അവൾ എന്നും ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തുന്നത് 8 മണിക്ക്.
അവൻ എന്നും അവളെ കാണാൻ 7:55-ന് അവിടെ ഉണ്ടാകും.
ഒരിക്കൽ പോലും അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചില്ല.
അവൾ ബസിൽ കയറുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് ചിരിക്കും.
അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ തിരയും.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം അവൾ വന്നില്ല.
പിന്നെയും വന്നില്ല.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
ഒടുവിൽ ഒരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം, അതേ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ അവൾ എത്തി. കൈയിൽ ഒരു ചെറിയ കുടയും കണ്ണുകളിൽ പഴയ അതേ പുഞ്ചിരിയും.
അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
ഇത്രയും ദിവസം എവിടെയായിരുന്നു?
അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
എന്നെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നോ?
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
അവൾ പറഞ്ഞു: “എല്ലാ ദിവസവും ഈ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഒരാൾ എന്നെ കാത്തുനിൽക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ആ കാത്തിരിപ്പ് കാണാതായപ്പോൾ…
എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി.”
അവൻ അവളെ നോക്കി.
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ചില പ്രണയങ്ങൾ പറയാതെ തന്നെ അറിയാം
പക്ഷേ ഒരാൾ പറഞ്ഞുതരുന്നതുവരെ,
അത് പ്രണയമാണെന്ന് നമ്മൾ പോലും തിരിച്ചറിയാറില്ല.”
ആ മഴയിൽ, ആദ്യമായി അവർ ഒരുമിച്ച് ഒരേ കുടക്കീഴിൽ നടന്നു.
അന്ന് മുതൽ അവരുടെ പ്രണയത്തിന് വാക്കുകൾ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.
കെ. ആർ. സി ❤️
