മലയാള കഥാലോകത്ത് തികച്ചും വേറിട്ടൊരു ഭാവുകത്വവുമായി കടന്നുവരുന്ന സുന്ദരമായൊരു വായനാനുഭവമാണ് കൃഷ്ണനുണ്ണിയുടെ കഥകൾ. മാതൃഭൂമി സംഘടിപ്പിച്ച ‘പുതുകാലം പുതുകഥ’ എന്ന യുവ എഴുത്തുകാരുടെ ചർച്ചയിൽ മോഡറേറ്ററായി പങ്കെടുക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചപ്പോഴാണ് ‘വേതാളപ്രശ്നം’ എന്ന കഥാസമാഹാരം എന്റെ വായനയിലേക്ക് എത്തുന്നത്. ആ ചർച്ചയിൽ കൃഷ്ണനുണ്ണിയുമായും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാലോകവുമായും സംവദിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച അതേ തെളിച്ചം തന്നെയാണ് ഓരോ കഥ വായിച്ചു തീരുമ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്നത്.
വിക്രമാദിത്യനും വേതാളവും എന്ന പൗരാണിക മിത്തിനെ സമകാലിക സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുമായി കോർത്തിണക്കി കൃഷ്ണനുണ്ണി നടത്തുന്ന ഈ പരീക്ഷണം വായനക്കാരനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അമ്പരപ്പിക്കും. കേവലം കഥാപരിസരങ്ങളെ വിവരിക്കുക എന്നതിലുപരി, വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ദൃശ്യവിസ്മയങ്ങൾ തീർക്കുന്ന അപൂർവ്വമായൊരു ഭാഷാശൈലിയാണ് കഥാകാരൻ ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ‘വേതാളപ്രശ്നം’ എന്ന കഥയിലെ അർജുൻ എന്ന കഥാപാത്രം കടന്നുപോകുന്ന മാനസികാവസ്ഥകൾ.. ഒരു വശത്ത് വിക്രമാദിത്യ ചക്രവർത്തിയായി മാറുന്ന ഉന്മാദവും മറുവശത്ത് ബ്ലേഡ് കമ്പനിയുടെ കൊള്ളപ്പലിശ പിരിക്കുന്നവന്റെ ക്രൂരതയും സമൂഹത്തിന്റെ ഇരട്ടമുഖങ്ങളെയാണ് തുറന്നു കാട്ടുന്നത്.
ഈ സമാഹാരത്തിലെ ഏഴു കഥകളും ഏഴു വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങളാണ് തുറന്നിടുന്നത്. ഇതിൽ ‘കവചം’ എന്ന കഥ ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ അരക്ഷിതാവസ്ഥയെയും ഭയത്തെയും അസാധാരണമായ തീക്ഷ്ണതയോടെ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു. കഥയിലെ ‘ഉർമ്മിള ഗോപാൽ’ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ നിർഭയമായ നിലപാടുകളും അവരുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ അന്ത്യവും വായനക്കാരെ നേരിട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത് ഗൗരി ലങ്കേഷിന്റെ അരുംകൊല സൃഷ്ടിച്ച ആ ഞെട്ടലിലേക്കും വേദനയിലേക്കുമാണ്. ചാമരാജ്പേട്ടിലെ ശ്മശാനവും പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെ കനൽവഴികളും കഥയെ യാഥാർത്ഥ്യത്തോട് അത്രമേൽ ചേർത്തുനിർത്തുന്നു. കനു സന്യാലിനെപ്പോലെയുള്ള വിപ്ലവകാരികളുടെ ജീവിതവും അവർ ബാക്കിവെച്ച സ്വപ്നങ്ങളും ഈ കഥയിൽ ചരിത്രത്തിന്റെയും ഓർമ്മയുടെയും ഇഴകളായി കടന്നുവരുന്നു. തോക്കുകളെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന, എന്നാൽ വിപ്ലവത്തിന്റെ കനൽ ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരുടെ കഥയാണിത്. ‘നമ്മളൊക്കെ പോയാലും നിങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് ഈ മണ്ണിലാകെ ഞങ്ങളുടെ ഇനിയും മായാത്ത കാൽപ്പാടുകൾ കാണാനാകും’ എന്ന കനു ദായുടെ വാക്കുകൾ നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രമാണ്.
