നിശബ്ദമായ നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ

കൊച്ചിയിലെ ഒരു പ്രമുഖ ഐടി കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയറാണ് സിദ്ധാർത്ഥ്. രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ ഇരുന്നാൽ രാത്രി എട്ടു മണി വരെ കോഡിംഗിന്റെയും മീറ്റിംഗുകളുടെയും ലോകത്താണ് അവൻ. ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിലേക്ക് നോക്കും — ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ പോലും വരാത്ത ഡിസ്‌പ്ലേയിലേക്ക്.

അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏക ആശ്വാസം മീരയായിരുന്നു. ഒരു മെട്രോ യാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് അവർ പരിചയപ്പെട്ടത്. രണ്ടുപേരും രണ്ട് തിരക്കുള്ള ലോകങ്ങളിൽ. മീര ഒരു പരസ്യ ഏജൻസിയിൽ ക്രിയേറ്റീവ് ഡയറക്ടറാണ്. അവരുടെ പ്രണയം വളർന്നത് വാട്ട്‌സ്ആപ്പ് മെസ്സേജുകളിലൂടെയും വല്ലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന വീഡിയോ കോളുകളിലൂടെയുമായിരുന്നു.

ആധുനിക പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി ‘സമയം’ തന്നെയാണ്. സിദ്ധാർത്ഥും മീരയും ഒരേ നഗരത്തിൽ തന്നെയാണെങ്കിലും നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട് ആഴ്ചകളായി. രണ്ടുപേർക്കും അവരുടേതായ കരിയർ ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. ഒരു വശത്ത് സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിലും മറുവശത്ത് ‘ഡെഡ്‌ലൈനുകൾ’ അവരെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.

ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം സിദ്ധാർത്ഥ് മീരയെ വിളിച്ചു.

“നമുക്കൊന്ന് കണ്ടുകൂടെ? ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?”

മീരയുടെ മറുപടി പെട്ടെന്നായിരുന്നു,

“സിദ്ധൂ, എനിക്ക് നാളെ ഒരു ക്ലയന്റ് പ്രസന്റേഷൻ ഉണ്ട്. വർക്ക് തീർന്നിട്ടില്ല. നമുക്ക് അടുത്ത ആഴ്ച നോക്കാം.”

സിദ്ധാർത്ഥിന് നിരാശ തോന്നി. പണ്ടൊക്കെ പ്രണയിതാക്കൾ കത്തുകൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു. ഇന്ന് സന്ദേശങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ ആർക്കും സമയമില്ല. ഫോണിലെ ‘ബ്ലൂ ടിക്കുകൾ’ പലപ്പോഴും മറുപടിയില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളായി അവശേഷിക്കുന്നു.

അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിൽ അവർക്കിടയിൽ മൗനം പടർന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ആലോചിച്ചു, നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നത് വ്യക്തിയെയോ അതോ സ്ക്രീനിലെ മെസ്സേജുകളെയോ? ആധുനിക ലോകത്ത് ബന്ധങ്ങൾ ‘യൂസർ ഇന്റർഫേസ്’ പോലെ ലളിതമായിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ ആഴം കുറവാണോ?

പെട്ടെന്നാണ് മീരയുടെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറി അവൻ കണ്ടത്. അവൾ ഓഫീസിൽ വൈകിയിരുന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഒരു ചിത്രം. “Tired but chasing dreams” എന്നായിരുന്നു അടിക്കുറിപ്പ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ക്ഷീണം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് വേണ്ടത് പരാതികളല്ല, മറിച്ച് തളരുമ്പോൾ ചാരാൻ ഒരു തോളാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

അന്ന് രാത്രി ഒൻപത് മണിക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ ഓഫീസിന് താഴെയെത്തി. കയ്യിൽ അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചൂട് കാപ്പിയും കുറച്ച് ലഘുഭക്ഷണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു:

“താഴെ പാർക്കിംഗിൽ ഉണ്ട്. അഞ്ച് മിനിറ്റ് വരാമോ?”

മീര ഓടി താഴെയെത്തി. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, വെറുതെ ആ കാപ്പി കപ്പ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ ഫോണുകളില്ലായിരുന്നു, നോട്ടിഫിക്കേഷനുകളുടെ ബഹളമില്ലായിരുന്നു.

“നീ എന്തിനാ വന്നത്? തിരക്കല്ലേ?” മീര ചോദിച്ചു.

“തിരക്കുകൾക്കിടയിലും നമ്മളെ ഓർക്കാൻ ഒരാളുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നതാണ് പ്രണയം. എനിക്ക് നിന്റെ അഞ്ച് മിനിറ്റ് മതി,” സിദ്ധാർത്ഥ് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

ആധുനിക ലോകത്ത് പ്രണയം എന്നത് കേവലം ഡേറ്റിംഗ് ആപ്പുകളോ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ പ്രകടനങ്ങളോ അല്ല. അത് പരസ്പരമുള്ള മനസ്സിലാക്കലാണ്. എത്ര തിരക്കിനിടയിലും പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കായി അല്പം സമയം കണ്ടെത്തുക, അവരുടെ നിശബ്ദതയെ തിരിച്ചറിയുക എന്നതിലാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്തെ പ്രണയത്തിന്റെ വിജയം. സാങ്കേതികവിദ്യ ബന്ധങ്ങളെ എളുപ്പമാക്കുന്നുണ്ടാകാം, പക്ഷേ ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം നിലനിർത്താൻ നേരിട്ടുള്ള ഒരു നോട്ടവും സ്പർശനവും തന്നെ വേണം..

#എന്റെരചന -നീയും ഞാനും