🌹നോട്ടുകെട്ടുകൾ🌹

(സിനിനോവലെറ്റ് )

Part 1

“കിട്ടിയോടാ?”

” കിട്ടി”
” യ്യ് ന്താ ഇത്ര വൈകിയേ എത്ര നേരായി നോക്കി നിക്കണ്.”
” നാളെ ഞായറാഴ്ചയല്ലേ മനോജേട്ടാ, അപ്പോ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ബീവറേജിൽ തിരക്കാവും ന്ന് ഇങ്ങക്കറിയില്ലേ”

” ങ്ഹാ, ശരിയാ, ഗ്ലാസും കുപ്പിവെള്ളോം വാങ്ങിയോ?”

” ഗ്ലാസ്, വതീറ് ചേട്ടൻ്റെ മിഷ്യൻ പുരയില് കഴിഞ്ഞാഴ്ച വെച്ചതുണ്ട്. കുപ്പിവെള്ളം പോണ വഴിക്ക് വാങ്ങാ, ങള് വണ്ടിയെടുക്കീ, മഴയിപ്പോ പെയ്യും.”

“ഓള് ഫോണില് വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ കോൾ എടുത്തിട്ടില്ല. ഓൾക്കറിയാ, ശനിയാഴ്ച ആയോണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ വെള്ളമടിച്ചിട്ടേ ചെല്ലൂന്ന്, ഓവറാക്കണ്ടന്ന് പറയാൻ വിളിക്കുന്നതാ, എന്തായാലും ഒരു മൂന്നെണ്ണം അടിക്കണം. യ്യ് ഫുള്ളല്ലേ വാങ്ങിയത്.” 

” ങ്ഹാ ഫുള്ള് തന്നെയാ, അരയിൽ തിരുകിയ കുപ്പിയിലൊന്നു തലോടിക്കൊണ്ട് സുമേഷ് പറഞ്ഞു”

ബൈക്ക് ടൗണിൽ നിന്നും അവരുടെ ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്ക് കുതിച്ചു പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു പാടവും, പുഴയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വണ്ടി മലമുകളിലേക്കുള്ള കോൺക്രീറ്റ് റോഡിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അടുത്തുള്ള കട കണ്ടപ്പോൾ മനോജ് ബൈക്ക് അവിടെ നിർത്തി. സുമേഷ് ബൈക്കിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങിയ ശേഷം കടക്കാരനോടായിപ്പറഞ്ഞു. 

“മജീദ്ക്കാ, ഒരു കുപ്പിവെള്ളം, പിന്നെ ഒരു മിൽക്കീ ബാറ്, ഒരു ചെറിയ കൂട് മിച്ചറ്”

സുമേഷ് പറഞ്ഞ സാധനങ്ങളെല്ലാം വേഗമെടുത്തു കൊണ്ട് മജീദ്ക്കാ രണ്ടാളോടുമായി പറഞ്ഞു. “പറ്റ് കാശ് ഇമ്മിണി കൂടീട്ടിണ്ട്ട്ടോ അടുത്താഴ്ച തീർത്ത് തരണം എനിക്ക് ചന്തക്ക് പോയി സാധനങ്ങളെടുക്കാനുള്ളതാ”

” തരാം ഇക്കാ, അടുത്ത ശനിയാഴ്ച കൂലി തീർത്ത് കിട്ടും അപ്പോ തരാ”

” ഉം തന്നാ മതി. എന്നാ രണ്ടാളും ബെക്കം വിട്ടോളിൻ മഴ ഇപ്പോ പെയ്യും, ഉച്ചക്ക്തുടങ്ങിയ മഴ ഇപ്പഴാ ഒന്നു തോന്നർത്. ദേ അടുത്ത മഴക്കുള്ള കോള് കേറി വരുന്നുണ്ട്.”, അയാൾ ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

കടയിൽ നിന്നു വാങ്ങിയ സാധനങ്ങളുമായി സുമേഷ് ഓടിച്ചെന്ന് ബൈക്കിൽ കയറിയിരുന്നു, 

” നേരം സന്ധ്യയായി, വേഗം വിട്ടോ, മഴപെയ്താ മ്മള് രണ്ടാളും നനയും. മിഷ്യൻ പുരയിലെത്തിയാല് രക്ഷപ്പെട്ട്, അവിടിരുന്നു രണ്ടെണ്ണം വിട്ടിട്ട് പോവാ”

“ഉം മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നോ നല്ല കേറ്റമാണ്, മഴ പെയ്തതു കൊണ്ട് റോഡ് നിറയെ ചരലും മണ്ണും വന്നടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇമ്മാതിരി മഴയാണേൽ ചെലപ്പോ ഉരുളു പൊട്ടാനും സാധ്യതയുണ്ട്.”

