വനിതാ കണ്ടക്ടർ

കവിത – ശ്രീജാ വിജയൻ

നിരത്തിലെ
വീടുകളിൽ ആദ്യം ചിരിക്കുന്ന
അവളുടെ
അടുക്കള ജനലിനെ
നോക്കി
അയലത്തെ പൂവൻ
കൂവി ചമ്മാറുണ്ട്.

അരിക്കലം വാർത്ത്,
മോരിൽ കടുക് വറുത്തിട്ട്,
അരിഞ്ഞ പയറൊന്ന്
അടുപ്പത്തു കയറ്റി,
അതിനിടയിലൊന്ന്
കുളിച്ചെന്നുവരുത്തി
അതിദ്രുത മോടുന്ന
അടുക്കളക്ലോക്കിൻ സൂചി
അവളോടൊപ്പമെത്താൻ
ഒരു മാത്ര
കിതയ്‌ക്കാറുണ്ട്.

ഉറങ്ങാതെ
ഉണർന്നവളെ കുറിച്ചു
ഉറങ്ങുന്നവർ
ഉണരുമ്പോൾപറയുന്ന
കുറ്റം കേട്ട്
ഊണ്‌കലം
മുഖം വീർപ്പിക്കാറുണ്ട്.

“അതു സാരമില്ല പെണ്ണെ
അവരാരുമല്ല പെണ്ണേയെന്നു”
ആകാശചരുവിലെ
അച്ഛനില്ലാ
നക്ഷത്രം അവളെ
ആശ്വസിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

പാൽക്കാരൻ,
പത്രക്കാരൻ,
എന്നിങ്ങനെ
ആൺസമയം
മാത്രമുള്ള
പുലർ ഘടികാരത്തിൽ
അവൾ
വേറിട്ടൊരു
പെൺ സമയമാകാറുണ്ട്.

ആരോഗ്യനടത്തക്കാരുടെ
ഇടയിൽ ക്കൂടിപോകുന്ന
ആദ്യ ബസ്സിനുള്ളിൽ
അന്ധന്റെ സീറ്റിൽ
അവൾക്കൊപ്പം
അവളുടെ
അടുക്കളയും
കയറാറുണ്ട്.

“കലമടച്ചൊ പെണ്ണെ
കറി കരിഞ്ഞോപെണ്ണെ?”യെന്ന്
അതവളെ
കണ്ണൂരുട്ടി
പേടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

പതുക്കെ തുടങ്ങി
പെരുക്കത്തിലെത്തുന്ന
തിരക്കു തയമ്പകയിൽ
അവളങ്ങലിഞ്ഞു
ചേരാറുണ്ട്.

ഒഴുക്ക് നിലച്ചൊരു
വാഹനപ്പുഴയ്ക്കുള്ളിൽ പെട്ട്
അവളിലെ അവളങ്ങ്
മരിച്ചു പോകാറുണ്ട്.

അടിവയർ നിറഞ്ഞൊരു
കുടം പോലെ വീർക്കുമ്പോൾ
തുടയിടുക്കുകളിൽ
ചോര ചന്ദ്രക്കല
വരക്കുമ്പോൾ
ഇനിയിത് വയ്യെന്ന്
അവൾ അവളോട്
പറയാറുണ്ട്.

‘അഞ്ചരവണ്ടിയും പോയി
ചേക്കേറാൻ സമയമായെന്ന്”
കവല മരത്തിലെ
കിളികൾ ചിലയ്ക്കാറുണ്ട്.

അവസാന യാത്രയിൽ
അന്ധന്റെ സീറ്റിൽ
അവൾക്കൊപ്പം
അവളുടെ സങ്കടങ്ങളും
കയറാറുണ്ട്.

പണിയില്ല ദിവസത്തെ
പണികളെ ക്കുറിച്ച്
പനിമതിയോടവൾ
പരിഭവം പറയാറുണ്ട്.

മുല്ലപ്പു മണത്തിനും
മുറുക്കാൻ തുപ്പലിനും
മൂല്യമൊന്നാണെന്ന്
ക്യാഷ് ബാഗ്
സോഷ്യലിസം പാടാറുണ്ട്.

മിടുക്കി പെണ്ണുങ്ങൾ
ഈ പണി പൊരുതി
നേടിയത്
വെറുതയായിലെന്നു
വനിതാ പണ സഞ്ചി
സാക്ഷ്യം പറയാറുണ്ട്.

വകുപ്പ് കടലാസ്സിലെ
വരുമാനക്കോളത്തിൽ
ആണധ്വാനവും
പെണ്ണധ്വാനവും
സമത്വത്തിന്റെ
സംഘഗാനം
പാടാറുണ്ട്.

“ഇരുട്ടും മുൻപേ
വീടണയൂപെണ്ണേ”യെന്ന്
ഉള്ളിലിരുട്ടുമാറാലോകം
മുറുമുറുക്കാറുണ്ട്.

അവൾ വിടണയുമ്പോൾ
അടുക്കളയെ ഉണർത്തുമ്പോൾ
അയൽക്കാരൻ പൂവൻ കോഴി –
അത് വീണ്ടും കൂവാറുണ്ട്.

ഉറങ്ങും ലോകത്തിലെ
ഉറങ്ങാത്ത വീടൊന്നിൽ
അധ്വാന ചിറകുമായി
ചേക്കേറുന്ന
വനിതാ കണ്ടക്ടറുണ്ട്.

വിഷാദക്കടലിന്റെ
ജലനീലിമയ്ക്കുമേൽ
പരുക്കൻ കോട്ടിട്ട
വനിതാ കണ്ടക്ടറുണ്ട്.