Author: Sreekumari S

പുതുമഴ പെയ്തു മണ്ണിൻ്റെ മണം കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. വീടിൻ്റെ മുറ്റത്തെ അരളി ചെടിയിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തുള്ളികൾ ചിതറി വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീടിൻ്റെ ഘനമുള്ള നിശബ്ദതയിൽ ദേവിക ചരുകസേരയിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്നു. മുറ്റത്ത് അച്ഛൻ്റെ ചിത അപ്പോഴും എരിയുന്നു. ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ അവളുടെ ലോകം മുഴുവനും കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞു. സംസ്കാരത്തിന് എത്തിയ ബന്ധുക്കൾ രണ്ടുദിവസം അവൾക്ക് കാവൽ. കരുണയോടെ നോക്കിയിരുന്ന അവർ മൂന്നാം ദിവസം യാത്രയായി. വീട്ടിൽ ഈ പെണ്ണ് ഒറ്റയ്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യും ആരൊക്കെയോ ചോദിച്ചു. അവസാനം എല്ലാവരും പോയി. ആ വലിയ വീട്ടിൽ ശേഷിച്ചത് ദേവികയും അവളുടെ ഓർമ്മകളും മാത്രം. പിറ്റേന്ന് അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു, എന്തോ പറമ്പിൽ ശക്തിയായി വെട്ടുന്ന ശബ്ദം. ജനാല തുറന്നു നോക്കി. കരുണാകരൻ അച്ഛൻ്റെ വിശ്വസ്ത സേവകൻ. ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ അയാളെ നോക്കിയിട്ടില്ല എന്നോർത്തു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് എന്തൊരു ശാന്തത. “ഇതൊന്നും വേണ്ട ചേട്ടാ എന്തിനാ നിങ്ങൾക്ക് തരാൻ പൈസയൊന്നും എൻ്റെ കയ്യിൽ ഇല്ല.”…

സന്ധ്യയുടെ ഇളം ചുവപ്പ് നിറം പതിയെ ആ ദേശത്തെ പൊതിഞ്ഞു. പടിഞ്ഞാറെ മലമുകളിലൂടെ സൂര്യൻ താഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ നെൽപ്പാടങ്ങളുടെ മുകളിൽ സ്വർണ്ണനിറം പരത്തിയിരുന്നു. പഴയ തറവാട്ട് മുറ്റത്തെ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ ഒരു തറയിൽ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ വെള്ളിനാരു പാകിയ മുടിയും ചൂളുവുകൾ പടർന്നു തുടങ്ങിയ മുഖവുമായി ഒരു വൃദ്ധൻ സേതുരാമൻ. കണ്ണുകളിൽ വർഷങ്ങളുടെ ക്ഷീണം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച നിശബ്ദമായ അറിവ്.   മുറ്റത്തിന്റെ ഒരുവശം തുളസിത്തറയിൽ വിളക്കുവെക്കുന്ന സേതുരാമന്റെ ഭാര്യ സുമിത്ര. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന അരി തിളയ്ക്കുന്ന ഗന്ധവും അടുപ്പിലെ വിറകു കത്തുമ്പോൾ ഉള്ള പുക ചുരുൾ കാറ്റിനൊപ്പം പാറിപ്പറന്നു. അകലെയുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്ധ്യയക്ക് ദീപാരാധനയുടെ മണി മുഴങ്ങി. സേതു രാമൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ഭഗവാനെ സ്മരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും പറമ്പിൽ ഓടിക്കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന നാലു കൊച്ചുമക്കളും അയാളുടെ ചുറ്റും കൂടി. അതിൽ മൂത്ത കുട്ടിയായ സച്ചു അപ്പൂപ്പനോട് കഥകൾ പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. സേതുരാമൻ അവരെ ചേർത്തിരുത്തി മഴ പെയ്തു കഴിഞ്ഞ്…