” ങ്ള് പേടിപ്പിക്കലേക്കി മനോജേട്ടാ, ഓരോ മഴക്കാലവും പേടിച്ചോണ്ടാ ജീവിച്ച് പോണത്. കാട്ടിലെവിടേലും ഉരുളു പൊട്ടിയാ മതി. നമ്മളുടെയൊന്നും പൊടിപോലും പിന്നെ കിട്ടില്ല.” 

” പോണേൽ പോട്ടെടോ, എന്തായാലും ഒരീസം മരിക്കും, അതിപ്പോ ഉരുളു പൊട്ടീട്ടാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ, അതല്ല ബൈക്കിൻമേൽ ന്ന് വീണിട്ടാണേൽ അങ്ങനെ”

”ങക്ക്, അങ്ങനെ പറയാ, കാരണം കല്യാണം കഴിച്ച് ഇത്ര നാളായിട്ടും ഇങ്ങക്ക് കുട്യോളുണ്ടായിട്ടില്ലാലോ, എന്നാ എനിക്കങ്ങനെയല്ല, രണ്ട് പൈതങ്ങളാ വീട്ടിലുള്ളത്. മുത്തോൻ, ദേ മിൽക്കീബാറ് ഇല്ലാണ്ട് എന്നെ വീട്ടിൽ കയറ്റൂല, ചെറുതിന് പിന്നെ അത്രക്ക് അറിവായിട്ടില്ലാലോ, ഞാൻ ചെല്ലുന്നതും നോക്കി, മൂത്തോൻ പാറപ്പുറത്ത് കയറി നിൽക്കുണ്ടാവും. മ്മളെ ബൈക്കിൻ്റെ ഒച്ച കേൾക്കുമ്പോ ഓനൊരോട്ടമാണ് റോഡിലേയ്ക്ക്. വന്നിട്ട് എൻ്റെ കയ്യില് തൂങ്ങിയാ പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ഞങ്ങളൊന്നിച്ച് പോവാ” 

“കുട്ട്യോളില്ലാത്തത് ഒരു പ്രശ്നം തന്നെയാണ് സുമേഷേ, വീട്ടിച്ചെന്നാല് ഓൾടെ മോന്തേലും നോക്കിയിരിക്കണം, ഓക്കാണേലിപ്പോ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ ദേഷ്യാണ്, വീട്ടുകാരുടെ വാക്ക് കേൾക്കാണ്ട് എൻറൂടെ ചാടിപ്പോന്നതല്ലേ, ഇപ്പോ തോന്നുണ്ടാവും പോരണ്ടായിനും ന്ന്”

സംസാരിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മനോജ് ബൈക്ക് നിർത്തി. സുമേഷ് കയ്യിലുള്ള സാധനങ്ങളുമായി ബൈക്കിൽ നിന്നുമിറങ്ങി നിന്നു. മനോജ് ബൈക്ക് സൈഡ് സ്റ്റാൻഡിലാക്കി നിർത്തി. രണ്ടു പേരും മലയുടെ താഴ്‌വാരത്തിലേക്ക് നോക്കി, മലയിൽ നിന്നും വറീത് ചേട്ടൻ്റെ റബർ തോട്ടത്തിൻ്റെ അതിരിലൂടെ മലയടിവാരത്തിലേയ്ക്കൊഴുകുന്ന അരുവിയ്ക്കരുകിലൂടെ രണ്ടുപേരും വഴുക്കലുള്ള ഉരുളൻ കല്ലുകളിൽ തട്ടിവീഴാതെ ശ്രദ്ധിച്ച് റബർ ഷീറ്റടിക്കുന്ന മിഷ്യൻ പുരയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. അവരവിടെ കയറിയിരിക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും വലിയ ശബ്ദത്തോടെ മഴ പെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. 

