ഒരിക്കൽ കൂടി….

കവിത : ഒരിക്കൽ കൂടി…
•••••••••_____••••••••
│
✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ

വീട്ടിന്റെ കിണറരികിൽ
വെള്ളം തൊട്ടുനിന്ന സന്ധ്യകളിൽ
എന്റെ ചിരി
കുളിരു പുതച്ചിരുന്നു.

​തറയിൽ വീണ പുസ്തകങ്ങൾ
ആരും ശാസിക്കാതെ
മടക്കി വെച്ചിരുന്നു;
അക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ
ഒരാൾ എന്നെ വായിച്ചിരുന്നു.

​തിരിതാഴ്ന്ന സന്ധ്യ തൻ
തിരുനടയിൽ വിങ്ങിയപ്പോൾ,
ഇരുട്ടിന് മുമ്പേ
കരുതൽ കനലായി നിന്നു.

​മഴ കയറിയ വാതിൽപ്പടിയിൽ
പാദങ്ങൾ വഴുതുമ്പോൾ
മണ്ണല്ല ആദ്യം തട്ടിയത്…
ഒരു ചൂടായിരുന്നു.

​രാത്രികൾ നീളുമ്പോൾ
വിളക്കിന്റെ ജ്വാലക്കരികിൽ
ഒരു കണ്ണ് മാത്രം
ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരുന്നു.

​വളരുന്നതിന്റെ തിരക്കിൽ
ഞാൻ ദൂരെയായെങ്കിലും,
ഓരോ തളർച്ചയിലും
അകത്തൊരു ഉറവൊഴുകി.

​ആ വഴികളിലൂടെ
തിരിഞ്ഞു പോകണം…
ഒരിക്കൽ കൂടി.

​ഓർമ്മകളുടെ നനവുള്ള പടവുകളിറങ്ങി
മറന്നുവച്ച ബാല്യത്തിലേക്ക്;
കനലിൽ തെളിഞ്ഞ
ആ വാത്സല്യത്തിലേക്ക്.

​വീഴ്ചകൾക്കുമുമ്പേ
തെറ്റുകൾ തിരുത്തി നൽകിയ
ആദ്യ പാഠങ്ങളുടെ നിഴലിലേക്ക്…
എന്റെ അറിവിന്റെ ഉറവിടത്തിലേക്ക്.

╔═════════════╗
© RK | RAJEESH KUNIYIL
[pallikkara]

“Ideas don’t stay,
they bleed as ink…”

© Rajeesh | All rights reserved
Reproduction requires prior consent
╚═════════════╝