നെനക്കറിയാമോ?
എന്നെ ചവിട്ടി മുറ്റത്തേക്കിട്ട നെന്റെ കാലെങ്ങനാ ഈ മണ്ണിൽ ഒറച്ചതെന്ന്? നല്ലപെണ്ണ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. എറങ്ങിയങ്ങ് നടന്നു,നടക്കുവല്ല നെരങ്ങി.
കൈത്താങ്ങാകേണ്ടോൻ കുടിച്ച് മലച്ച് കെടക്കുമ്പോ
വേലിപ്പത്തലൊടിച്ച് താങ്ങാക്കി പിടിച്ച് നടന്നു.
വെള്ളോം രക്തോം കുതിർത്ത മുണ്ടാലേ നെറവയറും താങ്ങി നടന്ന്. നോവത്രേം ഒണ്ടാർന്നേ,കൊതിയത്രേം ഒണ്ടാർന്നേ പുള്ളേനെ കാണാനുമായിട്ട്.
തിമിരം പശ നിറച്ചൊട്ടിയ കണ്ണുകളിൽ നീരിറ്റി.
പെണ്ണല്ലേ പെറ്റോളുമെന്ന് അങ്ങേരുടമ്മ.
ഇരുട്ടണേന് മുമ്പ് തള്ളേം പുള്ളേം രണ്ടാകുമെന്ന് കൂട്ടി ചേർത്ത് പോകലേം ചവച്ച് ദേ ഈ മഞ്ചോട്ടിൽ കുന്തിച്ചിരുന്നു.
തക്കക്കേട് മനസിലായേക്കൊണ്ട് ഞാനെറങ്ങി ആശുത്രിയ്ക്ക്
ഞാനങ്ങ് എത്തുമ്പോഴേക്ക് ശോശാമ്മ ഡാക്കിട്ടറങ്ങ് നിൽക്കേണ് ഇപ്പഴത്തെ പേവാഡിന്റെ മുമ്പിൽ ദൈവത്തെപ്പോലെ.
നല്ലപ്പെണ്ണ് കൈകൂപ്പി.
എന്റെ അമ്മേന്നും പറഞ്ഞ് അവരുടെ കാക്കൽ വീണതേ എനിയ്ക്കോർമ്മയുള്ളേ..
പതോം പാട്ടും കേട്ട് വേലിയ്ക്കകത്തും പുറത്തും പൊന്തിയ തലകൾ മൂക്കത്ത് വിരൽ വച്ചു.
നാലാം പക്കം ബോധം വിഴുമ്പോ ഇന്നന്നെ ചവിട്ടിയ കാലുമിളക്കി കിടക്കുന്നുണ്ടാരുന്നെന്റെ പൊന്ന്. ഡാക്കിട്ടറു പറഞ്ഞേച്ചും പോയി
നീയ് വന്ന നേരം നല്ലതാരുന്നെന്ന് അല്ലെങ്കി കെനാവള്ളി ചുറ്റിയ കൊച്ചും ചോരേം നീരും വറ്റിയ തള്ളയേം കിട്ടൂല്ലാർന്നെന്ന്
“ഈ തള്ള ചാകൂല്ലല്ല”
അകത്തൂന്ന് കാല് പിന്നേം പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു.
അതേടാ ചാകുമായിരുന്നു.
ഞാനന്ന് എറങ്ങി നടന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ചാകുമായിരുന്നെടാ…
പെറ്റവയറ് നൊന്തു…
ബിൻസി സുജിത്
