നിഴലുകൾ മായുന്ന നേരത്തും
ചാരെ നിന്റെ ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നു,
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വരയ്ക്കാത്ത ചിത്രമായ്
വായുവിൽ നീയെന്നെ പുൽകുന്നു.
ഇതളുകൾ വീണൊരീ പാതയിൽ
ബാക്കിയായ് ഇത്തിരി പൂമണം ചിതറുന്നു,
നീയെന്നു ചൊല്ലുവാൻ ആരുമില്ലാത്തൊരീ
നേരത്തും നീയെന്നെ പൊതിയുന്നു.
മോഹങ്ങളെരിയുന്ന കനൽച്ചൂടിലും
നിൻ വിരൽ സ്പർശത്തിൻ മണം,
കണ്ണുനീർ തുള്ളിയിൽ
കാലത്തിൻ കയ്പ്പേറും മണം.
മണ്ണിൽ മറഞ്ഞാലും മായുകില്ലൊരിക്കലും
മനസ്സിൽ പടർന്നൊരു ഗന്ധം,
മൗനത്തിൻ കടലിൽ തുഴയാതെ നീങ്ങുന്ന
മരണമില്ലാത്തൊരു ഗന്ധം.
-ജമിനി കെ രാജ് –