ആഖ്യാനത്തിലെ ലാളിത്യവും ആശയങ്ങളിലെ ഗാംഭീര്യവും ഒരേപോലെ സമന്വയിക്കുന്ന ഈ രചനകൾ വായനക്കാരന്റെ ഉള്ളിൽ ദീർഘകാലം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന വൈകാരികതയാണ് സമ്മാനിക്കുന്നത്. ഓരോ വരിയിലും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സൂക്ഷ്മതയും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോനിലയെ അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് ആവാഹിക്കുന്ന രീതിയും കൃഷ്ണനുണ്ണിയുടെ ഭാഷാപരമായ കൈയടക്കത്തെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിഗൂഢമായ ഇടങ്ങളിലേക്കാണ് ഈ കഥകൾ വെളിച്ചം വീശുന്നത്. അധികാരത്തിനും അനീതിക്കുമെതിരെയുള്ള ശക്തമായ പ്രതിരോധം ഈ എഴുത്തുകളിൽ അന്തർലീനമാണെങ്കിലും, അത് ഒരിടത്തും കലയുടെ സൗന്ദര്യത്തെ ചോർത്തിക്കളയുന്നില്ല.
അത്രമേൽ കരുത്തുറ്റതും എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം ആർദ്രവുമായ ഒരു വിനിമയമാണ് ഓരോ കഥയിലൂടെയും നടക്കുന്നത്. പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ജൈവികമായ ബന്ധത്തെയും, കാലം കരുതിവെക്കുന്ന നീതിയുടെ വഴികളെയും വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ ഇതിൽ കൂട്ടിയിണക്കിയിട്ടുണ്ട്. വായനയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പുതിയൊരു ദർശനം കണ്ടെത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ഇതിലെ പ്രമേയങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെ ഇത്രമാത്രം തെളിച്ചത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ കഥാകാരൻ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ശൈലി അഭിനന്ദനാർഹമാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ താഴേത്തട്ടിലുള്ള മനുഷ്യരുടെ അതിജീവനവും, അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളും, പോരാട്ടങ്ങളും ഈ കഥകളിൽ തിളക്കമുള്ള അക്ഷരങ്ങളായി മാറുന്നു.
’ കടലിലും കണ്ണീരിലും ഉപ്പുണ്ട്, ഒരു ഫിനാൻസുകാരന്റെ ഹൃദയം കണ്ണീരിൽ നനയരുത് ‘.. എന്നൊക്കെയുള്ള നിശിതമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ക്രൂരതയെ കഥാകാരൻ വരച്ചുകാട്ടുന്നു. വാക്കുകൾക്കിടയിലെ നിശബ്ദതയെപ്പോലും അർത്ഥപൂർണ്ണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കൃഷ്ണനുണ്ണിക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. വെറുമൊരു വായനയ്ക്കപ്പുറം, വായനക്കാരന്റെ ചിന്തകളെ നവീകരിക്കുകയും അവരിൽ സഹാനുഭൂതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും നീരുറവകൾ കണ്ടെത്താൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ കഥാസമാഹാരം സമകാലിക മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ മികച്ചൊരു അടയാളപ്പെടുത്തലാണ്.
എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്റെ എഴുത്തിലെ ആത്മാർത്ഥതയും ഭാഷയിലെ ഈ ഒഴുക്കും വായനക്കാരെ ഈ കൃതിയോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല. മിത്തുകൾ മരിക്കാത്ത, എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഈ പുതുകാലത്ത് ‘വേതാളപ്രശ്നം’ ഒരു അനിവാര്യമായ വായനയാണ്. ❤️
