Author: Pranav Pradeep

നൂറ് ശരികൾക്കും പ്രവർത്തികൾക്കും നന്മകൾക്കും മുന്നിൽ ഒരു തെറ്റ് സ്ഥാനം പിടിച്ചപ്പോൾ കൂടെ കൂടിയ മറവിയെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്, ജീവിതത്തിലെ ഓരോ മനുഷ്യരിലൂടെ കടന്നു പോയപ്പോഴൊക്കെ എന്നെ ഈ ചിന്ത ഓർമപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തെറ്റുകൾ മനുഷ്യ സഹജമാണ് പക്ഷെ ആ വ്യക്തി അത് വരെ ചെയ്ത എല്ലാം ശരികളെയും നന്മകളും ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മറന്നു അയാൾക്ക് എതിരായി ഉയർത്തുന്ന ശബ്ദത്തെയും ചുണ്ടുന്ന വിരലുകളുടെയും  മുന്നിൽ നിസ്സഹനായി നിൽക്കേണ്ടി വന്ന ഒരാളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുമോ? ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുന്ന തെറ്റുകൾ ആണെങ്കിൽ അതിനു അയാൾ അർഹൻ അല്ലേ? ഒന്ന് ഓർത്തൂടെ അയാൾ അത് വരെ നമുക്കിടയിൽ ആരായിരുന്നു എന്ന്? എല്ലാവരുടെ സന്തോഷത്തിലും സങ്കടങ്ങളിലും  കൂടെ നിന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മറന്നു കളയുന്നത്  ന്യായമാണോ? അയാളുടെ മാനസിക അവസ്ഥ പിന്നീട് സഞ്ചാരിക്കുന്ന സഞ്ചാരം, ഒറ്റക്ക് ഉള്ള പാതയിലാണ് ഓർക്കാറുണ്ടോ? കൺമുന്നിൽ കണ്ടാലും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാത്ത…

കോളേജ് ജീവിതം അവസാനിച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങൾ ഒരുപാട് പിന്നിട്ടു. പക്ഷെ എവിടെയോ ഇന്നും ഉള്ളിൽ  ബാക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു മുറിവ് ഉണ്ട്. എത്ര വെച്ച് കെട്ടിയാലും ഉണങ്ങാതെ  പോവുന്ന ഒരുതരം മുറിവ്. മനസ്സറിഞ്ഞു മാപ്പ് പറയണം എന്ന് തോന്നിയ ഒരു വ്യക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു ജീവിതത്തിൽ… കോളേജ് ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം വരെയും പല തവണ മാപ്പ് പറഞ്ഞു എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിനെ മുറിപെടുത്തിയ എന്നോട് ക്ഷേമിക്കാൻ അവൾ തയ്യാർ ആയിരുന്നില്ല കാലങ്ങൾ കടന്നു പോയി… പക്ഷെ കാത്തിരിപ്പ് തുടരുന്നു…. അവൾ മനസ്സ് കൊണ്ട് എന്നോട് ക്ഷമിക്കുന്ന മാപ്പ് നൽകുന്ന ഒരു ദിവസത്തിനായിയുള്ള ആ കാത്തിരിപ്പ് നീണ്ടു പോയി… ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വേദനിപ്പിക്കുന്ന കാത്തിരിപ്പിൽ ഒന്ന്. പശ്ചാത്താപം കൊണ്ടുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ് എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. അത് നമ്മളെ വിടാതെ വേട്ടയാടും. നമ്മൾ സന്തോഷിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ പോലും ഒരു വേദന പോലെ പല രൂപത്തിൽ കടന്നുവരും. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും അടുത്തവരുമായുള്ള ബന്ധങ്ങൾ  ഒരു…

ഞാൻ സമീപ കാലത്ത് ഒരു തമിഴ് സിനിമ കണ്ടു പേര് 29. അതിൽ ഒരു സീനിൽ നായകന്റെ സുഹൃത്തു പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗ് ഉണ്ട്. “പ്രണയിക്കുമ്പോൾ തുടക്കത്തിൽ കെമിസ്ട്രി നന്നായാൽ മതി. പക്ഷെ, പിന്നീട് mathematics ആവണം നന്നാവേണ്ടത്.” ഞാൻ ഏറെ കാലമായി ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു വിഷയം കൂടെയാണ് ഇത്. ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രണയിക്കുക അവളെ സെറ്റ് ആക്കുക എന്നതൊക്കെ നടത്തി എടുത്തെന്നൊക്കെ വരാം… പക്ഷെ…. Career success ആവാത്ത ഞാൻ ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവർ അത്തരം ഒരു പ്രണയം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തന്നെ ശരിക്കും തെറ്റല്ലേ? കാരണം ആ പെൺകുട്ടി ചെയ്തു  കൊടുക്കേണ്ട basic ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ പോലും ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു സാഹചര്യം ആണെങ്കിൽ ആ പ്രണയം ശരിക്കും ഒരു വീർപ്പു മുട്ടൽ ആയല്ലേ അനുഭവപെടുക…? ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രണയിക്കുക ഒഴിവാക്കുക എന്നത് ഇപ്പോഴത്തെ തലമുറ നിസാരവൽക്കരിക്കുമ്പോ, എന്നെ പോലെ ഉള്ളവരുടെ ചിന്ത അതൊരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്, അത് ഏറ്റെടുക്കുമ്പോ…

