വരഞ്ഞ മീനുകൾ

ഈയിടെ ഞാനും ഭാര്യയും കൂടി വൃദ്ധരും അസുഖബാധിതരുമായി കിടക്കുന്ന ബന്ധുക്കളെയും പരിചയക്കാരെയും സന്ദർശിക്കാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ റൂട്ടീൻ പ്രക്രിയകളിൽ ഒന്നാണത്.

ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ മനസ്സിനെ ഡൈവേർറ്റ് ചെയ്യാൻ അത്യാവശ്യവും.

എല്ലാവരെയും ആദ്യമേ വിളിച്ചു അവർക്കാഗ്രഹമുള്ള ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കൾ എന്താണ് വേണ്ടത് എന്നു ചോദിച്ചു, കഴിയുന്ന രീതിയിൽ കുറച്ചെങ്കിലും വാങ്ങിയാണ് ഞങ്ങൾ പോകാറുള്ളത്.

ലളിതമായിരിക്കും പലരുടെയും ആവശ്യങ്ങൾ.

കടലമിഠായി

അരിമുറുക്ക്

അവിലും ശർക്കരയും

നിലക്കടല

റോബസ്റ്റ പഴം

അങ്ങനെയങ്ങനെ ചെറിയ ചെറിയ മോഹങ്ങൾ.

അവരുടേത് മാത്രമായി ലഭിക്കുമ്പോൾ ആ മുഖങ്ങളിലെ പ്രകാശം ഒന്ന് കാണണം!

അങ്ങനെ…

പണ്ടത്തെ അയൽവാസിയായിരുന്ന ഒരാളുടെ വീട്ടിൽ, വയസ്സായ അവരുടെ വലിപ്പ പറയുന്ന പഴയ കഥകളും കേട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവിടെയുള്ള പത്തു വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള ഒരാൺകുട്ടിയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. അതുവരെ അവനെയവിടെ കണ്ടില്ലായിരുന്നു. ഹൈപ്പർ ആക്റ്റീവ് ആണെന്ന് ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായി.

അവൻ്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ആ വീട്ടുകാർ രൂക്ഷമായി പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്കാകെ വിഷമമായി. അവനെ വിളിച്ചു മടിയിലിരുത്തി. ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അവനെൻ്റെ കണ്ണടയും വലിച്ചെടുത്ത് ഒരൊറ്റയോട്ടം! അവൻ്റെ വല്യമ്മയും പിറകെ ഓടി. അവനെയും പിടിച്ചു വലിച്ച് എൻ്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു. കണ്ണട എൻ്റെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് അവനോടവർ ചോദിച്ചു:

നിന്നെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടു പോണോ?

അവനൊരു നിമിഷം കൊണ്ട് നിശ്ചലനായി. മുഖം പേടി കൊണ്ട് വലിഞ്ഞു മുറുകി. കിലുകിലാ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

ബാത്ത്റൂം എന്ന് കേട്ടാൽ ഇത്ര മാത്രം പേടി ആ കുട്ടിയ്ക്ക് ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ എന്തോ കാര്യമായ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ.

ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു: എന്താണ് ബാത്ത്റൂമിൽ?

അവരാരെങ്കിലും വാ തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:

അതില്ലേ… എന്നെ ബാത്റൂമിൽ കൊണ്ടോയി വാതിലടച്ചു കൊറേ ഈർക്കിൽ കൊണ്ടടിക്കും. ഈർക്കിൽ പൊട്ടിത്തീർന്നാ മാത്രേ നിർത്തൂ…അവിടെ ഒരു ചൂലുമുണ്ട്. അതുന്ന് എടുത്താ എന്നെ അടിക്കുന്നേ. ദേ നോക്ക്യെ എൻ്റെ കയ്യും കാലും…

അവനെൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഷർട്ടും പാൻ്റ്സും നീക്കി കാണിച്ചു തന്നു.

കയ്യിലും കാലിലും മാത്രമല്ല വയറിലും പുറത്തും മീൻ വരഞ്ഞ പോലെ പാടുകളുണ്ടായിരുന്നു ആ കുഞ്ഞു ദേഹത്ത്!!

ഞാൻ കരഞ്ഞുപോയി.

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുറെ നേരം കരഞ്ഞു.

എൻ്റെ വാവ!