സുമേഷ് കയ്യിലുള്ള സാധനസാമഗ്രികൾ മിഷ്യൻ തറയിൽ വെച്ചശേഷം, പോയി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഗ്ലാസ്സുകൾ എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു. മനോജ് വേഗം മൊബൈലെടുത്ത് ടോർച്ച് തെളിച്ചു വെച്ചു. പിന്നീട് സുമേഷിനോട് ഗ്ലാസ് വാങ്ങി അതിൽ ഓരോ പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ച ശേഷം പാകത്തിന് വെള്ളമൊഴിച്ചു. രണ്ടു പേരും ചിയേഴ്സ് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗ്ലാസ് തമ്മിലൊന്നു മുട്ടിച്ച് ഗ്ലാസ്സിലെ മദ്യം ഒറ്റവലിക്ക് അകത്താക്കി, സുമേഷ് മിച്ചറിൻ്റെ പായ്ക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച് മനോജിൻ്റെ കയ്യിലേയ്ക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു, പിന്നെ അതിൽ നിന്നും കുറച്ച് വാരി വായിലേക്കിട്ടുകൊണ്ട് ചുണ്ടു തുടച്ചു. 

“രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചിട്ട് വേഗം പോണം മനോജേട്ടാ, നല്ല മഴയാ” 

” തിരക്ക് കൂട്ടാതെടാ ഈ മഴയെത്തെങ്ങനെയാ പോവാ, മഴയൊന്നു തോരട്ടെ. എന്നിട്ട് പോവാ” 

” തോരുമോന്ന് നോക്കാ, ഇല്ലേൽ നനഞ്ഞങ്ങ് പോവാ, മക്കള് നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ടാവും ഇപ്പോ”

” നിനക്ക് നോക്കിയിരിക്കാൻ മക്കളുണ്ട്, എനിക്കതുമില്ല. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഓള് ടി വി കാണുന്നുണ്ടാവും. ഉള്ള സീരിയല് മുഴുവൻ കാണാതെ ഓള് അതിൻ്റെ മുമ്പിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കൂല, അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വരും, സീരിയല് കഴിഞ്ഞ് വന്നാ ഓള് ചോറെടുത്ത് തരും അതും തിന്ന് ഞാൻ കിടന്നുറങ്ങും, വീട്ടില് ഒരൊച്ച യനക്കം വേണമെങ്കില് മക്കള് വേണം ല്ലേ, സുമേഷേ”

” അത് മാത്രമല്ല മനോജേട്ടാ, മക്കള് എന്നു പറയുമ്പോൾ നമ്മക്ക് നാളേക്ക് ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു പ്രതീക്ഷ കൂടെയാണ്. നമ്മള് മരിച്ചാല് അന്ത്യകർമ്മം ചെയ്യാൻ ആരേലും വേണ്ടേ, അതുമല്ല നമ്മുടെ തലമുറ ഭൂമീല് പിന്നേം വേണ്ടേ, ഇങ്ങളെ കാര്യമൊന്ന് ഓർത്ത് നോക്ക്, നിങ്ങള് മരിച്ചാല് അതോടെ തീർന്ന് നിങ്ങടെ പാരമ്പര്യം, പിന്നെ നിങ്ങള് ഇതുവരെ ജീവച്ചതിന് ഒരർത്ഥവുമില്ല. മക്കളുണ്ടേൽ നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ഇതിപ്പോ നിങ്ങള് ജിവിച്ചാലും മരിച്ചാലും പിന്നീടുള്ള നിങ്ങളുടെ തലമുറയിലൂടെ നിങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യം കടന്നുപോവില്ലാലോ” 

” ശരിയാ സുമേഷേ, എൻ്റെ മരണത്തോടെ എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ തലമുറ അവിടെത്തീരും. ധന്യക്ക് അതിൽ നല്ലോണം വിഷമമുണ്ട് പക്ഷേ ഓളത് എന്നോട് പറയുന്നില്ലാന്നേള്ളൂ”

“അല്ല മനോജേട്ടാ, ഇങ്ങള് രണ്ടാളിലും ആർക്കാ ശരിക്കും പ്രശ്നം?”

“എനിക്ക് തന്നെ, കൗണ്ട് കുറവാ, പക്ഷേ ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്താൽ ശരിയാവുംന്ന്, ചികിൽസിച്ച എല്ലാ ഡോക്ടർമാരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ എന്താക്കാനാ രണ്ടര ലക്ഷത്തോളം രൂപയാകും ന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതച്ചെലവും കഴിഞ്ഞ് രണ്ടര ലക്ഷം രൂപയുണ്ടാക്കണേൽ എത്ര കൊല്ലം നമ്മള് പണിക്ക് പോകണ്ടി വരും.” 

