Author: Shiju KP

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ലളിതമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നവരോട് മറ്റുള്ളവർക്ക് പുച്ഛമാണ്. അത്കൊണ്ട് കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ മുന്നിൽ വില ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി കുറച്ചു കാശാവുമ്പോളേക്കും ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്ന വിഡ്ഢികളാണ് ജനം.

“ചേച്ചീ, ഇവിടെ ചേച്ചിയും അച്ഛനും മാത്രേ ഉള്ളോ?” ” ഉം.. ഞാൻ നാളെ തിരിച്ചു പോകും ” “രാധികചേച്ചി ഇനി അടുത്ത ആഴ്ച്ച വരില്ലേ? ചേച്ചിടെ ഭർത്താവും കുട്ടികളും ഒക്കെ അവിടെയാ?” രാധികക്ക് ഇതൊന്നും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നേയുണ്ടായിരുന്നില്ല. തന്നോട് കുറെ കാലമായി ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാറുമില്ല. താനാരോടുമൊന്നും ചോദിക്കാറുമില്ല. അച്ഛനെ നോക്കാൻ ഒരാൾ വേണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് സഹിക്കുകയാ. ഹോം നഴ്സ് എന്നത് ഒരു നിത്യ പരിഹാരമല്ലെന്നറിയാം. എന്നാലും ഇപ്പോളത്തെ കണ്ടിഷനിൽ വേറെ വഴി ഇല്ല. “ചേച്ചി, അച്ഛന് ആൽഷിമേഴ്‌സാണ്. അതായത് മറവി രോഗം. ” “അയ്യോ! ആൾക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കുമോ?” “ഇല്ല. അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. അമ്മയാണ് ഇത്രേം കാലം എല്ലാം നോക്കിയിരുന്നത്. എന്നേം ഒന്നും അറിയിച്ചിരുന്നില്ല. രണ്ട് മാസമായി അമ്മ പോയിട്ട്..” “ചേച്ചി ഒറ്റ മോളാ?” “രാധാമണി എവിടെ? എന്റെ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം എടുത്ത് വെച്ചില്ലേ? എനിക്ക് നാളെ ഡൽഹിക്ക് പോണ്ടതാ.” രാധിക അച്ഛന്റെയടുക്കലേക്ക് ഓടി. “അച്ഛാ!അതൊക്കെ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അച്ഛൻ കുറച്ചു നേരം…

എന്റെയുടലിനു വേണ്ടിയവർ രണ്ടു പേർ പൊരുതുന്നു. രണ്ടും ആണുങ്ങൾ. ഒന്നാമനെൻ മിത്രം അവനെന്റെ വയറ്റിൽ ചവിട്ടി നാഭിക്കിട്ടൊരു ചവിട്ട്. ഹോ! എന്തൊരു വേദനയാ. മറ്റവനെന്റെ ശത്രു അവനെന്നെ ചുടലിലിട്ടു കത്തിക്കുന്നു. ഉച്ചി മുതൽ പാദം വരെ ചുട്ടു പൊള്ളുന്നു. മിത്രമെന്റെ ചോര പിഴിഞ്ഞെടുക്കുമ്പോ ശത്രുവെന്നെ കൊണ്ട് കഫം തുപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടും എന്റെ ഉടലിനെ ജയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഈ മിത്രവും ആദ്യം എന്റെ ശത്രുവായിരുന്നു. ആറിലേക്ക് കടക്കുന്ന വിഷുവിനെന്നെ തേടി വന്ന, നോവിച്ചു ചോരയൊലിപ്പിച്ച എന്റെ ശത്രു. ഓക്കാനിച്ചും വയറ്റത്തടിച്ചും അവനെ അകറ്റാൻ നോക്കിയ ദിനരാത്രങ്ങൾ. അവനെന്നെ അശുദ്ധയാക്കി, ഉമ്മറത്തു ഇരിക്കാൻ കൊള്ളില്ലാത്തവളാക്കി, മൂവന്തി നേരത്ത് വിളക്ക് വെക്കുമ്പോ അകത്തെ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിലിരിക്കേണ്ടവളാക്കി. പിന്നെയും പിന്നെയും എവിടെയെല്ലാമോ അകറ്റി നിർത്തപ്പെട്ടപ്പോ ശരിക്കും വെറുത്തതാ നിന്നെ ഞാൻ. എത്ര ആട്ടി പായിച്ചാലും എല്ലാ മാസവും എന്നെ തേടി വരുന്ന നീയുമായി പിന്നീടെപ്പോളോ ഞാൻ സമരസപ്പെട്ടു. എന്നാൽ നീയിപ്പോളെന്താ ചെയ്യുന്നേ? പുതിയ ശത്രുവിനെ കൂട്ടു പിടിച്ചു…

