ശരീരത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന ക്രൂരത

വീടുകളിലും സ്കൂളുകളിലും തെരുവുകളിലും ഏറ്റവും സാധാരണമായി കേൾക്കുന്ന പരിഹാസങ്ങൾ ഏതിനെക്കുറിച്ചാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു പറയാം. ഒന്ന് നിറം, രണ്ട് വണ്ണം.

ചെറുപ്പം മുതലേ നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് ചില ആശയങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. പരസ്യത്തിൽ വരുന്ന നായികമാർ എല്ലാം പാല് പോലെ വെളുത്തവരായിരിക്കും. സിനിമയിൽ വില്ലൻമാർക്ക് കറുത്ത നിറവും ഹീറോക്ക് തിളങ്ങുന്ന നിറവും. “മകൾക്ക് നല്ല വിവാഹാലോചന വരണമെങ്കിൽ ഒന്ന് വെളുക്കണം” എന്ന് അമ്മമാർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് നമ്മൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ക്ലാസ്സിൽ ഏറ്റവും കറുത്ത കുട്ടിയെ “കാക്ക”, “മഷി” എന്നൊക്കെ വിളിക്കും. അവൻ ചിരിച്ചാലും ആ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ എത്ര വിഷമമുണ്ടെന്ന് ആരും നോക്കുന്നില്ല. ജോലി അന്വേഷിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ പോലും “നിറം കുറവാണ്” എന്നൊരു കാരണം പറഞ്ഞ് പലരെയും ഒഴിവാക്കുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ ആ കുട്ടി സ്വന്തം നിറത്തെ തന്നെ വെറുക്കാൻ തുടങ്ങും. സൂര്യനു കീഴിൽ ഇറങ്ങാൻ മടിക്കും. തന്റെ ഫോട്ടോ ആരും എടുക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിക്കും.

വണ്ണത്തിന്റെ കാര്യവും ഏറെക്കുറെ ഇതുപോലെ തന്നെ. തടിയുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി പുതിയ ഡ്രസ്സ് ഇടാൻ പോയാൽ “ഇത് നിനക്ക് ഇടാൻ പറ്റില്ല, നീ വണ്ണം കുറച്ചിട്ട് വാ” എന്നാണ് കടക്കാരൻ പോലും പറയുന്നത്. കോളേജിലെ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോയിൽ അവളെ എപ്പോഴും പിന്നിൽ നിർത്തും. കാന്റീനിൽ ഇരുന്ന് ചോറ് കഴിച്ചാൽ “ഇത്രയും കഴിച്ചിട്ട് പിന്നെ എങ്ങനെ മെലിയും” എന്ന കുത്തുവാക്ക് വരും. ആൺകുട്ടിയാണെങ്കിൽ “ജിം പോകുന്നില്ലേ”, “ഓടുന്നില്ലേ” എന്ന ചോദ്യം ദിവസവും കേൾക്കേണ്ടി വരും.

മറുവശത്ത് അമിതമായി മെലിഞ്ഞവരുടെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമല്ല. “എല്ലും തോലും”, “കാറ്റടിച്ചാൽ പറന്നു പോകും”, “വീട്ടിൽ ചോറ് കിട്ടുന്നില്ലേ” എന്നൊക്കെയുള്ള പരിഹാസങ്ങൾ അവരും കേൾക്കുന്നുണ്ട്.

ഈ വാക്കുകൾ പറയുന്നവരുടെ ഉദ്ദേശം ചിലപ്പോൾ വലിയ ദോഷം ചെയ്യണമെന്നല്ല. “നല്ലതിന് വേണ്ടി പറയുന്നതാ” എന്നാണ് പലരും കരുതുന്നത്. പക്ഷേ ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്ന ആളുടെ ഉള്ളിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മൾ ഒരിക്കലും ആലോചിക്കുന്നില്ല. ദിവസവും നൂറു കുത്തുകൾ കൊള്ളുമ്പോൾ ആ മനുഷ്യൻ പതുക്കെ ഒതുങ്ങും. പാർട്ടികൾക്ക് പോകുന്നത് നിർത്തും. സ്റ്റേജിൽ കയറാൻ ഭയക്കും. കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം മുഖം നോക്കുന്നത് പോലും ഒരു ശിക്ഷയായി തോന്നും. ഏറ്റവും വലിയ സങ്കടം അവർ സ്വന്തം ശരീരത്തോട് തന്നെ പിണങ്ങുന്നു എന്നതാണ്. ആ ശരീരം തന്നെയാണ് അവരെ ജീവിതം മുഴുവൻ ചുമക്കുന്നത് എന്ന് അവർ മറന്നു പോകുന്നു.

നിറം എന്നത് നമ്മുടെ ജീനുകളും സൂര്യനും തമ്മിലുള്ള കരാറാണ്. വണ്ണം എന്നത് പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്നതാണ്. ഹോർമോൺ, രോഗം, മരുന്ന്, മാനസിക സമ്മർദ്ദം, ജീവിതരീതി. അതിനെ ഒരു കളിയാക്കൽ കൊണ്ട് പരിഹരിക്കാൻ പറ്റില്ല.

ആരോഗ്യം പ്രധാനമാണ് തീർച്ച. പക്ഷേ ആരോഗ്യം എന്നാൽ ഒരു നിശ്ചിത സൈസിലോ നിറത്തിലോ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. സന്തോഷമായി ഓടി നടക്കുന്ന, ജോലി ചെയ്യുന്ന, മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഏത് ശരീരവും ആരോഗ്യമുള്ളതാണ്.

നമ്മൾ മാറേണ്ടത് നമ്മുടെ നാവാണ്. ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ ആദ്യം അവരുടെ നിറമോ വണ്ണമോ അല്ല കാണേണ്ടത്. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശവും സംസാരത്തിലെ സ്നേഹവും ആണ്. “നീ നന്നായി സംസാരിച്ചു”, “നിന്റെ ഡ്രോയിംഗ് സൂപ്പർ ആണ്”, “നീ നല്ല കൂട്ടുകാരനാണ്” എന്ന് പറയാൻ നമുക്ക് സമയം കിട്ടുന്നില്ല. പക്ഷേ “നീ ഒന്ന് മെലിയൂ” എന്ന് പറയാൻ നമ്മൾ മറക്കുന്നില്ല.

ലോകം സുന്ദരമാകുന്നത് എല്ലാ നിറങ്ങളും എല്ലാ വലിപ്പങ്ങളും കൂടി ചേരുമ്പോഴാണ്. ഒരു പൂന്തോട്ടത്തിൽ റോസ മാത്രമേ ഉണ്ടാകാവൂ എന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ? ഇല്ലോ. മനുഷ്യരുടെ കാര്യത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ.

നിന്റെ ശരീരം നിന്റേതാണ്. ആരുടെയും അളവുകോലുകൾക്ക് അതിനെ കുറയ്ക്കേണ്ട. നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് നീ ഇപ്പോൾ ഉള്ള പോലെ മതിയാകും.