ഹലോ സുഹൃത്തുക്കളെ, ഇന്ന് നമ്മൾ സംസാരിക്കാൻ പോകുന്നത്. എല്ലാവരുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ‘ഹൈപ്പ്’ കിട്ടിയ ഒരു രാത്രിയെ കുറിച്ചാണ് – വിവാഹരാത്രി. സിനിമകളിലും കഥകളിലും നമ്മൾ കണ്ടു മടുത്ത ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. പാൽ ഗ്ലാസുമായി നാണിച്ച് നിൽക്കുന്ന വധു, മുല്ലപ്പൂ മണം, പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ… ഇതൊക്കെയാണല്ലോ നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ആദ്യരാത്രി? എന്നാൽ സത്യം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ? എൻ്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ അനുഭവം പറയാം. മാസങ്ങളോളം പ്ലാൻ ചെയ്ത ആ രാത്രിയിൽ അവൾ കാത്തിരുന്നത് സെറ്റും മുണ്ടും മുല്ലപ്പൂവുമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ വയറും ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുമായിട്ടാണ്. കല്യാണദിവസത്തെ തിരക്കും ബഹളവും കഴിഞ്ഞ് റൂമിലെത്തുമ്പോൾ ആകെ ഉണ്ടാവുക മടുപ്പ് മാത്രമായിരിക്കും. അവിടെ സിനിമയിലെ പോലെ ‘റൊമാൻസ്’ വരാൻ കുറച്ച് പാടാണ്. അമ്മയും പാൽ ഗ്ലാസും പലപ്പോഴും നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആ പാൽ ഗ്ലാസ് അമ്മായിയമ്മ തരണമെന്നില്ല. വിശന്നു വലഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ് പാൽ പോയിട്ട് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം…
Author: Sheeja Vinayak
ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില വിടപറയലുകളുടെ സമാഹാരമാണ്. യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ കടന്നുവരുന്ന ചില നിമിഷങ്ങൾ നമ്മെ തനിച്ചാക്കി കടന്നുപോകും. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ നമ്മെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ആർക്കോ അയക്കാൻ കരുതിവെച്ച, എന്നാൽ അയക്കാൻ കഴിയാതെ പോയ അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾ നമുക്കായി ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ ‘അവസാനത്തെ സന്ദേശം’ ആയിരിക്കും. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങൾ പലപ്പോഴും സ്ക്രീനിലെ അക്ഷരങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിപ്പോകാറുണ്ട്. ഒരു ‘ഹായ്’ ലോ ‘ഗുഡ് നൈറ്റ്’ സന്ദേശത്തിലോ അവസാനിച്ച ഒരു സംഭാഷണം പിന്നീട് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരു വിങ്ങലായി കൂടെയുണ്ടാകും. ആ സന്ദേശം അയക്കുമ്പോൾ അതായിരിക്കും അവസാനത്തേതെന്ന് ആരും കരുതാറില്ല. “നാളെ കാണാം”, “തിരിച്ചു വിളിക്കാം” എന്നൊക്കെയുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ വെറും വാക്കുകളായി ഇൻബോക്സിൽ അവശേഷിക്കുമ്പോൾ കാലം നമ്മെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും. ഓരോ അവസാന സന്ദേശത്തിന് പിന്നിലും പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച ഒരായിരം കാര്യങ്ങളുണ്ടാകും. പിണക്കങ്ങൾ തീർക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള വെമ്പൽ, അല്ലെങ്കിൽ വെറുമൊരു മാപ്പുചോദിക്കൽ. എന്നാൽ സമയം അതിനൊന്നും…
ജോലികഴിഞ്ഞ്നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് സുനിൽ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ മിക്കവാറും പാതിരാവാകാറുണ്ടായിരുന്നു. പോകെപ്പോകെ വീട് അവന് വെറുമൊരു വിശ്രമകേന്ദ്രം മാത്രമായി മാറി. സുനിലിൻ്റെ ലോകം, അതവൻ്റെ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. ചായക്കടയിലെ തമാശകളും വാരാന്ത്യങ്ങളിലെ വിനോദയാത്രകളും ഇല്ലാതെ അവന് ജീവിതമില്ലായിരുന്നു. ”സുനിലേട്ടാ, കുട്ടിയുടെ സ്കൂൾ ആനിവേഴ്സറിക്ക് വരാമെന്ന് ഏറ്റതല്ലേ? അവിടെ എല്ലാവരും ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,” ഭാര്യ സന്ധ്യയുടെ വാക്കുകളിൽ പരിഭവത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സങ്കടമുണ്ടായിരുന്നു. ”നീ എപ്പോഴും വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങും. എനിക്ക് കേട്ട് മതിയായി. എന്റെ കൂട്ടുകാരെ എനിക്ക് എന്തായാലും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റില്ല. അവർക്ക് ഞാൻ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല,” സുനിൽ ദേഷ്യപ്പെട്ട് മുറിയിലേക്കു പോയി. അപ്പോൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരൻ രഘുവിന്റെ വിളിവന്നപ്പോൾ സുനിൽ വീണ്ടും സജീവമായി. കുടുംബത്തിന് കൊടുക്കേണ്ട സമയം അവൻ സുഹൃത്തുക്കൾക്കായി മാറ്റിവെച്ചു. മകളുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളും ഭാര്യയുടെ ഏകാന്തതയും അവൻ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. എന്നാൽ, അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നൊരു അപകടം സുനിലിൻ്റെ ലോകം മാറ്റിമറിച്ചു. ഒരു രാത്രി ബൈക്കപകടത്തിൽ പരിക്കേറ്റ് ആശുപത്രിയിൽ…
പുതുവർഷം എന്നത് കലണ്ടറിലെ വെറുമൊരു തീയതി മാറ്റമല്ല, മറിച്ച് പുതിയ പ്രതീക്ഷകളിലേക്കുള്ള ഒരു വാതിൽ തുറക്കലാണ്. 2026-ലേക്ക് ഞാൻ ചുവടുവെക്കുന്നത് വെറും കയ്യോടെയല്ല; കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷങ്ങൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ച വലിയ പാഠങ്ങളും, തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത കരുത്തുമായാണ്. ആ തിരിച്ചറിവുകൾ പങ്കുവെക്കാനും വരാനിരിക്കുന്ന വർഷത്തെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ കുറിക്കാനും ‘കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ’ എന്ന ഈ പ്ലാറ്റ്ഫോം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നു. പോരാട്ടത്തിന്റെ കഴിഞ്ഞ കാലം കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷങ്ങൾ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു പരീക്ഷണഘട്ടമായിരുന്നു. കാൻസർ എന്ന രോഗവും അതിൻ്റെ പാർശ്വവശങ്ങളോടുള്ള, എന്റെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാനായി നടത്തിയ പോരാട്ടം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമാണ്. ആശുപത്രി വാസങ്ങളും, ശാരീരികമായ തളർച്ചയും എന്നെ പലപ്പോഴും തളർത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഈ വർഷം തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഇരുൾ മാഞ്ഞ് വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞത് പോലെ ഒരനുഭവം. ഞാൻ ഇന്ന് പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവതിയാണ്, അതിലുപരി സന്തോഷവതിയാണ്. ഈ ജീവിതം എനിക്ക് ലഭിച്ച വലിയൊരു ഭാഗ്യമായി ഞാൻ കരുതുന്നു. ഈ പോരാട്ടത്തിനിടയിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചു. നമ്മുടെ സമാധാനം…
എഴുതാൻ പോകുന്ന ഈ വാക്കുകൾ ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം, മനസ്സിൽ പൂവിട്ട ഒരു പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ‘പറയാൻ മറന്ന പ്രണയം’. ആ വാചകത്തിൽ തന്നെയുണ്ട് ആ കഥയുടെ മധുരവും ഒടുവിലെ കയ്പ്പും. ഓർമ്മകളിൽ, അവൻ ഇപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ എന്റെ അടുത്ത ബെഞ്ചിലുണ്ട്. അന്നത്തെ കോളേജ് വരാന്തകളിലെ സൂര്യരശ്മികൾക്ക് പോലും ഇന്നത്തെ വെളിച്ചത്തേക്കാൾ തെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരുടെ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും, അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ചെറിയ തിളക്കം ഞാൻ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു, ഒരുമിച്ച് നടന്നു, ചിരിച്ചു. എങ്കിലും, മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച ആ ഒരൊറ്റ വാക്ക് മാത്രം, ‘എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്,’ ഒരിക്കലും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. ഭയം, ഒരുപക്ഷേ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം, അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടത്ര ധൈര്യമില്ലായ്മ. ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാകാം, ആ മനോഹരമായ വികാരം ഒരു രഹസ്യ അറയിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചത്. ഓരോ നിമിഷവും ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു, “നാളെ പറയാം,” അല്ലെങ്കിൽ, “ഇന്ന് വേണ്ട, അടുത്ത…
