🕊️🕊️പ്രതീക്ഷ🕊️🕊️

 വീടിൻ്റെ മുറ്റത്തെ പച്ച പുൽപ്പടർപ്പിൽ ചെമ്പകപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ച് മരച്ചോട്ടിൽ അയാൾ ഇരുന്നു. നേരം പുലരുമ്പോൾ മുതൽ രാത്രി ഉറങ്ങും വരെ വേണ്ടതും വേണ്ടാത്തതുമായ ചിന്തകളാണ്, വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ പാടില്ല എന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കും… എന്നിരുന്നാലും മനസ്സ് കൈവിട്ടു പോകുന്ന സന്ദർഭം ഉണ്ടാകുന്നു. എന്തേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നാൻ എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കും. ശാപങ്ങളും ദൗർഭാഗ്യങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കോലപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ആരോട് പറയാനാണ്.

അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശം നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇന്നലെവരെ ഭൂമിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ സന്തുഷ്ടനായി കഴിഞ്ഞവനാണ് അയാൾ. ഇന്ന് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദുരിതങ്ങൾ ശാപമോ അതോ കർമ്മഫലമോ? കർമ്മഫലം അനുഭവിച്ചല്ലേ പറ്റൂ. ആരെയും അയാൾ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ദ്രോഹിച്ചിട്ടില്ല. ആകാശത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ പൂഴി മണ്ണിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടന്ന് കണ്ണുകൾ ഇറക്കി അടച്ചു. തന്റെ ഭൂതകാലവും വർത്തമാനകാലവും ഒന്നിച്ച് ഹൃദയത്തിൻ്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു. അയാളുടെ ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ മദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

ഇരുട്ടുമൂടിയ ഇടനാഴിയിൽ അയാൾ തനിച്ചായി. തന്റെ ചുറ്റും ഭാര്യയും മകനും മകളും മരുമകളും എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് ആക്രോശിക്കുന്നു. ആദ്യം തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ഭാര്യയായിരുന്നു നിങ്ങൾ വഞ്ചകൻ ആണ് എനിക്ക് സംശയരോഗം അല്ല. എൻ്റെ തോന്നലും അല്ല. നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതാണ് ഞാൻ വിളിച്ചു കൂവുന്നത്. അയാൾ ചിന്തിച്ചു. താൻ ഇതുവരെ വഴിവിട്ട് സഞ്ചരിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ എന്തിന് ഇവളെന്നെ സംശയിക്കുന്നത്. എൻ്റെ നിരപരാധിത്വം ആരറിയാൻ.

മകൻ്റെ വക കുറ്റപ്പെടുത്തൽ അച്ഛൻ എന്തൊക്കെ വാരിക്കോരി തന്നാലും നിങ്ങളുടെ ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് അതെല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്നു. മകളുടെ രോദനം നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി (അച്ഛനും അമ്മയും)എൻ്റെ സമനില തെറ്റിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വഴക്ക് എന്ന് അവസാനിക്കുന്നുവോ അന്നേ എനിക്ക് പഠിക്കാനുള്ള മാനസിക അവസ്ഥ ഉണ്ടാകു. എൻ്റെ ഭാവി നിങ്ങൾ തുലയ്ക്കും. മരുമകൾക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ ആദ്യം നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കു. എനിക്ക് ഇവിടെ ജയിൽ പോലെയാണ്. എന്നെയും എൻ്റെ ഭർത്താവിനെയും ജീവിക്കാൻ വിടൂ, ഞങ്ങളെങ്കിലും രക്ഷപ്പെടട്ടെ, ഇവിടെ ഒന്നും ശരിയാവില്ല.

അയാൾ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി എത്രയോ കഷ്ടപ്പെട്ടു ഈ അറുപതാം വയസ്സിൽ അയാൾക്ക് ആരും ഇല്ലാതെയായി. കർമ്മഫലം തന്നെയാണ്. അയാൾ ആ നാട്ടിൽ സഹായിക്കാത്തതായി ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പാവങ്ങളെന്നോ പണക്കാരൻ എന്നൊ വ്യത്യാസമില്ലാതെ സഹായിക്കുന്ന ആളായിരുന്നു. അത് ആരെയും അറിയിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്രയും നല്ല മനസ്സുള്ള ഒരാൾക്ക് സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന ക്രൂരമായ അനുഭവം അയാൾക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഒരു ഭാര്യ ചെയ്യേണ്ട എല്ലാ ജോലികളും അയാൾ വീട്ടിൽ ചെയ്യും. മക്കളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾക്ക് എവിടെയാണ് പിഴച്ചത്, ചിന്തിച്ചുനോക്കി.

അയാൾ ഒരു പെർഫെക്റ്റ് മനുഷ്യനായിരുന്നു ആർക്കും എതിരഭിപ്രായമുള്ള ആളല്ല. പക്ഷേ കുടുംബത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നുമില്ല. മനസ്സിൽ പലപ്പോഴും വീടുവിട്ട് എവിടെയെങ്കിലും അകലെ പോകണമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഒരിക്കൽ അയാൾ വീട് വിട്ടിറങ്ങി. അയാൾ എവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞു. ഉടുത്തു മാറാൻ വേഷ്ടിയോ കുപ്പായമോ ഒന്നുമില്ലാതെ പലക്ഷേത്രങ്ങളിലും പോയി ആത്മശാന്തിക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ കുളിച്ചും ക്ഷേത്രത്തിൽ ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും പലനാൾ അയാൾ അലഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ഒരു സന്യാസ മഠത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അയാളുടെ ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം അവിടെ സമർപ്പിച്ചു. ആശ്രമത്തിലെ ഗുരുവിൻ്റെ പാദങ്ങളിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. അയാളോട് അദ്ദേഹം സൗമ്യമായി വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ശേഷം ധ്യാനത്തിനായി പോയി. ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുണർന്ന ഗുരു അയാളുടോടു സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. ആദ്യമായി നീ നിൻ്റെ മനസ്സിനെ ധ്യാനത്തിലൂടെ ശാന്തമാക്കുക. നീ നിന്നെത്തന്നെ തിരുത്തുക. നിനക്ക് വില തരാത്തടുത്ത് നീ പോകാതിരിക്കുക.. പാത്രം അറിഞ്ഞു ഭിക്ഷ കൊടുക്കുക. അർഹിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രം അംഗീകാരം കൊടുക്കുക.. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളതാണ് മനസ്സിൽ ഒതുക്കാനുള്ളതല്ല. നീ നിൻ്റെ ഭാര്യയെ ചേർത്തുപിടിക്കുക. അപ്പോൾ അവർ നിന്നെ മനസ്സിലാക്കും. നിന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു. എല്ലാം ശരിയായി വരും. കാലം നിനക്കായി കാത്തു വെച്ചിരിക്കുന്നത് നല്ലതു മാത്രമാണ്. 

തണുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ അയാൾ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ മുങ്ങികുളിച്ച് ദേവിദർശനം കഴിഞ്ഞ് ആ ഇളം കുളിർ വെയിൽ നാളത്തിന്റെ തളിർത്തരുപ്പിൽ മേനി മുഴുവൻ ചെറു ചൂടുകൊണ്ട് മൂടി. ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് അയാൾ ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റു. എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന് അയാൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ച് തിരികെ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി… 

#എൻറെരചന – എല്ലാം ശരിയാകും.