ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടും ഒക്കെ ആയ അവരെ കണ്ട് സ്ത്രീകൾ അന്തം ഇട്ടു. പേര് ചോദിച്ചപ്പോൾ പാറു എന്നവൾ കുണുങ്ങി പറഞ്ഞു. ആർക്കുമത്ര ഇഷ്ടമായില്ലങ്കിലും ജോലിക്ക് ആളെ കിട്ടാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് അവർ അവളെ ജോലിക്ക് എടുക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ പാറു വന്നു. വരുമ്പോൾ തന്നെ അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക് ആയി
യിരുന്നു കണ്ണുകൾ. അടുക്കള ജനാല തുറന്ന് അടുത്ത വില്ലയിലേക്കു നോക്കിയിട്ട് ഒരു ചോദ്യം ആരാ ചേച്ചി അവിടെ താമസിക്കുന്നത്. ടീച്ചർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുളിക്കാനായി പോയി. പാറുവിന് ആ പോക്ക് എത്ര പിടിച്ചില്ല. ഇവർക്കെന്നെ എത്ര ബോധിച്ചില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.. അടുത്തത് സി. ഐ. രാജൻ്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് പാറു പോയത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ രേവതിയെ കണ്ടപ്പോഴേ പാറുവിനു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

രേവതി ചോദിച്ചു “വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട് ?”

“ഓ ആരുമില്ല ചേച്ചി. കെട്ടിയോൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാൾക്ക് ഞാൻ പോരന്നു തോന്നി. വേറെ  ഒരുത്തിടെ കൂടേപോയി. ഇപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസം.”

രേവതിക്ക് അവളോട് സഹതാപം തോന്നി.

“സാറിന് മാത്രമേ ജോലിയുള്ളോ?”

“എനിക്ക് ജോലിയൊന്നുമില്ല. പാറു ജോലി തുടങ്ങിക്കോ സാറിന്ഏഴര മണിയാകുമ്പോൾ പോകണം. ഞാൻ അടുക്കളയിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.”

രേവതിയെ പാറുവിനെ ബോധിച്ചു. അങ്ങനെ എല്ലാ വീടുകളിലും പണികൾ കഴിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും കിട്ടിയ ഭക്ഷണവും മറ്റ് സാധനങ്ങളും കൊണ്ട് പാറു വീട്ടിലേക്ക് പോകും.

പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് സീനത്തിന്റെ വീട്ടിൽ ജോലി ചെയ്തു നിൽക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത്തെ വില്ലയിലെ ആൻസി ആരോടോ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് പാറു കണ്ടു.(ആൻസിയുടെ ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ ആണെന്ന് തലേദിവസം ജോലിക്ക് ചെന്നപ്പോൾ പാറുവിനു മനസ്സിലായി. ) അത് അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ സീനത്തിനോട് ചോദിച്ചു.

“ചേച്ചി ആൻസി ചേച്ചി ഒറ്റയ്ക്കാണോ ?”

“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?”

“അവിടെ രാവിലെ ആരോ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.”

“നീ എന്തിനാ മറ്റു വീടുകളിൽ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നത്. അവർക്ക് ബന്ധുക്കാർ ആരെങ്കിലും വന്നുകാണും നമ്മൾ എന്തിനാ അതൊക്കെ നോക്കുന്നത്.”

പാറുവിന്റെ കളി നടന്നില്ല. വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ പാറു പായ് വിരിച്ചു നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടന്നു. വില്ലയിൽ എല്ലാവരും ഭയങ്കര ഒത്തൊരുമയാണല്ലോ. അത് പാറുവിന്റെ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കി. ആരും സന്തോഷമായി കഴിയുന്നത് അത്ര സുഖിക്കാത്ത ആളായിരുന്നു പാറു. പണ്ടൊരു മുതലാളിയുടെ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് നിന്നപ്പോൾ അയാളെയും അനിയനെയും തെറ്റിച്ച് ഒരു വഴിക്കാക്കിയിട്ടാണ് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയത്.