ഒരുത്തി ഭാഗം 1,  ഭാഗം 2,  ഭാഗം 3 ഒരുത്തി ഭാഗം 4 രാജു ഈ സമയത്തിതെങ്ങോട്ടാ? അവൾ ഇറയത്തേക്ക് ചെന്നു. വിജി അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.രാജി ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി. “അമ്മായി ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു വിളിച്ചു.” “ഞാനും വരാം.” രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ രാജി ഓടി ചെന്നു വണ്ടിയിൽ കേറി. രാജു അനിഷ്ടത്തോടെ അവളെയൊന്ന് നോക്കി.അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. “അമ്മായിടെ കൂടെയിപ്പോ ആരാ ഉള്ളെ?”രാജി സംസാരത്തിനു തുടക്കമിട്ടു. “ആ..” അവൻ നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു. “പിന്നെ ആരാ നിന്നെ വിളിച്ചേ?” അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ” അവരുടെ കൂടെയുള്ള മെയ്ഡ്. ” “നിനക്കിപ്പോഴും അമ്മായിയോട് ദേഷ്യമാണോ?” “നീ മിണ്ടാതിരുന്നോ. അല്ലെങ്കി ഇപ്പൊ ഞാൻ വണ്ടിന്ന് ഇറക്കി വിടും. അവള്ടെ ഒരു അമ്മായി.ഹും.” അവന്റെയുള്ളിലെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ പുറത്ത് വന്നു. “വണ്ടി നിർത്തെടാ.” അവളും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. “നിന്റെ അതേ ചോര തന്നെയാടാ എന്റെയും ഉള്ളിൽ ഓടണത്. നിനക്ക് മാത്രമല്ല ദേഷ്യവും വാശിയും ഒക്കെ…

അവിചാരിതമായി പരിചയപ്പെട്ട നമ്മൾ ഇത്ര വേഗം അടുക്കുമെന്നും ഒരിക്കലും പിരിയാൻ കഴിയാത്ത പോലെ ഒന്നിക്കുമെന്നും ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല. അന്നാ മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ നിന്ന് നീ ചാടിയപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ചു നിലത്തു വീണു പോയി. എന്റെ കൂടെയുള്ള സഹോദരൻ എന്നെ അവിടെ നിന്ന് വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നോടന്നൊരു യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചേനെ. പിറ്റേന്ന് തന്നെ എനിക്ക് നിന്നോടും മധുര പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ അവസരം കിട്ടിയതോർക്കുമ്പോൾ എനിക്കൊരു കള്ള ചിരി ഒക്കെ വരുന്നുണ്ട്. എടാ കള്ളകാമുകാ, പിന്നെ നടന്നതൊന്നും ഞാൻ എഴുതുന്നില്ല. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പുറത്ത് വരാറായിട്ടുണ്ട്. നാലഞ്ചണ്ണം ഉണ്ടെന്നാ തോന്നുന്നത്. നല്ല ചവിട്ടും കുത്തുമാ. മീൻ മേടിക്കാൻ പോയിട്ട് ഒരാഴ്ചയായല്ലോ. ഇതന്ന് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ടിവില് കണ്ട ആളെ പോലെയായല്ലോ. അന്ന് നമ്മൾ മതിലിന്റെ മുകളിലിരുന്ന് എത്ര നേരമാ സിനിമ കണ്ടത് അല്ലേ? എന്ന് നിന്റെ സ്വന്തം ചക്കി പൂച്ച തെക്കേലെ വീടിന്റെ തട്ടിൻ പുറം പി.ഓ.

“ജാതിയൊന്നും ആരുടേം ചോദിക്കരുത് കുട്ട്യേ. മോശക്കേട്. ഇന്നത്തെ കാലത്താ ജാതിയൊക്കെ. അന്നത്തെ കാലത്ത് പേരിന്റെ വാല് മുറിച്ച കളഞ്ഞതാ ന്റെ അച്ഛൻ.” ” ന്റെ മ്മൂമ്മേ, അതൊക്കെ പണ്ട്. ഇപ്പൊ ജോലി വേണോങ്കി ജാതി പറയണം. ന്താ പള്ളിക്കാരുടെ സ്കൂളിൽ നിക്ക് ജോലി തരാഞ്ഞേ? നിക്ക് നസ്രാണി വാലില്ലന്ന്. ന്നിട്ടോ ഹിന്ദുക്കള് തന്നോ ജോലി? അതുംല്യ. ജാതി മാത്രം പോരാ ത്രെ. മടിശ്ശീലേല് കനം വേണംന്ന്. അങ്ങനെ ഉള്ളോർക്ക് ജോലി വേണോ? “

