പറുദീസ, എവിടെയോ അകലത്തിൽ,
ഒരവസാനം കാത്ത് വിരിയുന്ന
സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളുടെ തറവാട്,
അവിടെ സൌഹൃദങ്ങൾ പച്ചപിടിക്കുന്നു,
സ്നേഹത്തിന്റെ പൂക്കൾ വിടരുന്നു.
മലകളുടെ മീതെ, ആകാശത്തിന്റെ കീഴിൽ,
വീണ മേഘങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നു,
പുഴകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തളിർക്കുന്നു
വിശുദ്ധിയെന്നൊരു ഉച്ചവെട്ടം.
പറുദീസ, ഒരു സ്വപ്നമോ, യാഥാർത്ഥ്യമോ,
അതിലേക്ക് ഞാൻ കടന്നുപോകും,
എന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രകാശം
അതിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കും.

2 Comments
Daa…anjutta….
പ്രണയം ന്നോക്കെ പറഞ്ഞാല് അത് നീ തന്നെ എഴുതണം…
എന്നിട്ട് അതൊക്കെ മനസ്സില് അങ്ങനെ കാണണം…
ഒരു രക്ഷേം ഇല്ല
Super എഴുത്ത് ഡാ
👌❤️❤️
ന്റെ മുത്താണ്! ഈ വാക്കുകൾ ഞാനെന്റെ ഹൃദയ ത്തോട് ചേർത്ത് വയ്ക്കുന്നു ..🥰😘 ലവ് യൂ ☺️