തഹൽസീദാർ സോഫിയും ഭർത്താവും വളരെ സന്തോഷത്തോടുകൂടിയാണ് പാറുവിനെ ജോലിക്ക് എടുത്തത്. പക്ഷേ സോഫിയെ പാറുവിനു ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവർക്ക് ഭയങ്കര അഹങ്കാരം ആണെന്ന് കൂടെ കൂടെ രുഗ്മിണിയോടും രേവതിയോടും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ആൻസിയോട് പാറു പറഞ്ഞു, സോഫിയുടെ ഭർത്താവ് വീട്ടിലെമുഴുവൻ ജോലിയും ചെയ്യുമെന്നും ആൻസിയെ കുറിച്ച് സോഫി ചേച്ചിക്ക് എന്തോ ഒരു സംശയം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഭർത്താവിനെ ചേർത്ത്
ചേച്ചിയുടെ പേരും പറഞ്ഞ് വഴക്ക് ഇടുന്നത് കേൾക്കാറുണ്ട്. അത് കേട്ട് ആൻസി അന്ധാളിച്ചു നിന്നുപോയി. അങ്ങനെ പറയുമോ? ഏയ് വെറുതെ പറയുന്നതായിരിക്കും അന്ന് മുഴുവൻ ആൻസി ആ ചിന്തയിലായിരുന്നു. ആരെയും നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റത്തില്ല. നേരെ കാണുന്ന ആളുകൾ ആയരിക്കില്ല വീട്ടിൽ. ഇനി ഒന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലത്.

ഓരോന്നും പറഞ്ഞ് അഞ്ചു വീട്ടുകാരെയും പരസ്പരം പല കാര്യങ്ങളും അകറ്റി നിർത്തുവാൻ പാറുവിനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു. അത് പാറുവിന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറച്ചു.

സോഫിക്ക് കാർ ഇല്ല. സീനത്തിന്റെ കാറിൽ അവർ രണ്ടാളും എപ്പോഴും ടൗണിൽ പോകുന്നത് പാറുവിന് തീരെ സഹിച്ചില്ല. ഒരിക്കൽ സോഫിയോട് പാറു പറഞ്ഞു നിങ്ങൾക്ക് കാർ തരുന്നത് അവിടുത്തെ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന് ഇഷ്ടമല്ല, ഞാൻ ഒരു ദിവസം ചെന്നപ്പോൾ അതെ ചൊല്ലി വലിയ ബഹളം നടക്കുന്നു അവിടെ. എന്തിനാ അവരുടെ കാറിൽ ഒക്കെ പോകുന്നത് ചേച്ചിക്ക് പൈസയുണ്ടല്ലോ? വേറെ കാർ വിളിച്ചു പോയിക്കൂടെ. സോഫിയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വേദനിച്ചു. സീനത്ത് ഇതുവരെ എന്നോട് ഹസ്ബൻഡ് വഴക്ക് പറയുന്ന കാര്യം ഒന്നും സൂചിപ്പിച്ചിട്ട് കൂടിയില്ല.

അങ്ങനെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സോഫിക്ക് നാട്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫറായി. എല്ലാവർക്കും സങ്കടമായി. ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ സോഫി പോകാൻ സാധനങ്ങളൊക്കെ പായ്ക്ക് ചെയ്ത് അവർ റെഡിയാക്കി വച്ചു. സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായി സീനത്ത് കാറുമായി എത്തി വേണ്ട സീനത്ത് ഞാൻ ഊബർവിളിച്ചു. അതിൻ്റെ കാരണം ഒന്നും വിശദീകരിച്ചില്ല.. പക്ഷേ പാറുവിന് അത് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. താൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ കാർ വേറെ വിളിച്ചു പോയല്ലോ. എന്നാലും പാറുവിനു സങ്കടം ഒരു വീട്ടിലെ ജോലി പോയതിൽ അല്ല. ഇനി അവരെക്കുറിച്ച് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്ന് സങ്കടമാണ്. സീനത്തിന് സോഫിയുടെ പെരുമാറ്റം വിഷമമുണ്ടാക്കിയിരുന്നു എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് സോഫി ഫോൺ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ സീനത്ത് സോഫിയോട് തുറന്നു ചോദിച്ചു ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ സോഫി അന്ന് എൻ്റെ കാർ എടുക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് എന്താണ്.. നിർബന്ധം പിടിച്ചപ്പോൾ സോഫി കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. അതോടെ സീനത്തിന് പാറുവിനോടുള്ള സ്നേഹവും വിശ്വാസം പോയി. ഒരിക്കൽപോലും സീനത്തിന്റെ ഭർത്താവ് കാർ കൊടുക്കുന്നതിൽ ഒരു വഴക്കും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന് സോഫിക്കു മനസ്സിലായി. പരസ്പരം അവരെ തെറ്റിക്കാൻ വേണ്ടി പാറു ഉണ്ടാക്കിയ കഥയാണെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി.

