കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു

നഴ്സിംഗ് പഠനം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഇന്റേൺഷിപ്  കാലഘട്ടം.

പഠനവും പരീക്ഷയുമൊന്നുമില്ലാതെ, പാറി പറന്നു നടക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു അലസമായി നടന്ന കാലം. ഞാൻ ജോലി ചെയ്ത വാർഡിൽ അന്നത്തെ ഇൻചാർജ് ടീന ചേച്ചിയായിരുന്നു. പുള്ളിക്കാരി ആ ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ പഠിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ടും, നല്ല സ്മാർട്ട്‌ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടും എല്ലാവർക്കും അവരെ അറിയാമായിരുന്നു.

എല്ലാവരിൽ നിന്നും എനിക്ക് കിട്ടിയ ഒരു മുന്നറിവ് വെച്ച് ഞാൻ പുള്ളിക്കാരിയെ ഒരു താടക അഥവാ ഭീകര ജീവിയായാണ് കണ്ടിരുന്നത്. ഭയഭക്തി, ബഹുമാനത്തോടെയാണ് എന്നും ജോലിക്ക് പോയിരുന്നത്.
ചേച്ചിയുടെ ഒരു നോട്ടം, ശരീര ഭാഷ എല്ലാം ആ വ്യക്തിത്വം വിളിച്ചോതുന്നവയായിരുന്നു. പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ പക്വതയും, തന്റെടവും, വൈഭവവും അവരുടെ മുഖമുദ്രയായിരുന്നു. അപാരമായ ക്ലിനിക്കൽ പരിജ്ഞാനവും,വൈദ ഗ്ത്യവും മൂലം അവരോടുള്ള ബഹുമാനം ദിനംപ്രതി വർദ്ധി ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം പേടിയും.

ഒരിക്കൽ എന്തോ ഒരു ഇൻവെൻറ്ററി ( Inventory) എഴുതിയത് തെറ്റിപോയതിനു കണക്കിന് വഴക്ക് കിട്ടി. കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവർ, നന്നായി തിരിച്ചു പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അന്ന് തിരിച്ചു ചോദിക്കുന്നത് പോയിട്ട്, മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കാൻ തന്നെ പേടിയായിരുന്നു.എല്ലാ ദിവസവും ജോലിക്ക് പോകണമല്ലോ എന്ന ചിന്തയാൽ പലപ്പോഴും ഉറക്കം തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു
കാലം കടന്നു പോയി. മെല്ലെ, ജോലിയെ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഒപ്പം ടീനേചേച്ചിയെയും.പിന്നീട് ആ സൗഹൃദം വളർന്നു വന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുള്ള സൗഹൃദ സംഭാഷണങ്ങളും സിനിമയ്ക്കു പോയതും എല്ലാം മധുരിക്കുന്ന ഓർമകളാണ്.
പിന്നീട് പ്രവാസത്തിലേക്കു ഞാൻ ചേക്കേറിയപ്പോളും, ആ സൗഹൃദം തുടർന്ന് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
എന്റെ പ്രവർത്തി പരിചയത്തിന്റെ ബാല്യ പാഠങ്ങൾ പറഞ്ഞു തന്നവരിൽ ഏറിയ പങ്കു വഹിച്ച ഒരാളായിരുന്നു ടീനേചേച്ചി. ആ ചുവടുകൾ ചവിട്ടിയാണ് ഇന്നും ഓരോ ദിനവും കടന്നു പോകുന്നത്.
ഇന്നു ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയോടെയല്ലാതെ എനിക്ക് ചേച്ചിയെ ഓർക്കാനാവില്ല. എന്റെ പ്രിയ ചേച്ചി ഇന്നു എല്ലാവരെയും വിട്ട് മറ്റൊരു ദേശത്താണ്. മാലാഖമാരോടും തന്റെ പ്രിയനോടുമൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ വാഴുന്നുണ്ടാവും.എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകുന്നുണ്ടാവാം.ഒരുപക്ഷെ ചോദിക്കുന്നുണ്ടാവും,” എടി നിനക്ക് എന്നെ പറ്റി ഇങ്ങനൊക്കെ എഴുതാനറിയുമോ”. ഇന്നും ഞാൻ എന്റെ പേഴ്‌സണൽ ചാറ്റ് എടുത്ത് ചേച്ചി എനിക്കയച്ച മെസ്സേജുകൾ വായിക്കും. ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറനണിയും.
” എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി, ഒന്ന് വരുമോ, കാണാൻ കൊതിയാകുന്നു “.