” അതും ശരിയാ, രണ്ടര ലക്ഷം ആശുപത്രിച്ചെലവ് മാത്രമല്ലേ, പിന്നീട് എത്ര മാസം റെസ്റ്റെടുത്ത് വീട്ടിലിരിക്കേണ്ടിവരും. അതിനും നമ്മള് പൈസ കാണണ്ടേ”

“അതിനും പൈസ വേണം. ലോണെടുത്തിട്ടാ ഇവിടെ വീടുണ്ടാക്കിയത്. അതിൻ്റെ അടവ് ഓരോ മാസവും കൃത്യമായി അടക്കണം. അതോർക്കുമ്പോഴാ ഒരു ദിവസം പോലും ലീവാക്കാതെ പണിക്ക് പോയിപ്പോണത്, പിന്നെ ചിട്ടിപ്പൈസ, പലിശക്കാരൻ അണ്ണാച്ചി, മൈക്രോ ഫിനാൻസുകാരുടെ ആഴ്ചത്തെ അടവ്, എല്ലാം കൂടെ ആവുമ്പോ, എങ്ങനെയാ ഇത്രേം പൈസ എനിക്കുണ്ടാക്കാൻ പറ്റ്വാ, അതോക്കെ വിട് നീയൊരെണ്ണം കൂടെ ഒഴിക്ക്.” 

ഗ്ലാസ്സിലേയ്ക്ക് മദ്യമൊഴിച്ചു കൊണ്ട് സുമേഷ് ചോദിച്ചു. 

” ധന്യേച്ചീൻ്റെ വീട്ടിൽന്ന് ഒരു സഹായോം കിട്ടില്ലേ മനോജേട്ടാ?”

” ഇല്ലെടാ, ഓളെൻ്റെ കൂടെ ചാടിപ്പോന്നത് കൊണ്ട് ഒരു സഹകരണോം ഓൾടെ വീട്ടുകാർക്ക് നമ്മളോടില്ല. കണ്ടാൽപ്പോലും അവരൊന്നും നമ്മളോട് മിണ്ടില്ല. “

” അതാണ് മനോജേട്ടാ പ്രശ്നം. കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നേൽ, ഒരു കുട്ടിയുമായി അവിടെച്ചെന്നാല് കുഞ്ഞിൻ്റെ മുഖം കാണുമ്പോൾത്തന്നെ വീട്ടുകാരുടെ സങ്കടവും വിഷമവുമെല്ലാം ഉരുകിയൊലിച്ചു പോയിട്ടുണ്ടാവും ഇതൊക്കെയാണ് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായാലുള്ള ഗുണം. ബന്ധങ്ങൾക്ക് ആഴവും, ബലവും, ഉറപ്പും വേണമെങ്കില് നമ്മക്ക് കുട്ട്യോള് വേണം.” 

” യ്യ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിക്കാതെ സുമേഷേ, എന്താ ചെയ്യാ, ഞങ്ങക്ക് അതിനുള്ള ഭാഗ്യമില്ലാതെ പോയി, അല്ലേൽ പൈസ ഉണ്ടായിരുന്നേല് ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യാമായിരുന്നു. അതും ല്ല. “

സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ അവർ വീണ്ടും മദ്യപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗ്ലാസ്സിലൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കുപ്പിയുടെ അടപ്പ് മുറുക്കിയടച്ച ശേഷം സുമേഷ് പറഞ്ഞു. 

” മതി ബാക്കി നമ്മക്ക് നാളെയടിക്കാം, ഇനീം അടിച്ചാലിങ്ങള് വാള് വെക്കും. പിന്നെ ഞാൻ തോളത്തിട്ട് വീട്ടിൽ കൊണ്ടോ വേണ്ടി വരും.” 

” അതൊന്നുമില്ലെടാ, നമ്മക്ക് കുറച്ചൂടെ ഇരിക്കാ, മഴ തോർന്നിട്ട് പോവാ” അതും പറഞ്ഞ് മനോജ് പാട്ട് പാടാൻ തുടങ്ങി. 

” കണ്ണീർ കായലിലേതോ കടലാസിൻ്റെ തോണീ,” 

“ഓ, ങ്ള് പാട്ട് തുടങ്ങിയോ, മഴയൊട്ട് തോരുന്നുമില്ലാല്ലോ ഈശ്വരാ, മക്കളിപ്പോ ബേജാറാവുന്നുണ്ടാവും.” 

