ഒരു നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ വഴിയിലൂടെ അവൻ പതിവുപോലെ നടന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെയൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ, തന്റെ ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയായിരുന്നു അവന്റെ യാത്ര.
അപ്പോഴാണ് മുന്നിലൂടെ ഒരു പെൺകുട്ടി കടന്നുപോയത്.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് പോയി.
ഒരു നിമിഷം.
അവളുടെ വസ്ത്രത്തിലേക്ക്, ശരീരത്തിലേക്ക്, സൗന്ദര്യത്തിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി അവൻ മനസ്സിൽ ചില വിലയിരുത്തലുകൾ നടത്തി.
അത് കണ്ടുനിന്ന സുഹൃത്ത് പതിയെ ചോദിച്ചു:
നീ എന്താണ് കണ്ടത്?
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
എന്ത് കാണാൻ? ഒരു പെണ്ണിനെ.
സുഹൃത്ത് അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു:
അല്ല. നീ കണ്ടത് അവളുടെ ശരീരം മാത്രമാണ്. പക്ഷേ അവളുടെ പിന്നിൽ ഒരു ജീവിതമുണ്ടെന്ന് നീ കണ്ടില്ല.
അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവൾക്ക് ഒരു അമ്മയുണ്ടാകാം… അച്ഛനുണ്ടാകാം… സഹോദരങ്ങളുണ്ടാകാം. ഒരുപക്ഷേ, അവൾ ആരുടെയെങ്കിലും സ്വപ്നമായിരിക്കാം. ആരുടെയെങ്കിലും ആശ്വാസമായിരിക്കാം. അവൾക്കും നിനക്കുള്ളതുപോലെ തന്നെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഭയങ്ങളും മുറിവുകളും ഉണ്ടാകും.
അവൻ പതിയെ അവളെ നോക്കി.
ഇത്തവണ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്കല്ല.
ഒരു മനുഷ്യയായി.
അവന്റെ സുഹൃത്ത് തുടർന്നു:
ഒരു സ്ത്രീയെ കാണുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മിക്കേണ്ടത് അവൾ ഒരു ശരീരമല്ല എന്നതാണ്. അവളും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മനുഷ്യയാണ്. അവൾക്ക് സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ട്. സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളുണ്ട്. സ്വന്തം അതിരുകളുണ്ട്.
അവൻ ചോദിച്ചു:
അപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ?
അല്ല, സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു.
ആഗ്രഹിക്കുന്നത് മനുഷ്യസഹജമാണ്. പക്ഷേ ആഗ്രഹം അവകാശമാകുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം.”
സ്നേഹിക്കാം… പക്ഷേ അവളുടെ സമ്മതം വേണം.
നോക്കാം… പക്ഷേ അവളെ അപമാനിക്കരുത്.
അടുത്തുവരാം… പക്ഷേ അവളുടെ അതിരുകൾ ബഹുമാനിക്കണം.”
അവൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അന്നാണ് അവന് മനസ്സിലായത്—
ഒരു സ്ത്രീയെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള അവകാശം ആരും വാങ്ങിയിട്ടില്ല.
അവൾക്ക് ഇല്ല എന്ന് പറയാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്.
അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്.
ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള അവകാശവുമുണ്ട്.
അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് ക്ഷണമല്ല.
അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അത് സമ്മതമല്ല.
അവൾ സൗഹൃദത്തോടെ പെരുമാറുമ്പോൾ അത് അവകാശപത്രവുമല്ല.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ സൗഹൃദം, സ്നേഹം, ശരീരം—ഒന്നും ആരുടെയും അവകാശമല്ല.
അവളുടെ സമ്മതത്തോടെയാണ് ഓരോ ബന്ധവും മനോഹരമാകുന്നത്.
അവൻ വീണ്ടും ആ വഴിയിലൂടെ നടന്നു.
ഇത്തവണ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയ സ്ത്രീകളെ അവൻ നോക്കിയില്ല എന്നല്ല.
പക്ഷേ അവരെ ചരക്ക് ആയി കണ്ടില്ല.
ഓരോ മുഖത്തിനും പിന്നിൽ ഓരോ കഥയുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
ചിലർ സന്തോഷം ഒളിപ്പിച്ചായിരിക്കും നടക്കുന്നത്.
ചിലർ കണ്ണുനീർ മറച്ചായിരിക്കും ചിരിക്കുന്നത്.
ചിലർ ജീവിതത്തോട് പൊരുതി ജയിക്കാനായിരിക്കും ഓടുന്നത്.
അവൾ ഒരു ശരീരം മാത്രമല്ല.
അവൾ ഒരു മനുഷ്യയാണ്.
അവളുടെ ശരീരത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിലുപരി,
അവളുടെ മനസ്സിനെയും തീരുമാനങ്ങളെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ബഹുമാനിക്കാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരു പുരുഷന്റെ സംസ്കാരം തെളിയുന്നത്.
കാരണം…
ഒരു സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കാൻ കഴിയുന്നത് അവളുടെ സൗന്ദര്യം കണ്ടിട്ടല്ല; അവളിലെ മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാണ്.
അതാണ് യഥാർത്ഥ പുരുഷത്വം.