ഈ മദേഴ്സ് ഡേയ്ക്ക് എനിക്ക് രണ്ട് അമ്മമാരെ കുറിച്ചാണ് പറയാനുള്ളത്. ആദ്യം തന്നെ എന്റെ അമ്മയെ കുറിച്ച് പറയട്ടെ. എന്റെ അമ്മ ഒരു പാവം സ്ത്രീയായിരുന്നു. അമ്മയെന്നും അച്ഛൻ്റെ നിഴൽ മാത്രമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഒരു കുട്ടനാട്ടുകാരിക്ക് വേറെ ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അച്ഛൻ്റെ നിഴൽ ആയിരുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ ആ നിഴലിനു കുടുംബത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമാനം കൊടുത്തിരുന്നു. അമ്മയ്ക്ക് എന്തുവേണമെങ്കിലും വാങ്ങി നൽകും അച്ഛൻ എല്ലാസ്ഥലത്തും കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്യും. എൻ്റെ അച്ഛനെ അമ്മ ഒരു ദൈവത്തെ പോലെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അച്ഛൻ കഴിഞ്ഞു മാത്രം അമ്മയ്ക്കു ഞങ്ങൾ മക്കൾ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രണ്ടുപേരുംകൂടി ഒന്നിച്ചല്ലാതെ കണ്ടിട്ടേയില്ല ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുകയും സിനിമയ്ക്ക് പോവുകയും എല്ലാം അവരൊന്നിച്ചായിരുന്നു. അമ്മയെ പോലെ ആകുവാൻ ഞങ്ങൾ മക്കൾക്കൊന്നും ഞങ്ങളുടെ വിവാഹ ജീവിതത്തിൽ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.   അവരുടെ സ്നേഹം കണ്ട് വളർന്ന ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ പെരുമാറ്റം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അടുത്ത ഒരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മക്കളായി…

ശങ്കരൻ രണ്ടുവയസ്സുകാരൻ… വാക്കുകൾകൊണ്ട് തന്റെ ലോകം പഠിച്ചിട്ടി ല്ലാത്ത ഒരു കുഞ്ഞ്. അവൻസംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അമ്മേ എന്നോ അച്ഛാഎന്നോ അമ്മൂമ്മ എന്നോ ഒന്നും അവൻ വിളിക്കുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ സംസാരിക്കും. അവൻ്റെ ചിരിയാണ് അവൻ്റെ ഭാഷ. മുത്തശ്ശിക്ക് അവൻ്റെ നോട്ടവും ചെറു ചലനവും മനസ്സിലാകും. വിശപ്പുണ്ടെങ്കിൽ എങ്ങനെ നോക്കും എന്നും. ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട് അവനെ തലേയിണ മുഖത്ത് വെച്ചേഅവൻ ഉറങ്ങു. അവർക്ക് ശങ്കരൻ ഒരിക്കലും സംസാരമില്ലാത്ത കുഞ്ഞ് ആയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം… ഒരു വാക്ക് അവൻ്റെ ചുണ്ടുകളിൽ തത്തികളിക്കും. “കുവാരി”. ആ വാക്ക് ആരെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം- ആരും പഠിപ്പിച്ചതല്ല, ആരും പറഞ്ഞുകൊടുത്തതും അല്ല. പക്ഷേ അവൻ്റെ ഹൃദയം തന്നെ ആ പേര് കണ്ടെത്തി. കുവാരി എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നതും ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതി ചിരി വിരിയുന്നതും കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു. അവർക്ക് അത് വിളിപ്പേര് മാത്രമായിരുന്നില്ല ഹൃദയത്തിൻ്റെ…

കോളേജ് ലൈബ്രറിയിൽ ആണ് അവർ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. ഡിഗ്രി ഫൈനലിയറിനു പഠിക്കുന്ന വിധുവും പിജി ഫൈനലിയർപഠിക്കുന്ന രവിയും. പുസ്തകങ്ങളുടെ മണമുള്ള ആ മുറിയിൽ വെച്ച് ആദ്യമായി അവർ പങ്കിട്ടത് ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. ഒരേ പുസ്തകം ഒന്നിച്ചെടുക്കുവാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് തമ്മിൽ സംസാരം തുടങ്ങിയത്. ഒരുപോലെ റഫറൻസിന് ഉള്ള പുസ്തകങ്ങൾക്ക് പിടിവലിയായി. വിധു തന്നെ ആദ്യം അവ സ്വന്തമാക്കുമായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചയാണ് പിന്നീട്. രവി സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ്ൽ അഗ്രഗണ്യൻ ആണ് അതുകൊണ്ടുതന്നെ വിധുവിന്റെ പല സംശയങ്ങൾക്കും ഉത്തരം ലഭിക്കുമായിരുന്നു. വിധുവിനോട് സംസാരിക്കുവാൻ രവിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖ മുഖത്തിന്റെ എക്സ്പ്രഷൻ കാണാൻ വേണ്ടി പ്രകോപിപ്പിക്കും പോലെ സംസാരിക്കുക പതിവാണ്. അവർ തമ്മിൽ വല്ലാത്ത ഒരു അടുപ്പം തുടങ്ങി. അവൾ കവിതകൾ എഴുതും. അവൻ അവൾക്കുവേണ്ടി അത് വായിക്കും. അവർ പോലും അറിയാതെ അവരിൽ ഒരു പ്രണയം ഉടലെടുത്തു. അന്യോന്യം പറയാത്ത ഒരു പ്രണയം. ലൈബ്രറിയിൽ തമ്മിൽ കാണാൻ സാധിക്കാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ…