സോഫി പോയി ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു കാണും. സോഫിയുടെ വില്ലയിൽ പുതിയ താമസക്കാർ വന്നു. അമ്മയും രണ്ട് പെൺമക്കളും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം. രാവിലെ പാറു വരുമ്പോൾ അവിടെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ഇറക്കുന്നതു കണ്ട് സീനത്തിനോട് പാറു ചോദിച്ചു അപ്പുറത്ത് പുതിയ ആളുകൾ താമസിക്കാൻ എത്തിയല്ലേ? സോഫിയുമായുള്ള സംസാരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സീനത്തിന് പാറുവിനോടുള്ള മമത കുറഞ്ഞിരുന്നു. ങും എന്നൊരു മൂളലിൽ മാത്രം മറുപടി ഒതുക്കി.

ഒരു ദിവസം പാറു വരുമ്പോൾ രാജൻ പുതിയ ആൾക്കാരുമായി ഭയങ്കര വർത്തമാനം. പുതിയൊരു വിഷയം കിട്ടിയ സന്തോഷവുമായി പാറുവിന്. പാത്രം കഴുകി നിൽക്കുമ്പോൾ രേവതിയോട് പാറുവിന്റെ ഒരു ചോദ്യം സാറിന് അപ്പുറത്തെ ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയെ നേരത്തെ അറിയാമോ ? എന്താ പാറു അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് രണ്ടുപേരുംകൂടി കുറെ നേരമായി അവിടെനിന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. അത് അവർ ഒരേ നാട്ടുകാരാണ് ഒന്നിച്ച് കോളേജിൽ പഠിച്ചവരും ആണ്. പാറുവിന്റെചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി പടർന്നു. അവർക്ക് രണ്ട് പെൺമക്കളുണ്ട്. ഭർത്താവ് മരിച്ചതാണെന്നു തോന്നുന്നു എന്താ ചോദിച്ചേ? ഒന്നുമില്ല വെറുതെ. രാജനും ലക്ഷ്മിയും നേരത്തെ തന്നെ അടുപ്പമായിരുന്നു എന്ന് പാറു മനസ്സിൽ കഥകൾ മെനഞ്ഞു.

