ഓർമ്മകളുടെ പുസ്തകത്തിലെ ഒരുപാടു പഴയൊരു താൾ. ലേശം ചിതലരിച്ച കാരണം കഥയങ്ങട് പൂർണ്ണമായിരിക്കില്ല.
രണ്ടോ മൂന്നോ വയസു പ്രായമുള്ളപ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്. ഓടിക്കാൻ ഗ്രൗണ്ടും എടുത്തിട്ട് നീന്തിക്കാൻ പുഴയും ഇല്ലാത്ത കാരണം അപ്പനും അമ്മയും നമ്മളോടാചതി ചെയ്തില്ല 😁😁.
കിഴക്ക് സൂര്യൻ പൊട്ടിവിടർന്നൊരു സുപ്രഭാതം. പഞ്ചായത്ത് കിണറിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോ അമ്മ എന്നെയും കൂടെ കൂട്ടി. വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള ചെറിയൊരു കുരിശുംതൊട്ടി (കപ്പേള )യുടെ അടുത്താണ് ലെ കിണർ. കുരിശുപള്ളിയുടെ മുറ്റത്തു എന്നെ നിർത്തിയിട്ടാണ് അമ്മ വെള്ളം കോരി പാത്രത്തിൽ നിറയ്ക്കുന്നത്.
അങ്ങനെ വെള്ളം കോരൽ ഒരു വശത്തു പതിയെ നടക്കുന്നു. മറുവശത്തു നമ്മടെ കാര്യം പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ. മുറ്റത്തിരുത്തിട്ട് പോയ റോഡിൽ ചെല്ലണ ടൈപ്പ് ആണ് നമ്മള്. ഒന്നും നോക്കിയില്ല കുരിശു പള്ളിയുടെ മതിലിൽ അങ്ങട് വലിഞ്ഞു കേറി.
.ഇന്റർവെൽ…
കിണറിലെ വെള്ളത്തിൽ പാള (തൊട്ടി ) വീണതിനെക്കാൾ വല്യ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് അമ്മ വരെ ഞെട്ടി. എന്താ സംഭവം. ഞാൻ ദേ മതിലിൽ നിന്നും തലേം കുത്തി താഴെ. അമ്മ ഓടിവന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ന്റെ നെറ്റി നിറയെ ചോര. ആകെ സീൻ ആയില്ലേ. അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാരൊക്കെ ഓടിക്കൂടി. ചാച്ചന് അടുത്തെവിടെയോ ആയിരുന്നു പണി. കൂടെ പണിയണ ആളുടെ സൈക്കിളും വാങ്ങി പാവം സെക്കന്റ് വെച്ച് എന്റടുത്തെത്തി. പിന്നെ ഹോസ്പിറ്റൽ പോയി മരുന്നൊക്കെ വെച്ച് ഒകെ സെറ്റ് ആക്കി. പാവം അമ്മയ്ക്ക് കുറെ ചീത്തയും കിട്ടി. കണ്ണിന്റെ മുകളിൽ കൃത്യം പുരികത്തിന്റെ ഉള്ളിലായിട്ടാരുന്നു മുറിവ്. ശരീരത്തിൽ എവിടെയും മറുകുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ അങ്ങനെ തലകുത്തിവീണുണ്ടായ മുറിവ് മ്മടെ തിരിച്ചറിയൽ അടയാളം ആയി.
കുത്തിയ സമയത്തെങ്ങാണ്ട് വെള്ളം ഉണ്ടാർന്ന പ്രസ്തുത കിണർ പത്തിരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഉദ്ദേശം മൂന്നോ നാലോ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് മൂടി കളഞ്ഞു അതിന്റെ മുകളിൽ പഞ്ചായത്ത് ചിലവിൽ ഒരു ജലസംഭരണി നിർമിച്ചു. കുറച്ചു താഴെയായുള്ള പാടത്തിന്റെ കരയിലുള്ളൊരു കുളം ക്ലീൻ ആക്കി ആ വെള്ളം ലെ സംഭരണയിൽ എത്തിച്ചു എല്ലാ വീട്ടിലേക്കും പൈപ്പ് കണക്ഷനും കൊടുത്തു. നോക്കി നടത്താൻ ഏല്പിച്ച കൊടുംഭീകരൻ കൊച്ചുണ്ണിയുടെ കഥ പിന്നൊരു അവസരത്തിൽ 😜😜
–പിരാന്തൻ—