രാജശ്രീയുടെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം ആകസ്മികമായി സംഭവിച്ചു…. ഇപ്പോഴും വ്യത്യസ്തമല്ല. വിവാഹം നടന്നതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അതിന് പിന്നാലെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നിര്യാണം ആകസ്മികമായിത്തന്നെ സംഭവിച്ചു. പിന്നീട് എന്തുചെയ്യുമെന്ന് വ്യാകുലപ്പെട്ടിരിക്കെ (അച്ഛന് മറ്റൊരു സ്ത്രീയിൽ ജനിച്ച മകൻ) അവൾക്ക്എല്ലാ പിന്തുണയുമായി എത്തി. രാജശ്രീയുടെ ജീവിതത്തെ  അച്ഛൻ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. സ്നേഹവും കരുതലുമുള്ള ഒരു പിതാവായിരുന്നു മാധവ മേനോൻ. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ മറന്നുപോയ അധ്യായം ആയിരുന്നു സുധാകരൻ. ആദ്യ വിവാഹത്തിൽ ജനിച്ച മകൻ തൻ്റെ ബാല്യത്തിൽ അച്ഛൻ്റെ സ്നേഹത്തിനായി കൊതിച്ചിരുന്നു. അച്ഛൻ്റെ അഭാവത്തിൽ വളർന്ന ഒരു നിശബ്ദ വേദന. മാധവമേനോന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു കൈപ്പേറിയ ഭൂതകാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. മേനോൻ അപ്പച്ചിയുടെ മകളായ ജാനകിക്കുട്ടിയോട് അടുപ്പമായി. അത് അവരുടെ വിവാഹത്തിൽ കലാശിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ജാനു കഴിഞ്ഞേ അദ്ദേഹത്തിന് ആരുമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അങ്ങനെ അവർക്ക് ഒരു ആൺകുട്ടിയും ജനിച്ചു. കാലക്രമേണ ജാനുവിനുണ്ടായ സ്വഭാവ മാറ്റങ്ങൾ മാധവമേനോന് സംശയങ്ങൾ ഉളവാക്കി. ക്രമേണ അവരുടെ ബന്ധം പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും അത്യന്തം…

മേഘങ്ങൾ അടിഞ്ഞു കൂടിയ ആ ദിവസം മുതൽ തന്നെ നയനയുടെ മനസ്സും എന്തോ അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ വിറച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് വന്ന മഴ തുള്ളിക്കൊരുകുടം പോലെ പെയ്തിറങ്ങി-ആകാശത്താകെ മിന്നൽപിണർ ആദ്യം ചെറുതായി നിറഞ്ഞ വെള്ളം വീട്ടുമുറ്റം താണ്ടി അടുക്കള വരെ എത്തി. അച്ഛനും അമ്മയും രണ്ട് പെൺകുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന കുടുംബം. വെള്ളം ഉടനെ ഇറങ്ങും എന്ന് വിചാരിച്ചു അവർ ഇരുന്നു. പക്ഷേ മഴയ്ക്ക് കരുണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അൽപസമയത്തിനുള്ളിൽ വെള്ളം പെട്ടെന്ന് ഉയരുകയും അവർ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പാത്രങ്ങളും പെട്ടികളും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിത്തുടങ്ങി. ചുവരിനോട് ചേർത്തിട്ടിരുന്ന കട്ടിൽ പോലും ഒഴുകി തുടങ്ങിയപ്പോൾ നയനയ്ക്ക് ഭയം തോന്നിത്തുടങ്ങി. അവൾ അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയുവാൻ തുടങ്ങി. ” നമുക്ക് ഈ നശിച്ച നാട്ടിൽ നിന്നും പോകാം അച്ഛ നമുക്ക് പട്ടണത്തിൽ പോയി താമസിക്കാം.” നിസ്സഹായനായ അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. ആ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ചിരിച്ച നിമിഷങ്ങൾ വേദനകൾ പ്രതീക്ഷകൾ എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകി പോയതുപോലെ. നയനയും വിനയയും അവരവരുടെ…

