അപ്പോഴാണ് ആഷിക് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനായ അധ്യാപകൻ അവിടേക്ക് വരുന്നത്. ഊർജ്ജസ്വലനും സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ച് നല്ല അറിവുമുള്ള ഒരാൾ. ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ക്ലാസ്സിലെ അന്തരീക്ഷം ആഷിക് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുസ്തകങ്ങളിലേക്കാൾ അധികം കണ്ണുകൾ മൊബൈൽ സ്ക്രീനുകളിലായിരുന്നു.
“ഗുഡ് മോർണിംഗ് കുട്ടികളെ,” ആഷിക് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “എന്റെ പേര് ആഷിക്. ഞാൻ ഒരു പുതിയ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് അധ്യാപകനാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ദിവസവും എത്ര മണിക്കൂർ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്?”
ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ചിലർ പരസ്പരം നോക്കി. “സാരമില്ല, സത്യസന്ധമായി പറയാം,” ആഷിക് തുടർന്നു. “ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ, നിങ്ങളുടെ സമയം എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുന്നത്?”
അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ആഷിക് ഒരു പുതിയ തന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ ആദ്യത്തെ പത്ത് മിനിറ്റ് അദ്ദേഹം സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ നല്ല വശങ്ങളെക്കുറിച്ചും ദോഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു. എങ്ങനെയാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയ നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും സ്വഭാവങ്ങളെയും സ്വാധീനിക്കുന്നതെന്ന് ലളിതമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു.
ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം കുട്ടികളോട് ഒരു വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു: “ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കുന്ന സമയം ഒരു മണിക്കൂറായി കുറയ്ക്കുക. ആ സമയം നിങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു പുതിയ കാര്യം പഠിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുക. ഓരോരുത്തർക്കും ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.”
കൂടാതെ, ആഷിക് തന്റെ വിഷയം പഠിപ്പിക്കാൻ AI അധിഷ്ഠിത വ്യക്തിഗത പഠന പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ കുട്ടിയുടെയും പഠന നിലവാരം അനുസരിച്ച്, AI അവർക്ക് പ്രത്യേക പഠന സാമഗ്രികളും ചോദ്യങ്ങളും നൽകി. കണക്കിൽ പിന്നോട്ട് പോയ റിയാസിന് AI അധിഷ്ഠിത ട്യൂട്ടോറിയലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സംശയങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. സാഹിത്യത്തിൽ താല്പര്യമുള്ള അർജുന് ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ AI ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചു. കുട്ടികൾക്ക് എവിടെയാണ് പിഴയ്ക്കുന്നതെന്ന് AI കണ്ടെത്തിക്കൊടുത്തപ്പോൾ, ആഷിക് മാഷിന് അവർക്ക് വേണ്ട വ്യക്തിഗത സഹായം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞു.
പതുക്കെ പതുക്കെ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. കുട്ടികൾ ഫോണിൽ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നത് കുറച്ചു. പകരം അവർ ലൈബ്രറിയിൽ പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ തേടി. കൂട്ടായി പ്രോജക്റ്റുകൾ ചെയ്തു. സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ഒരു പഠനോപകരണമായി അവർ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുതിയ വിവരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും, ലോകത്ത് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും, കൂട്ടുകാരുമായി നല്ല കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനും അവർ സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ഉപയോഗിച്ചു.
ഒരു ദിവസം, ഒരു കൂട്ടം കുട്ടികൾ ആഷിക് മാഷിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “സാർ, സാർ വന്നതിന് ശേഷമാണ് ഞങ്ങൾ എത്ര വലിയൊരു കെണിയിലായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായത്. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് പഠിക്കാനും കളിക്കാനും പുതിയ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും ഒരുപാട് സമയം കിട്ടുന്നു.”
ആഷിക് മാഷ് പുഞ്ചിരിച്ചു. അദ്ദേഹം വെറുമൊരു അധ്യാപകൻ ആയിരുന്നില്ല. ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിന്റെ മിഥ്യാബോധത്തിൽ നിന്ന് അവരെ മോചിപ്പിച്ച്, പുതിയൊരു വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിച്ച വഴികാട്ടിയായിരുന്നു. അറിവും സാങ്കേതികവിദ്യയും സ്നേഹവും ചേർന്നപ്പോൾ അത് പുതിയൊരു തലമുറയെ വാർത്തെടുത്തു, ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ എങ്ങനെ ബുദ്ധിപരമായി ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അവർ പഠിച്ചു.
__ അനൂപ് ബാബു.


3 Comments
സൂപ്പർ മെസ്സേജ് 👌👌👌
വളരെ നല്ല രചന.ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് കുട്ടികൾ മാത്രമല്ല വലിയവരും മൊബൈൽ ഫോണിൽ തന്നെയാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും.അവരെ കണ്ടാണ് കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്നത് എന്ന് പറയാം.
എന്നാൽ മൊബൈൽ ഫോണും സോഷ്യൽ മീഡിയുമൊന്നും തെറ്റായ കാര്യമല്ല.ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കണം
എന്ന് മാത്രം. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ആവശ്യമനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.അതോടൊപ്പം മറ്റ് കാര്യങ്ങൾ കൂടി ചെയ്യാൻ സമയമുണ്ടാക്കണം എന്ന് മാത്രം.
ഇതുപോലെയുള്ള അദ്ധ്യാപകരെയാണ് ഇന്നാവശ്യം…….. നന്നായെഴുതി🌹👍