കോളേജ്  ജീവിതത്തിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിമായുള്ള സൗഹൃദം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ഉള്ള ഒരു നീണ്ട കാലം ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, എല്ലാത്തിനോടും മടുപ്പ്.. ഒരാളുമായി പുതിയതായി ഒരു friendship ലേക്ക് പോവാൻ മനസ്സ് മടുത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കാലം. അതിനു കാരണം എന്നോട് അത്രയും സൗഹൃദം കാണിച്ച ഒരാളെ ശരിയായി കൂടെ നിർത്താൻ പാകത്തിൽ എനിക്ക്  ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല എന്നതാണ്. ഞാൻ ചെയ്തതൊക്കെ തെറ്റുകളിൽ കൂടി ആയപ്പോ അവിടെ പരാജയപ്പെട്ടത് ആയിരുന്നു ആ സൗഹൃദം. മനസ്സ് മരവിച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരിന്ന കാലം. അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്ന ഒരു ഹായ് മെസ്സേജ്.. ഒരു പെൺകുട്ടി. ആരാണ് എന്ന് അറിയില്ല. ആരെങ്കിലും ആവുമോ എന്ന് അറിയില്ല. പേരിന്റെ കൂടെ Ammu എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും ആയി ആ chatting തുടർന്നു. അവൾ അന്ന് പരിചയപ്പെട്ടത് മനസ്സ് മരവിച്ച, വാക്കുകൾക്കും ശബ്ദത്തിനും അത്രയേറെ കഠിന്യം ഉള്ള ഒരാളുമായി ആയിരുന്നു. പക്ഷെ അവളോ… ശബ്ദത്തിൽ എപ്പോഴും ഒരു  childish voice…

കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മനസിലാവാതെ പോയ ഒരാളുടെ വില അയാളുടെ സാന്നിധ്യം  എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിയുമ്പോ കൂടുതൽ അറിയാൻ തുടങ്ങുന്ന  ഒരു അനുഭവം എല്ലാവർക്കും ഇടയിൽ ഉണ്ട്. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോ കാണാതെ പോയ വിലപിടിപ്പുള്ള ഒന്നിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു അലഞ്ഞു ഇറങ്ങുന്ന മനസ്സ്. ആ മനസ്സിനെ ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന് എത്രത്തെതന്നെ  ബോധിപ്പിച്ചാലും മനസ്സ് വീണ്ടും തിരഞ്ഞു ഇറങ്ങും. അയാളെ തിരിയാൻ വേണ്ടി വീണ്ടും പഴയ ഓർമകളിലേക്ക് തള്ളി വിടും. അയാൾ ഉണ്ടയായിരുന്നപ്പോ ഉണ്ടായ  നല്ല നിമിഷങ്ങളെ പറ്റി ഓർക്കും. ആ നിമിഷങ്ങൾ ഓർക്കപ്പെടുന്നതിലൊക്കെ ഉപരി അയാൾക്ക് പകരമാവാൻ, മറ്റൊരാളെ എത്ര തന്നെ ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും സാധിക്കാത്ത വിധം അയാൾക്ക് തുല്യമായി കൊണ്ട് വരാൻ സാധിക്കാത്ത മനുഷ്യരുടെ പുറകെ ഉള്ള അലച്ചിലും ഒടുവിൽ കൊണ്ട് എത്തിച്ചതും ഏകാന്തതയിൽ തന്നെ ആണ്. അത്രയും കാലം അയാൾ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അറിയാത്ത ഒരു തരം ഏകാന്തത. ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ടു…

ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി തുടർച്ചയായി കേൾക്കുന്ന ഒരു പാട്ട് ഉണ്ട് Adios Amigo’s ലെ ഇനിയും കാണാൻ വരാം എന്ന പാട്ട്…!!! ഒരു പാട്ടിൽ എന്തിരിക്കുന്നു എന്ന് ആവും ചിന്തിക്കുക പലരും. പക്ഷേ എന്നെ പോലെ ഉള്ളവർക്ക് ആ പാട്ട് ഒരു പ്രതീക്ഷയാണ്. അകന്നു പോയ ആ ഒരാളെ വീണ്ടും കാണണം, പറയാനുള്ള എല്ലാം പരിഭവങ്ങളും വിഷമങ്ങളും പറഞ്ഞു തീർക്കണം. മനസ്സിൽ അകന്നു പോയ കാലം തൊട്ടേ  ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു കൂടിയ ഭാരം മൊത്തം ഒരു ടേബിൾ ന്റെ രണ്ട് വശത്തു ഇരുന്നു പറയണം. മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കണം. പറയാനുള്ള എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്ത ശേഷം വീണ്ടും കാണാൻ വരണം എന്ന് ആ വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് കേൾക്കണം അല്ലെങ്കിൽ പറയാൻ കഴിയണം. ആ പാട്ടിൽ ഒരു വരി ഉണ്ട് “ഇനി നിൻ മുഖമൻ മനസ്സിൽ വന്നണയെ വന്നണയെ ഒരു മാത്രേ നീറില്ല തളരില്ല ഞാൻ” അതെ, അകന്നു പോയ കാലം മുതൽ മനസ്സിൽ…

ദേഷ്യം സ്വാഭാവത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ??? ഞാൻ ഉൾപ്പടെ എന്റെ ദേഷ്യം എന്റെ character അഥവാ സ്വാഭാവത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നാണ് കുറച്ചു കാലം മുന്നേ വരെ കരുതിരുന്നത്. പക്ഷേ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ഒരാൾ പടി ഇറങ്ങി പോയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് അത് എന്റെ വൈകല്യം ആണ് എന്ന്. എന്റെ ആ ഏറ്റവും അടുത്ത Best  friend  അവൾ എന്നെ വിട്ടു പോയപ്പോ മുതൽ ആണ് ഞാൻ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തയ്യാർ എടുത്തു തുടങ്ങിയത്. ഒരു നിമിഷം പോലും ചിന്തിക്കാതെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതും എന്റെ രീതി ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു നിമിഷം വായിൽ നിന്ന് വന്ന നശിച്ച വാക്കുകൾ കാരണം ആ friend ഇല്ലാതായ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ എന്നെ തിരുത്താൻ തുടങ്ങി. ശ്രമങ്ങൾ ഏറെ ആയിരുന്നു. പലപ്പോഴും ദേഷ്യപെടേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഓടി ഒളിച്ചു തുടങ്ങിയ ഞാൻ പിന്നെ ദേഷ്യപെടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും എങ്ങനെ പിടിച്ചു നിൽക്കാം എന്ന ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങി.  നിശബ്ദത…

അവൾക്ക് പകരമാവാൻ മറ്റൊരാൾ വന്നില്ല. അവൾ നൽകിയ ഓർമകൾക്ക് പകരമാവാനും ആരും നൽകിയില്ല. കാരണം ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം കിട്ടാവുന്ന ഒന്ന് ദൈവം ഒരിക്കൽ മാത്രം അറിഞ്ഞു നൽകിയ ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരാളാണ് ഞാൻ. ദൈവം അങ്ങനെ എപ്പോഴൊന്നും അങ്ങനെ ഒരു വ്യക്തി യെ തരില്ല തന്നാൽ അതിനെ ഏറ്റവും നല്ല രീതി സംരക്ഷിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നമുക്ക്  തന്നെ. അത് നഷ്ടപെടുന്ന ടൈമിൽ ആദം ആപ്പിൾ തിന്നത് ഓർക്കാം കാരണം അത് വരെ എല്ലാം സമാധാനവും സന്തോഷവും എല്ലാം അതിനോടൊപ്പം അങ്ങനെ പോവും. അവളുടെ friendship ന്റെ ആഴം പിന്നെ ഒരു പെണ്ണിലും ഞാൻ കണ്ടിട്ട് ഇല്ല. അവൾ നൽകിയ സ്നേഹം, പരിഗണന അതൊക്കെ ഞാൻ അർഹിക്കുന്നതിൽ അപ്പുറം ആണ്. വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലും ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം വരുവാനും പക്വതയോടെ ചിന്തിക്കാനും ക്ഷമയുടെ വില എത്രത്തോളം വേണം എന്നും പഠിക്കാനും  ഉൾകൊള്ളാനും,  അവൾ മാറ്റിയെടുത്ത  ഒരു വ്യക്തിയാണ് ഞാൻ. അവൾ ദൂരെ…