നമ്മുടെ  ഒക്കെ ജീവിതത്തിൻ്റെ വഴിത്താരയിൽ എത്രയോ മനുഷ്യരെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അങ്ങനെ ഒരാളാണ് കാമാക്ഷി. രാവിലെ സിറ്റൗട്ടിൽ ചായ കുടിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ പതിവായി ഒരു സ്ത്രീ ശരവേഗത്തിൽ റോഡിലൂടെ പോകുന്നത് കാണും. അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആദ്യം കാണുന്നത് വെള്ളക്കല്ലിന്റെ മൂക്കുത്തി മൂക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും തിളങ്ങി നിൽക്കും. മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി തിരികെ വരുമ്പോൾ അതിവേഗത്തിൽ നടന്ന് എതിർദശയിൽ അവർ വരുന്നത് കാണാറുണ്ട്. ഒരിക്കൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു “എന്താ പേര്?” നിൽക്കാൻ നേരമില്ലാത്ത അവർ പെട്ടെന്ന് നടന്ന് പോകുന്നതിനിടയ്ക്ക് കാമാക്ഷി എന്ന് പേര് പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞുനിൽക്കാൻ ഒന്നും നേരം അവർക്ക് ഇല്ലന്ന് തോന്നി. അത്രയക്ക് വേഗത്തിൽ ആണ് പോകുന്നത്. പിന്നീട് പല ദിവസങ്ങളിലും കണ്ടിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ ചിരി സമ്മാനിച്ച് അതിവേഗത്തിൽ പോകും അവരെക്കുറിച്ച് എൻ്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു “ശരവേഗത്തിൽ പായുന്ന ഒരു സ്ത്രീയല്ലേ? തമിഴ് നാട്ടുകാരി ആണന്നു തോന്നുന്നു. മലയാളികളെ പോലെ അല്ല. അവർക്ക് അവരവരുടെ ജോലിയിൽ…

വീടു മുഴുവൻ നിശബ്ദം ആയിരുന്നു. പുറത്ത് സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം മങ്ങി തുടങ്ങി. സുധ മുറ്റത്തെ പുൽത്തകിടിയിൽ വെറുതെ ഇരുന്നു. മുറ്റത്തെ ശിവ മന്ദാരചോട്ടിൽ വീണു കിടക്കുന്ന പൂക്കൾ എടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് യാന്ത്രികമായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ദൂരെ എവിടെയോ ആണ്. കാറ്റ് തലോടി കടന്നു പോകുമ്പോൾ അവളുടെ മുടികൾ പാറിപ്പറന്നു. അവൾ പുറത്തുള്ള ലോകം കാണുന്നില്ല തന്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ വഴികളിലായിരുന്നു സുധ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ.. ഭാര്യ രണ്ടു മക്കളുടെ അമ്മ. ജീവിതം ഒരിക്കൽ വളരെ സുന്ദരമായിരുന്നു ഭർത്താവ്, രണ്ടു മിടുക്കൻ മക്കൾ.. വീട്ടിൽ എപ്പോഴും ചിരിയും സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും കൊണ്ട് സന്തോഷപൂരിതം. മക്കൾ പഠനത്തിൽ മുന്നേറി വന്നു. നാട്ടിൽ ഒരു പറച്ചിൽ തന്നെയുണ്ട് സുധയുടെ ജീവിതം പൂർണമാണെന്ന്. പക്ഷേ അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മറുപുറം ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല. സുധയും ഭർത്താവും തമ്മിൽ പ്രായത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വളരെ അന്തരം ഉണ്ടായിരുന്നു. 12 വയസ്സിന് വ്യത്യാസം. സുധക്ക് അവളുടെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ഇപ്പോഴും വിരോധമാണ്. പഠിക്കാൻ…

മീനമാസത്തിലെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന കൊടുംചൂടിൽ വെന്തുരുകുന്ന പ്രകൃതി. അതിനേക്കാൾ ചുട്ടു നീറുന്ന മനസ്സുമായി അവിടെ കോടതിയുടെ മുമ്പിൽ പോലീസ് അകമ്പടിയോടെ ഒരു സ്ത്രീ പോലീസ് ജീപ്പിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന തീക്കനൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുറമേ ശാന്തമായി തോന്നിയിരുന്നുവെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ പ്രക്ഷുബ്ധത അവൾക്കു മാത്രമേ അറിയുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളു. കോടതി മുറിയുടെ ബെഞ്ചിൽ അവളിരുന്നു. ഓരോ കേസുകൾ വിളിക്കുകയും ജഡ്ജി വാദം കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇവയൊന്നും അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.  കേസ് വിളിക്കുമ്പോൾ വനിതാ പോലീസ് അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു ജഡ്ജിയുടെ സമക്ഷത്തിൽ എത്തിച്ചു. ഭദ്ര എന്ന താൻ സത്യം മാത്രമേ കോടതിയിൽ ബോധിപ്പിക്കുകയുള്ളു എന്ന് അവൾ സത്യം ചെയ്തു. എതിർഭാഗം വക്കീൽ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്കൊക്കെ സത്യസന്ധമായി മറുപടി കൊടുത്തു. റിമാൻഡ് ചെയ്ത് വീണ്ടും ജയിലിലേക്ക് അയക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അഡ്വക്കേറ്റ് ശ്രീദേവി ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മനക്കരുത്തുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു ഭദ്ര. എൻ്റെ വീട്ടിലെ സഹായിയായി വന്ന അവൾ. അവളുടെ കഥകൾ…