ചില എഴുത്ത് കാര്യങ്ങൾ, വായനയുടേയും

എഴുതുന്നതിന് വായിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന തത്വങ്ങൾ മുറുകെ പിടിച്ചു നടക്കുന്ന കാലമാണ്. ഒരു പാടാളുകൾ എഴുത്തിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. നല്ല കാര്യമാണ്.
എല്ലാവരും എഴുതട്ടെ. !

നാം മനസ്സിലുള്ള എന്തൊക്കെയോ എഴുതുന്നു. നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ ആശ്വാസത്തിനാണെന്ന് മിക്ക ആളുകളും പറയുന്നുണ്ട്.

നമ്മുടെ ആശ്വാസത്തിനായി എഴുതുന്നത് പുറമേക്ക് തുറന്നു വിടുമ്പോഴാണ് എഴുതുന്ന ആൾക്ക് ചില ആശ്വാസങ്ങൾ വേദനയും വിഷമവും ആവുന്നത് എന്ന കാര്യവും ഉണ്ട്.

നമ്മുടെ ഒരു രചന മോശമാവുകയോ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വരികയോ ചെയ്താൽ ഒരു പക്ഷെ നമ്മോടു അടുപ്പമുള്ളവർ അത് പുറത്ത് കാട്ടാതെ നല്ലതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞെന്ന് വരും.
എന്നാൽ നമ്മെ നേരിട്ട് അറിയാത്ത ഒരു വായനക്കാരൻ വായിക്കാൻ ഇടയായാൽ നമ്മുടെ എഴുത്തിനെ കുറിച്ച് അയാളുടെ അഭിപ്രായം തുറന്നടിക്കും.

ഒരാള്‍ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് എഴുതുന്നത്‌? എഴുതുന്നതിനുള്ള പ്രചോദനം എങ്ങിനെയുണ്ടാകുന്നു?
ഇതിനുള്ള കാരണം ഒരു പക്ഷെ എഴുതുന്ന ആള്‍ക്കുപോലും വ്യക്തമായി പറയാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പലതുണ്ടായിരിക്കാം.
പ്രശസ്ത ആംഗലേയ കവി വേര്‍ഡ്സ് വര്‍ത്തിന്‍റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ‘’വികാരത്തിന്‍റെ തിരതള്ളലാണ് കവിതയുടെ പ്രേരകമെന്നാണ്’’
കവിത ജനിക്കുന്നത് വികാരത്തിന്‍റെ തള്ളല്‍ അധികമാകുമ്പോഴാണ് എന്നു സാരം
അതായത് ഒരുവിധത്തില്‍ ഒരാൾ എഴുതുന്നത്‌ മനസ്സില്‍ ഉറഞ്ഞുകൂടി കിടക്കുന്ന വികാരങ്ങളുടെ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റുവിധത്തിലുള്ള ആന്തരിക സംഘര്‍ഷങ്ങളുടെ ഭാരം ലഘൂകരിക്കുവാന്‍ വേണ്ടിയാണ് എന്നു പറയാം.
മനസ്സിലെ അനുഭൂതികളേയും വികാരങ്ങളെയും മറ്റും പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നാലേ അയാള്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസം ലഭിക്കൂ തന്‍റെ വികാരത്തിനും ചിന്തയ്ക്കും എഴുത്തുമൂലം ശുദ്ധീകരണം ലഭിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഇതിനു കാരണം.
എന്നാൽ ഇത് വായനക്കാരിലേക്ക് തുറന്നു വിടുമ്പോൾ നമ്മൾ പലതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. എഴുത്തുകാരൻ്റെ ചിന്തയും വായനക്കാരൻ്റെ ചിന്തയും ഒരേ ബിന്ദുവിൽ കൂട്ടി മുട്ടുക എന്നുള്ളതാണ്.
നാം എഴുതുന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്തെങ്കിലും രീതിയിൽ അനുഭൂതി പകർന്നു നൽകുകയെങ്കിലെ ആ രചന ആളുകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുകയുള്ളൂ.
സമുദായത്തിന്‍റെ അംഗീകാരത്തിനും പ്രശംസയ്ക്കും വേണ്ടി എഴുതുന്നവരുണ്ട്. അതു വഴിയുള്ള മാനസികാഹ്ലാദമോ മറ്റുവല്ല നേട്ടമോ ആയിരിക്കും അവരുടെ ലക്ഷ്യം. പ്രശസ്തിയ്ക്കോ പണസമ്പാദനത്തിനോ വേണ്ടി എഴുത്തിലേര്‍പ്പെടുന്നവരും ധാരാളമായിട്ടുണ്ട്.

ഇനി വായനയെ കുറിച്ച്.
ഒരു പാട് കൃതികൾ വായിക്കുമ്പോൾ ഭാഷയിലും എഴുത്ത് ശൈലിയിലുള്ള പുരോഗതി നമുക്ക് കൈവരിക്കാൻ സാധിക്കും. നല്ല വായന നമ്മെ കൂടുതൽ നല്ല രീതിയിലുള്ള എഴുത്തിന് സഹായിക്കും.
ഇക്കാലത്ത് അവനനവനിസമാണ് പലരിലും കാണുന്നത്. അവരവരുടെ രചന മാത്രം വായിക്കും.
നാം എഴുതുന്നത് മോശമാണെങ്കിലും നല്ലത് പറയണം.
ഈയിടെ ഒരു കവിയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അയാൾ സമൂഹമാധ്യമത്തിൽ നിരവധി കവിതകൾ എഴുതുന്നു. എഴുത്തിൽ തുടക്കവും അവസാനവും ഇല്ലാത്ത മനസ്സിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന എന്തൊക്കെയോ കുറെ കാര്യങ്ങൾ.
അയാൾക്ക് നിരവധി സാംസ്ക്കാരിക പരിപാടികളിൽ സാന്നിധ്യവും ഉണ്ട്.
അയാൾ തുറന്നടിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
അയാൾക്ക് വായന തീരെ ഇഷ്ടമില്ലെന്ന്. വായിക്കുന്ന പതിവൊന്നുമില്ല. കവിയല്ലേ എന്ന് വിചാരിച്ച് പഴയകാല സാഹിത്യകാരെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അയാൾക്ക് അവരെ കുറിച്ച് യാതൊരു ധാരണയും ഇല്ല.
സംസാരത്തിനിടയിൽ അയാൾ മൊബൈലിൽ നിന്നും അയാളുടെ പുതിയ കവിത കാണിച്ച് പറയുന്നു. ഇതെങ്ങിനെയുണ്ടന്ന് നോക്കാൻ.

അപ്പോൾ അയാളുടെ രചനകൾ നമ്മൾ വായിക്കണം… അയാൾക്ക് വായനയോട് താൽപര്യവുമില്ല.
എന്തൊരു വിരോധാഭാസം.
എൻ്റെ ഭാര്യയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഭർത്താവ് ഒരു കവിത എനിക്ക് അയച്ചു തരികയുണ്ടായി. അയാളും ഒരു കവിയാണ്.
കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു. ചേട്ടന് എഴുതാനാണ് ഇഷ്ടം. വായിക്കാറില്ല ഒന്നും.

എൻെറ ചില അനുഭവങ്ങളാണ് മേൽ സൂചിപ്പിച്ചത്. വായിക്കാൻ എല്ലാവരും താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത ഒരു കാലം വരുമ്പോൾ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഒരെഴുത്ത്…