വൈകുന്നേരത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, കുന്നിൻപുറത്തെ പഴയ വീടിന്റെ നിഴൽ നീണ്ട് നീണ്ട് വളർന്നു. അവിടെ, ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിച്ചിരുന്ന ശങ്കരന്റെ മനസ്സിൽ ആ നിഴൽ എന്നും ഒരു ഭീതി ഉണർത്തി. അവന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്, അച്ഛൻ പറഞ്ഞ കഥകൾ —നിഴലുകൾ മനുഷ്യന്റെ മറഞ്ഞ ഇരുണ്ട രഹസ്യങ്ങൾ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നുവെന്ന്— അവനെ പിന്തുടർന്നു. ശങ്കരന്റെ ജീവിതം ഒരു നിഴൽ പോലെ മങ്ങിയതായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണക്കാരനായ അവൻ, ഒരു കാലത്ത് അമിതാഭിലാഷങ്ങളുടെ തടവുകാരനായിരുന്നു. ഒരു രാത്രി, ഒരു കള്ളനോട്ട് കേസിൽ പങ്കാളിയായി, പക്ഷേ, കുറ്റബോധം അവനെ വേട്ടയാടി. ആ രഹസ്യം അവന്റെ നിഴലായി, എപ്പോഴും അവനോടൊപ്പം. ഒരു ദിവസം, വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു അപരിചിതന്റെ നിഴൽ കണ്ടു. “നിന്റെ രഹസ്യം എനിക്കറിയാം,” ആ നിഴൽ പോലുള്ള ശബ്ദം മന്ത്രിച്ചു. ശങ്കരന്റെ ഹൃദയം നിന്നു. “നീ ആരാണ്?” അവൻ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ, നിഴൽ മാഞ്ഞു. രാത്രി, അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ആ നിഴൽ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു — അവന്റെ കുറ്റബോധത്തിന്റെ മുഖം.…