നെയ്യപ്പം തിന്നാൻ കൊതിച്ച നാളുകൾ ഗർഭകാലമാണ്. അന്നാണെങ്കിൽ ഷുഗർ കൂടി ഇൻസുലിൻ കുത്തി വെക്കുന്ന സമയവും. അന്നോർക്കുമായിരുന്നു ഷുഗർ മാറിയിട്ട് വേണം നെയ്യപ്പം തിന്നാണെന്ന്. പക്ഷെ ഒമ്പതാണ്ട് കഴിഞ്ഞിത് കണ്ടപ്പോളാണങ്ങനെയൊരു കൊതിയുണ്ടായിരുന്നെന്ന് കൂടി ഓർമ വരുന്നത്. അതെങ്ങനെയാ മക്കളുണ്ടായാൽ പിന്നെ അമ്മമാരുടെ പൂതിയും കൊതിയും ആരോർക്കാൻ? അമ്മമാർ പോലും മറക്കും. പിന്നെ അതൊക്കെ ഓർത്തു തട്ടി കുടഞ്ഞു വരുമ്പോളേക്കും ശരീരം മുന്നോട്ടായാൻ ഊന്നുവടി പിടിക്കുന്ന പ്രായമാവും . ☹️ ഷിജു

രാവിലെ മുതലുള്ള വിശപ്പ് വൈകിട്ടായപ്പോളേക്കും വയറിൽ നിന്ന് കേറി വന്നു നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പായി. ഇനിയടുത്തത് തല കറക്കമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ക്യാന്റീനിൽ പോയപ്പോളവിടെയുള്ളതാകെ ബിസ്കറ്റും ചായേം. അന്ന് കഴിച്ചത്രയും രുചിയുള്ള ചായയും ബിസ്‌ക്കറ്റും പിന്നിടൊരിക്കലും കഴിച്ചിട്ടില്ല.

ഭാഗം 1 ഇവിടെ വായിക്കാം https://koottaksharangal.com/banthangal/20230902-oruththi/?swcfpc=1 ഭാഗം 2 ഇവിടെ വായിക്കാം https://koottaksharangal.com/banthangal/20230914-oruththi2/?swcfpc=1 ഭാഗം 3 ‘തിരക്കാണ്. ഒരു മീറ്റിംഗിൽ ആണ്. പിന്നെ വിളിക്കാം. ‘അവൾ സമയം നോക്കി പുലർച്ചെ രണ്ട് മണി. പണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ അവകാശത്തോടെ കോളറിൽ കുത്തി പിടിച്ചു ചോദിച്ചേനെ. എവിടെയാണ് എന്താണ് എന്നൊക്കെ. പക്ഷെ അയാളിപ്പോൾ അന്യനായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഓർമ്മകൾക്ക് വിരാമമിട്ടത് അടുത്ത നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നപ്പോഴാണ്. ഫാമിലി ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു മെസേജ്. ‘സുധമ്മായി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്. അടുത്ത ബന്ധുക്കളെ എല്ലാവരെയും അറിയിക്കാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.’ സുധമ്മായി. വേണു മാമ. രാജി ഒരുപാട് കൊല്ലം പുറകിലേക്ക് പോയി. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് വേണുമാമ മരിക്കുന്നത്. അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിൽ അവളുടെയും രാജുവിന്റെയും ആകെയുള്ള ചങ്ങാതി വേണുമാമനാണ്. വെക്കേഷന് അമ്മ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോ എന്തൊരു സന്തോഷാ. അവർ രണ്ട് പേരും വേണുമാമേടെ കൂടെ ഓരോ സ്ഥലത്ത് ഊര് ചുറ്റാൻ പോവും. മാമനും അവരെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ നേരെ…

“എത്ര നേരമായെടി വിളിക്കുന്നു? എടീ അച്ഛന് നിന്നോടെന്തോ പറയാന്ണ്ടായി.” “അമ്മയെന്തിനാ പാതിരാത്രി വിളിച്ച് ഒച്ച വെക്കുന്നെ? ഞാൻ മോളെ ഉറക്കാരുന്നു, ഫോൺ സൈലന്റിൽ ആയിരുന്നു. അച്ഛന് കൊടുക്കമ്മേ.” അപ്പോൾ ഫോണിന്റെയങ്ങേ തലക്കൽ ഉച്ചത്തിലൊരു തേങ്ങലവൾ കേട്ടു.