“ആദ്യം നീയൊന്ന് ബേജാറാവാണ്ടിരിക്ക് സുമേഷേ, ഒന്ന് സ്വൈര്യം താ”

”അതല്ല മനോജേട്ടാ, ഇന്നിപ്പം ഞാൻ കുടിച്ചിട്ട് ചെന്നാല് നിഷയുടെ മുഖം കടന്നല് കുത്തിയ പോലെണ്ടാവും. പിന്നെ ഓളെന്നോട് മിണ്ടൂല, ചായക്ക് പറഞ്ഞാൽ ചായ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടു വന്ന് മേശപ്പുറത്ത് ഒരൊറ്റ വെയ്ക്കലാ, അതിൻ്റെ സൗണ്ട് ചെലപ്പോ നിങ്ങടെ പൊരേല് കേൾക്കും, പിന്നെ നല്ല രസാ വീട്ടില്, ചോറ് തിന്നാനായാല് ഓള് പറയുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്നറിയോ”

“മോനേ, അച്ഛനോട് ചോറ് വിളമ്പിവെച്ചിട്ടുണ്ട്ന്ന് പറ, മോനെ അച്ഛന് കുളിക്കാൻ വെള്ളം കുളി മുറീൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്ന്ന് പറ, അതു കേൾക്കാൻ നല്ല രസാ, എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടൂല, എല്ലാം മോനോടാ പറയാ, ചെലപ്പോ ഞാൻ കരുതും മോനില്ലായിരുന്നേല് ഞങ്ങള് പണ്ടേ, തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞ് പോയിട്ടുണ്ടാവുംന്ന്. ഞങ്ങൾക്കിടയില് മക്കളുടെ സ്ഥാനം വളരെ വലുതാണ്. ഇതൊക്കെയാണ് മക്കളുണ്ടാലുള്ള മറ്റൊരു ഗുണം. “

സുമേഷ്പറയുന്നത് കേട്ട്, മനോജ് പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 

“നീയിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് കൊതിയാവാ സുമേഷേ, മക്കള് വേണം. എന്താപ്പോ ചെയ്യാ, എല്ലാത്തിനും പണം വേണം. നമ്മക്കില്ലാത്തതും അതാണ്. “

” ങ്ള് വിഷമിക്കല്ലേക്കി, അധികം പ്രായം ഒന്നുമായിട്ടില്ലാലോ നിങ്ങക്ക് രണ്ടാക്കും. ഇനീം സമയമുണ്ടല്ലോ, വാ, എണീക്ക് നമ്മക്ക് പോവാൻ നോക്കാ” 

” മനസ്സിന് ഭയങ്കര വിഷമം സുമേഷേ, നീ ഒന്നൂടെ ഒഴിക്ക്. “

“മതി മനോജേട്ടാ ഇപ്പോത്തന്നെ നിങ്ങള് നല്ല ഫിറ്റാ ഇനി ഒന്നൂടെ ആയാല് സംഗതി വഷളാവും. നിങ്ങള് പിന്നെ ഇവിടെ കെടക്കും, ഇങ്ങളെ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ട് എനിക്ക് പോകാനുമാകില്ല, വൈകിയാല് ഓളും കുട്ട്യോളും ബേജാറാവുകയും ചെയ്യും.”

സുമേഷ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനോജ് സുമേഷിൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ബലമായി കുപ്പി പിടിച്ചു വാങ്ങി, എന്നിട്ട് അടപ്പു തുറന്ന് ഗ്ലാസിലേയ്ക്ക് ഒഴിച്ച് ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത് ചുണ്ടു തുടച്ചു കൊണ്ടിരന്നു. അതുകണ്ടപ്പോൾ സുമേഷ് പറഞ്ഞു. 

” എന്നാ ശരി, നിങ്ങളിവിടെ ഇരുന്നോ ഞാൻ പോണ്, 

സുമേഷ് വേഗം മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങി നടന്നു. അവൻ മുഖം കഴുകാനായി അരുവിലേയ്ക്കിറങ്ങി, അവൻ കയ്യും കാലും മുഖവും, കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും മനോജിൻ്റെ സ്വരം കേട്ടു. 

“നീയെന്നെ ഇവിടിട്ടിട്ട് പോകല്ലേടാ, വീട്ടിൽ കൊണ്ടുചെന്നാക്കിത്തരണം. മിഷ്യൻ പുരയിൽ കിടന്ന് പോയാൽ വല്ല പാമ്പും കടിച്ച് ഞാൻ ചത്തുപോവും.”

” അതല്ലേ നിങ്ങളോട് ഞാൻ പിന്നേം കുടിക്കല്ലേ ന്ന് പറഞ്ഞത്.” 