ഒരിക്കൽ ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ പാത്രം കഴുകി കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ രാജൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്നു കണ്ടു ലക്ഷ്മിയുമായി വർത്താനം പറയുന്നതും ലക്ഷ്മി മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി എന്തോ മാഗസിൻ എടുത്തു സാറിന് കൊടുക്കുന്നതും മറ്റും കണ്ടു. പാറു അർത്ഥം വെച്ച് ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി. അവർ രണ്ടാളും എന്തോ പറഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒക്കെ പാറുവിന്റെ കഥകൾക്ക് നിറം കൂട്ടി. ഒരു ദിവസം പാറു വൈകിയാണ് ജോലിക്ക് എത്തിയത്. 8 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ ലക്ഷ്മിയുടെ വീടിൻ്റെ മുന്നിലൂടെ വരുമ്പോൾ രാജന്റെ കാറിൽ ലക്ഷ്മിയും മക്കളും എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നതു കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ പാറു രേവതിയുടെ അടുത്ത് എത്തി ചോദിച്ചു സാർ എവിടെ പോയതാ ചേച്ചി? ലക്ഷ്മിയുടെഅമ്മയ്ക്ക് അസുഖം ആയിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആണ്. അവരെ ബസ്റ്റാൻഡിൽ വിടാൻ പോയതാണ്. ബസ് കിട്ടാത്തതിനാൽ രാജൻ അവരെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ആക്കി. രാജനോട് രേവതി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. പിറ്റേദിവസം മുറിയടിച്ചു വാരുമ്പോൾ അവരുടെ മുറിയുടെ അടുത്ത് ചെവി വട്ടം പിടിച്ച് പാറു നിന്നു. രേവതിയും രാജനും തമ്മിൽവേറെഎന്തോ വിഷയത്തിൽ വഴക്കായിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയെ ചൊല്ലിയായിരിക്കും എന്ന് മനസ്സിൽ പാറു കണക്കുകൂട്ടി.. രാജൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പാറു ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ രേവതിയോട് ചോദിച്ചു സാർ ഇന്നലെ എപ്പോഴാണ് വന്നത് ? എന്താ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് സാർ എപ്പോഴെങ്കിലും വരട്ടെ എന്ന് മുഖത്തടിച്ച പോലെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അതോടെ പാറു മിണ്ടാതെ മുറ്റം അടിക്കാനായി പോയി. തിരിച്ചു പോകാൻ ഇറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു ചെറു തീപ്പൊരി രേവതിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടാണ് പാറു പോയത്. ഞാൻ ചേച്ചിയോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് പറയുകയാണ് സാറിനെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഞാൻ ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് ജോലിക്ക് ചെല്ലുമ്പോഴൊക്കെ സാർ അവിടെ വരുന്നതും അവിടെ അവർ തമ്മിൽ ഓരോ തമാശകൾ പറഞ്ഞു വലിയ ചിരിയും സംസാരം ഒക്കെയാണ്. ഒരു ദിവസം ടൗണിൽ സാധനം മേടിക്കാൻ പോകാൻ ബസ്സ് കാത്തുനിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയെ കാറിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നതും കണ്ടു. സൂക്ഷിച്ചാൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നേയുള്ളൂ. അതും പറഞ്ഞ് പാറു പോയി. രേവതിയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കലുക്ഷമായി. രാജൻ വരാൻ കാത്തുനിൽക്കാനുള്ള ക്ഷമ ഇല്ലാതെ കതക് പൂട്ടി രേവതി നേരെ ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു. വന്നത് കുട്ടികളായിരുന്നു അമ്മ എവിടെ? അമ്മ കുളിക്കുകയാണ് ഇപ്പോൾ വരും ആൻ്റി കയറിയിരിക്കു. എന്താ ഇത്ര രാവിലെ. ഒന്നും ഇല്ല അമ്മയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം കുളി കഴിഞ്ഞു വന്ന ലക്ഷ്മി രേവതിയെ കണ്ടു ഓടിയെത്തി. എന്താ വിശേഷിച്ച് ഒന്നുമില്ല എൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ കൂടെയുള്ള യാത്ര വേണ്ടെന്നു പറയാനാണ് വന്നത് നിങ്ങൾ വരുന്നതിനുമുമ്പ് ഇവിടെ എല്ലാവരും പരസ്പരം വളരെ സ്നേഹത്തിലായിരുന്നു അങ്ങനെ തന്നെ ആകണമെന്ന് ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹമുണ്ട്. എന്റെ മനസമാധാനം നിങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കരുത്. മറുപടി കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ രേവതി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ലക്ഷ്മി എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. മക്കൾ രണ്ടും കേട്ടുനിന്ന വിഷമം അവരെ വല്ലാതെ തളർത്തി. അവർ ബോധരഹിതയായി നിലം പതിച്ചു. കുട്ടികൾ രണ്ടും സീനത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടി വിവരങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു ജയയുംസീനത്തും കുട്ടികളുംകൂടി ലക്ഷ്മിയേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. ഉച്ചയോടുകൂടി ലക്ഷ്മിക്ക് ബോധം വീണ്ടു കിട്ടി. പക്ഷേ അവർ വളരെ അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു അവർ ഭിത്തിയിലേക്ക് നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടന്നു. അവർ കരയുകയായിരുന്നു ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജനും സിനത്തിന്റെ ഭർത്താവും എല്ലാവരും കാണാനായി ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി.
ഇറങ്ങാറായപ്പോൾ രാജനെ മാത്രമായി ലക്ഷ്മി കൈ കാണിച്ചു അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു
ഇനി എൻ്റെ വീട്ടിൽ ഒരിക്കൽ പോലും രാജൻ വരാൻ പാടില്ല രേവതിയുടെ സംശയം എന്റെ സമനില തെറ്റിക്കും. ദയവായി അത് ഒഴിവാക്കുക. രാജൻ ആകെ തളർന്നു എന്റെ ഭാര്യ ഇത്രയും ചീപ്പായി പോയോ രാജൻ വീട്ടിലെത്തി രേവതിയോടു ചോദിച്ചു. നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി ആരങ്കിലും എന്തങ്കിലും വേണ്ടാത്ത പറഞ്ഞു തന്നോ? എന്നെ നിനക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടെ. രേവതി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. 

