ഒരുപാട് തവണ ഒരുപാട് സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആ സ്ഥാനത്ത് ഞാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും കൂടുതലും തോന്നിയിട്ടുള്ളത്, ആപത്തുകൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കാത്ത ചില കഥാപാത്രങ്ങളെ പറ്റിയാണ്.( കഥയിൽ ചോദ്യമില്ല എങ്കിലും )
സാധാരണ കെട്ടിട്ടുള്ള പ്രേത കഥകൾ, സിനിമകൾ ഇതിലെല്ലാം… നേരത്തെ അപകട മുന്നറിയിപ്പ് കിട്ടിയിട്ടും ഇരുട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നടക്കുക, എന്തെങ്കിലും ശബ്ദം കേട്ടാൽ ആരാണെന്ന് അന്വേഷിച്ചു പോകുക. ചെയ്യരുത് എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ആകാംക്ഷ കൂടി ചെയ്യുക.
സിനിമയിൽ കഥ മുൻപോട്ടു പോകാൻ വേണ്ടിയാണെങ്കിലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആലോചിച്ചു നോക്കാറുള്ളതാണ്, പല അപകടങ്ങളും അബദ്ധങ്ങളും കാണുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിൽ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കുമോ ചെയ്യുക എന്ന്.
വല്ലാതെ ടെൻഷനടിപ്പിച്ച ഒരു സീനുണ്ട് ഈയടുത്തു കണ്ട കണ്ണൂർ സ്ക്വാഡ് എന്ന സിനിമയിൽ. രാത്രി സമയത്ത് കാളിംഗ് ബെൽ അടിച്ച മോഷ്ടാക്കളുടെ ഒരു സംഘത്തിന് വാതിൽ തുറന്നു കൊടുക്കുന്ന പയ്യൻ. സി സി ടീവി എല്ലാമുണ്ടായിട്ടുപോലും പുറത്തു വന്നത് ആരാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കാതെ മൊബൈലിൽ മിഴി നട്ട് വാതിൽ തുറന്ന് അപകടത്തെ അകത്തേക്കു ക്ഷണിക്കുന്നു. ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച ആളല്ല വന്നിട്ടുള്ളത് എന്ന് മനസിലാകുമായിരുന്നില്ലേ, സഹായം തേടാനോ നിലവിളിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ ഉണർത്താനോ സാധിക്കുമായി രുന്നില്ലേ,.?
മൊബൈലിൽ നോക്കി നോക്കി വീടു മാറി പോകുന്നതും ഭക്ഷണപ്പാത്രം മാറിപ്പോകുന്നതും അപരിചിതർ വീട്ടിൽ കയറുന്നതും മറ്റു അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റുന്നതുമായ തമാശകളൊക്കെ കാണാറുണ്ടെങ്കിലും, ആ ഒരു സീൻ കണ്ടപ്പോൾ ആ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് എന്നെ മാത്രമല്ല മറ്റു പലരെയും ആലോചിച്ചു നോക്കി. മൊബൈൽ ഭ്രമം നമുക്കെല്ലാമുണ്ടല്ലോ, എങ്കിലും ആ ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ എന്തായിരിക്കും ഓരോരുത്തരും ചെയ്യുക.
#എന്റെരചന #ആ സ്ഥാനത്ത് ഞാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ
