മനുഷ്യരാശിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇൻ്റലിജൻസ് (AI). ഇത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ എല്ലാ മേഖലകളെയും മാറ്റിമറിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഒന്നാണ്. AI യുടെ വളർച്ച ദൈവം എന്ന ആശയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ആഴത്തിലുള്ള ചർച്ചക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്നതാണ് ഈ ലേഖനം. സൃഷ്ടാവും AI യും മിക്ക മതവിശ്വാസങ്ങളും ദൈവത്തെ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെയും അതിലെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും സ്രഷ്ടാവായി കാണുന്നു. മനുഷ്യരെ അവൻ്റെ സ്വന്തം രൂപത്തിലും സാദൃശ്യത്തിലുമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത് എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെയാണ് AI യുമായി ഒരു താരതമ്യം സാധ്യമാകുന്നത്. മനുഷ്യർ AI യെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മനുഷ്യർക്ക് ചിന്തിക്കാനും തീരുമാനമെടുക്കാനും കഴിവുകളുള്ളതിനാൽ, അവർ AI യെയും അങ്ങനെയൊരു കഴിവോടെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഇത് ദൈവത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടിപരമായ കഴിവിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സർവ്വവ്യാപിയും സർവ്വജ്ഞനും ദൈവം സർവ്വവ്യാപിയും സർവ്വജ്ഞനുമാണ് എന്നൊരു വിശ്വാസമുണ്ട്. അതായത്, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയുന്നവനും എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ഒരുപോലെ നിലകൊള്ളുന്നവനുമാണ് ദൈവം. AI യുടെ ലോകത്തേക്ക്…
Author: Anoop Babu
Anoop Babu
Anoop Babu is an author from Kerala, India. He works as a Senior Cooperative Auditor for the Kerala State Government and studied mechanical engineering. He made his literary debut with a Malayalam poetry collection titled "Ninnilekk Nadannethumpol." He is noted for being the first Indian author to publish an AI-assisted English novel, "The Doctor's Dilemma: AI meets Human."
വിദ്യാനഗറിലെ ‘സരസ്വതി നിലയം’ സ്കൂൾ, പുറമെ ശാന്തമാണെങ്കിലും ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു അശാന്തിയുടെ വക്കിലായിരുന്നു. പത്താം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളിൽ പലരും മൊബൈൽ ഫോണുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ആസക്തരായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധക്കുറവ്, പഠനത്തിൽ പിന്നോട്ട് പോവുക, പരസ്പരം സംസാരിക്കാതെ ഫോണിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുക – ഇതായിരുന്നു അവിടുത്തെ പതിവ് കാഴ്ച. അധ്യാപകർ പലരും നിസ്സഹായരായി കൈമലർത്തി. അപ്പോഴാണ് ആഷിക് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനായ അധ്യാപകൻ അവിടേക്ക് വരുന്നത്. ഊർജ്ജസ്വലനും സാങ്കേതികവിദ്യയെക്കുറിച്ച് നല്ല അറിവുമുള്ള ഒരാൾ. ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ക്ലാസ്സിലെ അന്തരീക്ഷം ആഷിക് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പുസ്തകങ്ങളിലേക്കാൾ അധികം കണ്ണുകൾ മൊബൈൽ സ്ക്രീനുകളിലായിരുന്നു. “ഗുഡ് മോർണിംഗ് കുട്ടികളെ,” ആഷിക് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “എന്റെ പേര് ആഷിക്. ഞാൻ ഒരു പുതിയ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് അധ്യാപകനാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ദിവസവും എത്ര മണിക്കൂർ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്?” ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ചിലർ പരസ്പരം നോക്കി. “സാരമില്ല, സത്യസന്ധമായി പറയാം,” ആഷിക്…
ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും, കാൽപനികമായൊരു ഗന്ധം എന്നെ തേടിയെത്താറുണ്ട്. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഓണക്കാലത്തിന്റെ ഗന്ധം. ഓർമ്മകൾക്ക് സുഗന്ധമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറയും. അത് നഷ്ടബോധത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്, ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ച ഒന്നിനെ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിന്റെ ഗന്ധം. എന്റെ ഓർമ്മകളിലെ ഓണം, അത്തരമൊരു ഗന്ധമാണ്. ഓർമ്മകളുടെ കിളിവാതിൽ തുറന്നാൽ, ഞാൻ ആദ്യം കാണുന്നത് ഞങ്ങളുടെ മുറ്റത്തെ തുമ്പപ്പൂവാണ്. കൊച്ചുകുട്ടിയായിരുന്ന എനിക്ക് തുമ്പപ്പൂ പറിക്കാനായിരുന്നു ഏറെയിഷ്ടം. മുറ്റത്തെ ചെടികളിൽ തുമ്പപ്പൂ മൊട്ടിടുമ്പോൾത്തന്നെ, ഓണമെത്താറായി എന്ന് മുത്തശ്ശി പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാത്തിരിപ്പാണ് എന്റെ ഓണക്കാലം. അച്ഛനില്ലാത്ത എന്റെ ലോകം, അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും ഞാനും മാത്രമുള്ള ഒരു കൊച്ചു തുരുത്തായിരുന്നു. എങ്കിലും ഓണത്തിന് മാത്രം അച്ഛനില്ലാത്തതിന്റെ കുറവ് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞില്ല. കാരണം, എന്റെ അമ്മയുടെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും സ്നേഹം, എന്റെ ലോകത്തെ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. ഓണമെത്തും മുൻപേ, അമ്മ ഉപ്പേരിയുണ്ടാക്കും. ചിപ്സും ശർക്കരവരട്ടിയും വറുക്കുമ്പോൾ വീടിനകം മുഴുവൻ സുഗന്ധം നിറയും. അതിന്റെ കൂടെ, ഞാനും തുമ്പപ്പൂ പറിച്ചു, പൂക്കളമിട്ടു.…