ഒരാഴ്ചയായി രാജൻ രേവതി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ രേവതിയോട് സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യാറില്ല. രേവതി ആകെ വല്ലാത്ത വിഷമത്തിൽ ആയി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും മടങ്ങിയെത്തിയ ലക്ഷ്മി നേരെ രേവതിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. അവരെ കണ്ടതുംരേവതി വല്ലാത്ത കുറ്റബോധത്തോട നിന്നു. ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. രേവതി വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഒരാൾ അല്ല ഞാൻ. എൻ്റെ രണ്ടു മക്കളെയും ഒരു നല്ല നിലയിൽ എത്തിക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നവളാണ്. ഇരുപത്തിഎട്ടാംവയസ്സിൽ എന്റെ ഭർത്താവ് എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടു പോലും ഞാൻ ഇത്രയും തളർന്നിട്ടില്ല. ഇന്നലെ എൻ്റെ ആത്മാഭിമാനത്തേയും സ്ത്രീത്വത്തിനേയും നിങ്ങൾ അപമാനിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തളർന്നുപോയി. എല്ലാം കേട്ട് പുറകിൽ പാറു പതുങ്ങുന്നത് രേവതിയും ലക്ഷ്മിയും കണ്ടു. രേവതി പെട്ടെന്ന് തന്നെ പാറുവിനെ വിളിച്ചു. പേടിച്ചുവിറച്ച് പാറു മുൻപിൽ വന്നു നിന്നു.

“സാറിന്റെ കൂടെ ഈ ചേച്ചി കാറിൽ കയറുന്നത് നീ കണ്ടോ?”

രേവതിയുടെ ദേഷ്യത്തിലുള്ള ചോദ്യവും നോട്ടവും കണ്ട് പാറു നന്നായി പേടിച്ചു.

“അത് പിന്നെ…. അതു പിന്നെ.. ചേച്ചിയെ പോലെ ആരോ ആണന്ന് തോന്നി. ചേച്ചി തന്നെ ആണോ എന്ന് ശരിക്ക് അങ്ങോട്ട് മനസ്സിലായില്ല.”

അത് പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനുമുമ്പ് രേവതിയുടെ കൈ പാറുവിന്റെ കരണത്ത് ആഞ്ഞു വീണു. ഇനി മേലാൽ നിന്നെ ഈ കോളനിയിൽ കണ്ടു പോകരുത്. നിന്റെ പണി നിർത്തിക്കോ. അത് കണ്ടുവന്ന രാജൻ പാറുവിനോട് പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ പരദൂഷണം ഇനി ഇവിടെ നടക്കില്ല. ഇവിടെ എന്നല്ല ഒരു സ്ഥലത്തും. പരദൂഷണം പറയാൻ നിൻ്റെ നാവ് പൊക്കരുത്. ഇനി നീ പറഞ്ഞു എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നല്ല കരുത്തുള്ള പെൺ പോലീസുണ്ട് അവർക്ക് നിന്നെ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ നിനക്ക് ജോലി എടുത്തു ജീവിക്കാനാവില്ല ഓർത്തോ. “

അതോടേ പരദൂക്ഷണം കലയാക്കിയിരുന്ന പാറു അതുനിർത്തി നന്നാവാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു…….