“ഉം സാരംല്ല, മക്കളില്ലാത്ത കാര്യം ഓർത്തപ്പോ എന്തോ ഒരു വെഷമം
അതാടാ പിന്നേം കുടിച്ചത്.
നീയാ മൊബൈലിൻ്റെ വെട്ടം ഇങ്ങോട്ട് കാണിക്ക് എൻ്റെ ഫോണില്ചാർജില്ല”

ഉരുളൻ കല്ലിൽ ചാരി വെച്ച മൊബൈൽ ഫോണിൻ്റെ വെട്ടം, മനോജ് അരുവിയിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്ന ഭാഗത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു കൊണ്ട് സുമേഷ് പറഞ്ഞു. 

” കല്ലിൽ വഴുക്കലുണ്ടാവും ട്ടോ, തെന്നിവീണാൽ പിന്നെ നോക്കണ്ട, താഴെ പാറയിടുക്കില് നോക്കിയാ മതി, ശവം പോലും വീട്ടുകാർക്ക് കിട്ടൂല. പാറയിൽ വീണ് പൊട്ടിച്ചിതറി കുത്തൊഴുക്കിൽപ്പെട്ട് കഷ്ണം കഷ്ണമായി ഒലിച്ച് പോവും. “

” പേടിപ്പിക്കാതെടാ, ഡാഷുമോനേ, ഞാനൊന്നിറങ്ങി മുഖം കഴുകിക്കോട്ടെ. “

മനോജ് അരുവികിലേയ്ക്കിറങ്ങി മുഖം കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു, പെട്ടെന്ന് കാലിനു മേലെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ വന്നു തട്ടിയപ്പോൾ അതു കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് മനോജ് പറഞ്ഞു. 

” വേസ്റ്റ് കവറുകൾ വെള്ളത്തിലേയ്ക്ക് ഇടരുതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒറ്റയെണ്ണം കേൾക്കില്ല, ടൗണിൽ നിന്നും വൺഡേ ടൂറ് എന്നും പറഞ്ഞ് ഓരോന്ന് ഇങ്ങോട്ട് കേറി വന്നോളും എന്നിട്ട് കൊണ്ടു വരുന്ന പാർസൽ തിന്നും കുടിച്ചും കഴിഞ്ഞ് ബാക്കി വരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കവറുകൾ നേരെ വെള്ളച്ചാട്ടിത്തിലേക്ക് എറിയും, ഇതൊക്കെ ഒഴുകി താഴെ പുഴയിലെത്തുകയും ചെയ്യും. മേലെ ബോർഡ് വെച്ചിട്ടുണ്ട് ആരും അതും നോക്കൂല”

“ആരോ എറിഞ്ഞതാവും ഇങ്ങളതെടുത്ത് കരയിലേയ്ക്കിട് നമ്മക്ക് പോണ വഴി റോഡ് സൈഡിലെ വീപ്പയിലിടാം”

സുമേഷ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് മനോജ് അതെടുത്ത് കരയിലേക്കെറിഞ്ഞു.
പിന്നീട് രണ്ടു പേരും ശ്രദ്ധിച്ച് കരയിലേയ്ക്ക് കയറി. സുമേഷ് മൊബൈൽ വെട്ടം അവർ കയറുന്ന വഴിയിലേയ്ക്ക് തെളിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വഴുക്കലുള്ള പാറയിൽ ചവിട്ടി വീഴാതെ രണ്ടു പേരും ശ്രദ്ധിച്ച് കരയ്ക്കു കയറി. 

കരയിൽ വെച്ച തൻ്റെ വീട്ടുസാധനങ്ങളെടുക്കാൻ വേണ്ടി മൊബൈൽ വെളിച്ചം താഴേക്ക് തിരിച്ച് പിടിച്ചപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ട് സുമേഷ് അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് പുറകോട്ടു ചാടി. മനോജ് കരയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ കവറിൽ നിന്നും കുറേ നോട്ടുകെട്ടുകൾ പുറത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചു വീണിരിക്കുന്നു. അതു കണ്ടപ്പോൾ മനോജിൻ്റെ തല പിടിച്ച് താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ സുമേഷ് പറഞ്ഞു. 

” താഴേക്ക് നോക്ക് മനോജേട്ടാ, നിങ്ങള് വലിച്ചെറിഞ്ഞ കവറ് നിറയെ പൈസയാ”

(തുടരും….. )

✍️ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര