നഷ്ടപ്പെടലുകൾ

നഷ്ടപ്പെടലുകളൊരു ശൂന്യതയാണ്,

ഉള്ളിലൊരു തോരാമഴപ്പെയ്ത്താണ്, ഓർമ്മകളുടെ തിരതല്ലലിൽ ചിതറിവീഴുന്ന മിഴിനീരലകളാണ്,
ദിനം ചെല്ലുംതോറും ഭാരമേറ്റിയുറയുന്ന അഴലിന്റെ അലിയാത്ത മഞ്ഞുമലകളാണ്…

കെട്ടഴിഞ്ഞ പട്ടം പോലെയലയുന്നൊരോർമ്മയുടെയറ്റത്തൊരു നൂലിഴയായാകുന്നാ മുഖങ്ങൾ,
ജീവിതപ്പാതയോരങ്ങളിലെ തണലിന്റെ തണുപ്പായി,
നേർവഴിനയിക്കുന്നവഴിവിളക്കായി,
ചൂരൽക്കഷായത്തിന്റെ കയ്പ്പിലും തലോടലിന്റെ മാധുര്യമായി…

തെറ്റിപ്പോയ കാലത്തിന്റെ കണക്കുകൾ
തെറ്റായ ദിശയിലൂടൊഴുകും നേരം,
കൂട്ടിയെഴുത്തുകൾ വികലമായി പടരുമ്പോൾ,
അറിയാനോവിന്റെ ചരടിൽ ജീവിതം ഉത്തരമില്ലാ സമസ്യ പോലെ
ഇരുൾതേടിയലയുന്നു…

ജന്മമൊടുങ്ങുവോളം തീരാത്ത കർമ്മപഥങ്ങളിൽ,
അനുയാത്രചെയ്തവരൊരുനാൾ മടങ്ങുന്നു യാത്രാമൊഴിയേകാതെ,
ശൂന്യമാമിടങ്ങളിൽ വറ്റാത്തൊരുറവയായി കിനിയുന്നു നോവ്…

മറവിയുടെ കയങ്ങളിൽ ആഴത്തിലൊളിപ്പിച്ചാലും
ഓർമ്മയുടെ കരങ്ങളിൽ സുഭദ്രമീ കാഴ്ചകൾ,
നോവു തിരഞ്ഞതിലലിഞ്ഞൊഴുകിയാലും
നേരറിയുന്നതവരില്ലാത്തൊരസ്തിത്വമില്ലെന്നൊരുൾബോധത്തിൽ
നഷ്ടബോധത്തിന്റെ ചുഴിയിലമരുന്നു മൂകം…

★★★നിഷിബ എം നിഷി★★★